Kızımın düğün gecesinden kanlar içinde dönmesiyle yaşadığım panik

DOLAR

Alış: 47.48

Satış: 47.67

EURO

Alış: 54.73

Satış: 54.95

GBP

Alış: 63.74

Satış: 64.21

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 9.05.2026

Kızımın düğün gecesinden kanlar içinde dönmesiyle yaşadığım panik

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: BÖLÜM 1 İstanbul’da saat sabaha karşı 03.00’tü. Şiddetli bir fırtına şehrin sokaklarını döverken, soğuk rüzgâr Nişantaşı’ndaki Elif’in dairesinin camlarına acımasızca çarpıyordu. Ancak aniden duyduğu çok daha keskin ve çaresiz bir ses onu koltuktan fırlattı. Biri, dairenin ana kapısını dehşet verici bir güçle yumrukluyordu; sanki tüm bedeniyle kapıyı kırmaya çalışıyordu. Elif yorgunluktan yeni uyuyabilmişti. Kalbi göğsünde deli gibi atmaya başladı ve karanlık koridorda yalınayak koştu. Kapı dürbününden bakamadan önce bile boğuk bir hıçkırık duydu; o kadar tanıdık, o kadar acı dolu bir sesti ki kanını dondurdu. Bu, sadece birkaç saat önce İstanbul’un en lüks otellerinden birinde görkemli bir düğünle evlenen kızı Sofya’ydı. Elif kapıyı hızla açtığında gördüğü manzara onu olduğu yere yığılacak gibi yaptı. Sofya, hâlâ pahalı gelinliği üzerindeydi ama sanki bir kâbustan kaçmış gibiydi. Beyaz ipek kumaş yırtılmış, koyu kırmızı lekelerle kirlenmişti. Yüzünde beş mor parmak izi net bir şekilde belirginleşmiş, yanağı korkunç şekilde şişmişti. Alt dudağı kanıyor, tüm bedeni titriyordu. Sofya annesinin kollarına yığıldı, adeta cansız bir ağırlık gibi. “Beni dövdüler anne…” diye fısıldadı ve birkaç saniye baygınlık geçirdi. Elif panikle onu koltuğa taşıdı. Sırtına dokunduğunda, yırtık kumaşın altında büyük morluklar ve taze kan olduğunu fark etti. Telefonunu alıp 112’yi aramak istedi ama Sofya’nın soğuk eli onu beklenmedik bir güçle durdurdu. “Polisi arama anne… hastaneye götürürsen ya da şikâyet edersen beni öldürürler,” dedi titreyen bir sesle. Elif’in boğazı düğümlendi. “Kim yaptı sana bunu?” Sofya gözlerini sıkıca kapattı ve gerçeği söyledi. Kayınvalidesi Cemile Hanım, düğün gecesi Etiler’deki otel odasına gelmiş, yanında Emir’in ailesinden yedi kadınla birlikte baskın yapmıştı. Sofya’yı köşeye sıkıştırıp, Levent’teki 30 milyon TL değerindeki dairesinin devrini hemen imzalamasını istemişlerdi. Bu ev, babasının ona geleceği için bıraktığı en büyük mirastı. “Reddettiğimde…” dedi Sofya titreyerek, “saçlarımdan tutup beni yatak başlığına çarptı. Kırk tokat attılar. Her birini yüksek sesle saydılar… gülerek. Askılarla, ayakkabılarla vurdular.” Elif dişlerini sıktı; öfkesinden bütün bedeni titriyordu. “Emir nerede peki? Kocan neredeydi?” Sofya hıçkıra hıçkıra ağladı. “Kapının dışındaydı… annesine, yüzüm bozulmasın diye yüzüme vurmamalarını söyledi. Noterde imza atılacak diye her şeyin ‘kusursuz’ görünmesini istiyorlardı…” Elif’in dünyası başına yıkıldı. Kızı, hayatının ışığı, acımasız bir tuzağın içine düşmüştü. Hiç tereddüt etmeden, on yıldır konuşmadığı eski eşi Alper’i aradı. Alper artık İstanbul’un en güçlü gayrimenkul yatırımcılarından biriydi. Telefon açılır açılmaz Elif’in sesi buz gibiydi: “Alper… kızın az önce yarı ölü halde eve geldi.” Ama Alper cevap veremeden, apartmanın kapı zili tekrar çalmaya başladı. Koridordan bağırışlar, tehditler ve yumruk sesleri yükseliyordu. Cemile Hanım ve beraberindeki kadınlar Sofya’nın izini bulmuş ve işi bitirmek için gelmişlerdi. Ve Elif, kapının ardında neler olacağını bilmiyordu… BÖLÜM 2 Koridordaki bağırışlar, İstanbul’daki fırtınanın içinde gök gürültüsü gibi yankılanıyordu. “Kapıyı aç, şımarık kız!” diye haykırıyordu Cemile Hanım. Yumruklarıyla kapıya vuruyor, tekmelerle çerçeveyi sarsıyordu. “Ya o 30 milyon TL’lik tapuları şimdi imzalarsın ya da seni sürükleyerek çıkarırız, bütün komşular senin nasıl bir dolandırıcı olduğunu görür!” Elif, Sofya’yı sıkıca sarıp korumaya çalıştı. Sofya kanepede cenin gibi büzülmüş, korkudan donup kalmıştı. Elif, o kalabalığın içeri girmesine izin vermemeye kararlıydı; gerekirse kendi hayatını feda edecekti. Tam o sırada Cemile Hanım, yeğenlerinden birine kilidi kıracak bir şey getirmesini söylerken asansör kapıları sert bir şekilde açıldı. Alper koridora çıktı. Yanında iki iri yapılı koruması vardı. İstanbul’un iş dünyasında güç ve servetle tanınan adamın yüzü, bastırılmış bir öfkenin maskesine dönmüştü. Üzerine aceleyle geçirilmiş koyu renk bir mont vardı. Bakışı o kadar soğuktu ki, Javier’in ailesi bir anda geri çekildi. “Benim kızımı kendi evinde tehdit etmeye cüret eden kim?” diye kükredi. Sesi koridordaki camları titretti. Cemile Hanım bir anlık panikle rengini kaybetti. Alper’i tanıyordu; onun sahip olduğu güç ve bağlantılar herkes tarafından biliniyordu. “Sayın Alper… bu sadece aile içi bir yanlış anlaşılma,” dedi yapmacık bir gülümsemeyle. “Kızınız düğün stresinden dolayı kendini yaraladı. Şimdi de eşlik görevlerinden kaçmak için büyütüyor.” Alper ona tek kelime etmedi. Sadece elini kaldırdı. Korumaları kapının önüne duvar gibi dizildi. O anda dışarıdan siren sesleri yükseldi. Üç polis arabası binanın önüne ulaşmıştı. Alper yalnız gelmemişti; İstanbul Emniyeti’ndeki üst düzey bağlantılarını da devreye sokmuştu. Elif kapıyı açtığında, Alper Sofya’yı gördü. Kanlar içindeydi. Gelinliği yırtılmış, vücudu morluklarla doluydu. O ana kadar iş dünyasında duygularını saklamayı öğrenmiş olan adamın gözleri doldu. “Sofya…” Kız titreyen eliyle uzandı. “Baba…”

