Seksen yaşındaki İnci, hayatının büyük bölümünü, ilk ve tek aşkı Bülent’in yıllar önce hayatını kaybettiğine inanarak geçirmişti. On sekiz yaşındayken tanıştığı Bülent’le, kasabalarının kenarındaki yaşlı söğüt ağacının altında geleceğe dair hayaller kurmuşlardı. Ancak Bülent askere çağrılmış ve Kıbrıs’a gönderilmişti. Gitmeden önce İnci’nin ellerini tutarak, ne kadar zaman geçerse geçsin bir gün mutlaka geri döneceğine söz vermişti.

Bir yıl sonra Bülent’in annesi, gözyaşları içinde İnci’nin kapısını çalmış ve oğlunun görev sırasında kaybolduğunu söylemişti. Bir süre sonra da resmî kayıtlarda hayatını kaybettiği kabul edilmişti.

İnci o günden sonra bir daha evlenmedi.

İçinde taşıdığı sevgiyi, hastanede tedavi gören çocuklara, yalnız yaşayan yaşlılara ve desteğe ihtiyaç duyan ailelere verdi. Her perşembe gönüllü olarak kitap okudu, insanlara eşlik etti ve sevgisini faydalı bir amaca dönüştürdü. Fakat Bülent’in yeri kalbinde hep aynı kaldı.

Her yıl onun doğum gününde söğüt ağacının altına gider, yanına kırmızı karanfiller bırakırdı.

Aradan tam altmış iki yıl geçmişti.