-
- “Elbisesini hemen kesin, yoksa bir dakika içinde ölecek!” Acil servis monitörlerinin acı sinyalleri arasında medikal makas, koyu gri kumaşı boydan boya yardı. Tansiyon 60/40’a, oksijen seviyesi ise %78’e düşmüştü. İstanbul’un önde gelen özel hastanelerinden birinin Acil Servis Şefi Dr. Kemal, otuz yıllık tecrübesiyle saniyelerin önemini çok iyi biliyordu. Sedyedeki kadının yüzü morarmış, nefes darlığı içinde kıvranıyordu. Kemal, kadının göğsündeki kumaşı kenara çektiğinde bir an duraksadı. Sol köprücük kemiğinin hemen altında küçük, kare bir medikal bant yapışıktı. Pensle bandı kaldırıp üzerindeki etikete baktığında donakaldı: Deksopralin. Hafızası onu yirmi yıl öncesine götürdü. Bu kadın, yani gençlik aşkı ve en yakın arkadaşı Leyla, aynı etken madde yüzünden az daha hayatını kaybedecekti. Leyla’nın bu etken maddeye ölümcül alerjisi vardı ve bunu sadece üç kişi biliyordu: Leyla, Kemal ve Leyla’nın 30 yıllık kocası Eczacı Vedat. Leyla yoğun bakıma alındıktan kısa süre sonra Vedat hastaneye koşarak geldi. Saçları taranmış, üzerinde pahalı bir palto vardı ama yüzünde kederli bir eş ifadesi taşımaya çalışıyordu. Kemal soğukkanlılığını koruyarak ağır bir alerjik şok olduğunu söyledi. Vedat’ın sorduğu ilk soru, karısının sağlık durumu değil, “Bilinci açık mıydı? Sana bir şey söyledi mi?” oldu. Kemal şüphelerini gizleyip “Henüz konuşamadı,” diye yalan söyledi. Vedat’ın rahatlayarak derin bir nefes alması Kemal’in dikkatinden kaçmadı.
-
- Kemal derhal Kadıköy Emniyeti’nden tanıdığı tecrübeli Komiser Tuğba’yı aradı. Yapılan ilk incelemelerde, Vedat’ın sahibi olduğu eczaneden bu ilacı zimmetsiz çıkardığı, üç ay önce Leyla adına devasa bir hayat sigortası poliçesi yaptırdığı ve başka bir kadınla yasak ilişki yaşadığı ortaya çıktı. Ertesi gün Leyla gözlerini açtığında kocasının kendisine “kalp takviyesi” diyerek o bandı kendi elleriyle yapıştırdığını doğruladı. Kemal, kırk yıldır kalbinde sakladığı büyük aşkı Leyla’ya itiraf etmek zorunda kaldı. Leyla ise lise mezuniyetinde Kemal’den bir adım beklediğini ama Kemal’in sessiz kaldığını söyledi. Otuz yıllık kırgınlıkların ardından polisle bir plan yaptılar. Vedat, karısının öldüğünü sanarak hastaneye çağrıldı…Vedat, elinde sigorta evrakları ve miras belgelerinin bulunduğu deri çantasıyla kendinden emin bir şekilde Oda 412’nin kapısını açtı. Ancak içeri adım attığında hayatının en büyük şokunu yaşadı. Leyla yatakta canlı ve bilinci açık şekilde oturuyor, yanında ise Komiser Tuğba ve polisler bekliyordu. Deri çanta Vedat’ın elinden düşüp yere yuvarlandı. Leyla, “Günaydın kocam,” diyerek buz gibi bir sesle onu karşıladı. Vedat’ın yüzündeki bütün renk çekildi. Komiser Tuğba; tıbbi bandı, eksik ilaç kayıtlarını, hayat sigortasını ve Vedat’ın sevgilisiyle yaptığı “Şubat’tan sonra özgürüz” mesajlarını tek tek ortaya koydu. Köşeye sıkışan Vedat, maskesini tamamen çıkardı. “Her şey senin üzerineydi Leyla!” diye bağırdı. “Mülkler, aile şirketi, ev… Boşansaydım hiçbir şey alamayacaktım. Otuz yıl boyunca o eczaneleri ben büyüttüm, hak ettiğimi aldım!” Vedat ardından öfkeyle Dr. Kemal’e döndü ve yıllardır içinde biriken zehri kustu: “Her şey senin yüzünden! Kemal sana kırk yıldır aşıktı Leyla! Lise mezuniyet gecesinde sana açılacağını biliyordum. Senden önce davranıp onun seninle dalga geçtiğini, arkandan konuştuğunu ben uydurdum! Sırf o suskun adamdan önce seni kapmak için!” Leyla gözyaşları içinde donakaldı. Otuz yıl boyunca evli kaldığı adamın, hayatını derin bir yalan üzerine kurduğunu anlamıştı. “Seninle sadece güvenli bir hayat kurmayı öğrendim Vedat, seni asla gerçek anlamda sevmemişim,” dedi. Komiser Tuğba kelepçeleri çıkarıp Vedat’ın bileklerine takarken, Vedat aniden göğsünü tutarak yere yığıldı. Şiddetli bir panik ve hırs stresiyle ağır bir kalp krizi geçiriyordu. Kemal, bir doktor olarak mesleki yeminine sadık kalarak hemen kalp masajına başladı. Ancak Vedat’ın kalbi yaşadığı ağır suçluluk ve hırsın yüküne dayanamadı; tüm tıbbi müdahalelere rağmen hastanede hayatını kaybetti. Aylar sonra Leyla, geçmişin karanlık gölgelerinden ve üzerindeki ağır yüklerden kurtulmuş olarak sağlığına kavuştu. Kemal ise artık duygularını gizlemek zorunda değildi. Otuz yıllık yalanların, kumpasların ve acı sessizliğin ardından, iki eski dost hayatlarının son baharında yepyeni, dürüst ve huzurlu bir hayata birlikte adım attılar.