: Alper dizlerinin üzerine çöktü, elini tuttu. Sesi fısıltıydı ama içinde buz gibi bir öfke vardı: “Bunu yapanların hayatını yerle bir edeceğim.” Polisler hızla yukarı çıktı. Elif’in telefonuyla çektiği görüntüler ve Sofya’nın durumunu görünce olayın ağırlığı hemen anlaşıldı. Cemile Hanım, Javier ve ailesi gözaltına alındı. Javier merdivenlerden koşarak gelmişti; yüzü bembeyazdı. Sofya’ya uzaktan bakıp bir şeyler mırıldanmak istedi ama Alper önüne geçti. Bakışı tek bir cümleydi: “Sen bu evliliğin dışında kalmadın… sen onun başına gelen her şeyin ortağısın.” Javier’in sesi kesildi. Alper devam etti: “Bugünden sonra bu şehirde kimse sana iş vermez. Kimse sana kapı açmaz.” Ertesi sabah ise asıl fırtına başladı. Javier’in ailesinin avukatı, durumu tersine çevirmek için medya hamlesi yaptı. Cemile Hanım serbest kalınca sosyal medyada bir video yayımlandı. Videoda ağlıyordu. Sofya’yı “psikolojik sorunları olan”, “kendini yaralayan” ve “miras için plan yapan” biri gibi göstermeye çalışıyordu. İstanbul’un bazı haber sayfaları ve sosyal medya grupları bu iddiaları hızla yaydı. Kısa sürede yorumlar büyüdü. “Paracıymış…” “Düğün dolandırıcılığı yapmış olabilir…” “Zengin koca avcısı…” Gerçekten hiçbir şey bilmeyen kalabalık, Sofya’yı linç etmeye başlamıştı. Sofya odasından çıkmıyordu. Kendini hem korkunun hem de utancın içine kilitlemişti. İstanbul’un dijital kalabalığı, onun adını her geçen dakika biraz daha kirletiyordu… Ancak Alper ve Elif, böyle bir yalanın kızlarının hayatını mahvetmesine asla izin vermeyecekti. Derhal İstanbul’un en güçlü hukuk bürolarını ve ülkenin en deneyimli özel dedektif ekibini devreye soktular. Sadece 48 saat içinde, olayın arkasındaki karanlık gerçeği ortaya çıkardılar; bu gerçek, her şeyi kökünden sarsacak bir skandala dönüşecekti. Cemile Hanım’ın ailesine ait olduğu bilinen inşaat şirketi aslında iki yıldır resmen iflasın eşiğindeydi. Üstelik 40 milyon TL’den fazla borçları vardı ve bu borç, İstanbul’un yeraltı dünyasıyla bağlantılı tehlikeli bir tefeci ağına aitti. Bu suç ağı defalarca ölüm tehditleri göndermişti. Emir’in Sofya ile evlenmesi asla bir aşk hikâyesi değildi. Emir, Sofya’yı özellikle seçmiş, onun Levent’teki büyük mirasını araştırmıştı. Planı en başından beri açıktı: Sofya’yı evlilik yoluyla köşeye sıkıştırmak ve o evi borçlarını kapatmak için kullanmak. Bu bir evlilik değil, evlilik kılığında bir tuzaktı. Ama asıl darbe üç gün sonra geldi. Otelin temizlik ve bakım personelinden biri, Cemile Hanım’ın sosyal medyada yayılan sahte mağduriyet videosundan rahatsız olmuştu. Anonim olarak Alper’in hukuk ekibine ulaştı ve düğün gecesine ait güvenlik kamerası kayıtlarını teslim etti. Görüntüler sadece video değildi; ses kayıtları da vardı. Kayıtta Sofya’nın çığlıkları, tokat