Selin o sırada evlerinin yemek odasını gören küçük güvenlik kamerasını hatırladı. Kamerayı aylar önce evdeki eşyaları takip etmek amacıyla kurmuştu.

“Hemen eve gidip kayıtları kontrol edeceğim,” dedi.

Nermin buna sert şekilde karşı çıktı. Burak da Selin’in önüne geçerek eve yalnız gitmesine izin vermeyeceğini söyledi.

“Belki delilleri yok etmeye çalışırsın,” dedi Burak.

Bu söz Selin’in içinde kalan güveni de yok etti. Telefonunu çıkararak polisi aradı ve evde gerçeği gösterebilecek bir güvenlik kaydı bulunduğunu, eşinin ve kayınvalidesinin kendisini engellediğini söyledi.

Kısa süre sonra polis eşliğinde eve gittiler.

Selin kamera görüntülerini bilgisayara aktardı. Bir önceki günün kaydında Nisa masada resim yapıyordu. Selin çamaşır sepetiyle üst kata çıktıktan iki dakika sonra Nermin odaya girdi.

Çantasından küçük cam bir kavanoz çıkardı.

“Bunlar ne, babaanne?” diye sordu Nisa.

“Bunlar özel denizkızı yumurtaları,” dedi Nermin. “Yutarsan karnında sihirli balıklar yüzer.”

Nisa annesine söylemek istediğini belirtince Nermin bunun aralarında kalması gereken özel bir sır olduğunu söyledi. Daha sonra parlak parçaları şeker gibi göstererek çocuğa tek tek verdi.

Nisa tadını sevmediğini söyleyip devam etmek istemediğinde ise Nermin onu cesur bir çocuk olduğunu söyleyerek ikna etmeye çalıştı.

Görüntülerin sonunda Nermin, “Annene söylersen sana çok kızar,” diyerek küçük kızı korkuttu.

Polis memuru kaydı durdurup Nermin’e kaç tane parça verdiğini sordu.

“Otuz altı tane olduğunu bilmiyordum,” diye cevap verdi Nermin paniğe kapılarak.

Oysa evden ayrıldıklarından beri hiç kimse parça sayısını söylememişti. Bu söz, onun istemeden yaptığı açık bir itiraf oldu.

Nermin gözaltına alındı. Çantasından boş kavanoz ve ürünün satın alındığını gösteren fiş çıktı. Telefonunda yapılan incelemede ise asıl amacı ortaya koyan mesajlar bulundu.

Nermin, Selin’i dikkatsiz bir anne gibi göstermek, Burak’ın velayet davası açmasını sağlamak ve torununun bakımında yeniden söz sahibi olmak istiyordu. Aylardır akrabalara Selin’in yetersiz bir anne olduğunu anlatıyor, evdeki günlük düzeni takip ediyor ve ciddi bir olay oluşturmak için plan yapıyordu.

Nisa yoğun bakımda gözlerini açtığında annesinin elini tuttu.

“Anne, ısıran balıklar gitti mi?” diye sordu.

“Hepsi gitti, güzel kızım,” dedi Selin.

Nisa daha sonra babaannesinin kendisine annesine söylememesini söylediğini anlattı.

Polis, Selin hakkındaki bütün şüphelerin kaldırıldığını açıkladı. Burak özür dileyerek annesinin böyle bir şey yapabileceğini bilmediğini söyledi.

Selin ise ona şu cevabı verdi:

“Annenin ne yaptığını bilmiyor olabilirsin. Fakat beni tanıyordun. Buna rağmen beni dinlemek yerine suçlamayı seçtin.”

Selin, Nermin hakkında uzaklaştırma kararı çıkarttı ve Burak’tan boşanmak için hukuki süreci başlattı. Mahkeme Nisa’nın velayetini Selin’e verdi. Burak’ın görüşmeleri ise terapi şartıyla ve uzman gözetiminde devam etti.

Nermin, yapılan yargılama sonunda çocuğun sağlığını tehlikeye atmak, aile içi şiddet ve planlı kötü muamele suçlarından uzun süreli hapis cezası aldı. Nisa ile iletişim kurması kalıcı olarak yasaklandı.

Bir yıl sonra Selin ve Nisa, İzmir’de güneş alan küçük bir eve taşındı. Nisa düzenli sağlık kontrollerine devam etti ve zamanla eski neşesine kavuştu.

Bir öğleden sonra Selin mutfağa girdiğinde kızının masada rengârenk balıklar çizdiğini gördü.

“Bak anne,” dedi Nisa gülümseyerek. “Bu balıklar artık iyi kalpli. Kimseyi ısırmıyorlar.”

Selin kızına sarıldı.

O gece bu resmi buzdolabının üzerine astılar.

Küçük balıklar artık ait oldukları yerdeydi: Kâğıdın üzerinde, acıdan uzakta ve sevgiyle çevrili.

SON