1. Bölüm — Giriş
Kankun’un geceleri, şehirde bıraktığım düzene hiç benzemiyordu. Deniz hep aynı ritimdeydi; ay ışığı kumların üzerinde ince bir çizgi çiziyordu. İş toplantıları ve saha gezileri sırasında birikmiş yorgunluğu atmak için dışarı çıktım. Küçük, sakin bir bara sığındım; gitar notaları uzaklardan geliyordu. O masaya oturduğumda sıradan bir akşam olacağını düşünmüştüm.

Onu görünce aniden tüm keskin kenarlar kayboldu. Yıllar, gördüğüm o tanıdık silueti değiştirmemişti: koyu dalgalı saçları ensesinde gevşekçe toplanmış, açık mavi bir elbise giymişti. Arkasını dönmüştü; yine de tanımam uzun sürmedi. Elif dediğimde dünyamdan bir parça konuştu sanki. Göz göze geldiğimizde geçmişle şimdi arasındaki ince perdede bir delik açıldı. İlk sözcükler ağırlıktı; nezaketle örülmüş iki yabancıya ait cümlelerdi.

Konuşmamız yavaş yavaş ritim kazandı. Mesleklerden, ortak tanıdıklardan, uzunca unutulmuş anılardan söz ettik. Ne kin vardı, ne acı. Zamanın törpülediği eski yaralar, o akşam bir daha acımadı. Ara sıra gülüştük; bazen de sustuk, çünkü sözcükler yetmiyordu. Gece ilerledikçe yürümeye çıktık. Sahil ıssızdı; sadece dalgaların usul sesi bizi dinliyordu.

Yürürken yanımda olmasının verdiği tuhaf bir sükûnet vardı. Gözlerimiz konuştu, ellerimiz konuşmadı ama nefesimizle birbirimize yaklaştık. O gece Elif’le otelime geri döndük. Herhangi bir açıklama ya da plan yoktu; yalnızca iki insanın paylaşmaya karar verdiği bir anı yaşadık. Kendime bütün bunun sadece bir gece olduğunu, ertesi sabah hayatımıza geri döneceğimizi söyledim. Oysa sabah, her şeyi farklı bir şekilde sundu.