sesleri, kadınların alaycı kahkahaları ve en önemlisi Emir’in koridordan açıkça söylediği sözler net bir şekilde duyuluyordu: “Yüzüne fazla vurmayın… yarın noterde sorun çıkmasın. O tapuları almazsak hepimiz öleceğiz.” Bu kayıtlar ve adli tıp raporları birlikte yayınlandığında, Türkiye genelinde büyük bir infial patladı. Sosyal medya adeta öfke içinde yandı. Halk, ünlüler, gazeteciler… herkes tek bir şey haykırıyordu: “Adalet!” Baskı o kadar büyüktü ki, mahkemeler kefalet kararlarını geri çekmek zorunda kaldı. Cemile Hanım, Emir ve diğer kadınlar yeniden tutuklandı. Bu kez suçlamalar çok daha ağırdı: nitelikli şantaj, örgütlü suç, ağır yaralama ve kişiyi özgürlüğünden yoksun bırakma. Emir’in borçlu olduğu suç ağı ise haberleri görür görmez harekete geçti. Ailenin üzerine kayıtlı tüm mal varlıklarını hızla tasfiye ettiler ve onları tamamen iflasa sürüklediler. Emir, içeride 15 yılı aşacak hapis cezası tehdidiyle karşı karşıyayken boşanmayı kabul etmek zorunda kaldı. Tüm haklarından feragat etti ve kamuoyu önünde televizyon aracılığıyla özür okumak zorunda bırakıldı. Ama tüm bunlar olurken, asıl iyileşme süreci Nişantaşı’ndaki dairede sessizce başladı. Sofya’nın fiziksel yaraları haftalar içinde yavaş yavaş iyileşti; morluklar sarıya döndü, sonra kayboldu. Ama ruhundaki yaralar çok daha derindi. Elif ve Alper, yıllar sonra ilk kez gerçekten aynı tarafta durarak kızlarını koruyan bir duvar oldular. Alper, Sofya’nın tüm mirasını yasal olarak koruma altına alan güçlü bir vakıf kurdu. Artık kimse ona dokunamayacaktı. Elif ise her gece Sofya’nın yanında oturdu. Onun elini tuttu, korkularını dinledi, sabırla yanında kaldı. Aylar geçtikçe Sofya’nın gözlerindeki korku yerini sessiz bir kararlılığa bıraktı. Bir gecelik travmanın onu tanımlamasına izin vermedi. Sekiz ay sonra valizini hazırladı. Kaçmak için değil… yeniden doğmak için. Sanat ve tasarım okumak üzere yurt dışına gitmeye karar verdi. İstanbul Havalimanı’nda ailesine sarılırken artık bambaşka bir kadındı: kırılmış ama güçlenmiş, korkmuş ama özgürleşmiş. Yıllar geçti. Bir gün Avrupa’daki en prestijli sanat sergilerinden birinde merkez eser olarak onun tablosu sergilendi. Tablo, kenarları kan kırmızısına bulanmış bir gelinliği gösteriyordu; ama o kırmızının içinden yükselen nilüfer çiçekleri, karanlıktan doğan gücü temsil ediyordu. Sofya kameralar karşısında gülümsüyordu. Artık kimsenin kurbanı değildi. Ve hayat ona en sert gerçeği öğretmişti: Gerçek aile, sadece düğün masasında yanında duranlar değil… gecenin üçünde kapıyı kırıp seni hayatta tutmak için savaşanlardı.

Haberin Devamı

Kızımın düğün gecesinden kanlar içinde dönmesiyle yaşadığım panik

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Bakanlık zehirlenme tehlikesi içeren 4 çay markasını ifşa etti..