Tek Evladımız olan Kızımdı

DOLAR

Alış: 48.67

Satış: 48.87

EURO

Alış: 55.88

Satış: 56.10

GBP

Alış: 65.03

Satış: 65.52

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 1.04.2025

Tek Evladımız olan Kızımdı

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Eşim Vefat ettikten sonra tek evladımız olan kızımla yaşamaya başladım. Maddi durumum iyi gezmeyi eğlenmeyi seven bir kadınım, kızım pek sevmezdi o daha çok evde kalmayı çocuk bakmayı seven biriydi. Damadimda kızımın tam tersine benim gibi, gezmeyi eğlenmeyi mutlu olmayı seven bir erkekti. Biz sohbet eder iken biraz çok gülersek kızım bize tepki gösterirdi kızardı başım ağrıyor biraz susun derdi. Damadım birgun yanıma geldi Nermin anne neşe dolu bir insansın seninle gülmek konuşmak bana çok iyi geliyor dedi, biraz utandım ama sevindimde tabi. Teşekkür ettim kendisine. Sonra bana aramızda kalacağına söz verirsen sana birsey diyeceğim dedi, ne demek tabiki aramızda kalır soyle dedim. ” Burada ne konuşsak ne yapsak leyla bize kızıyor, ben bu aralar işten güçten çok sıkıldım bikacgun izin aldım başmı dinlemeye köydeki eve gideceğim istersen sende benimle gel dedi ” gelirim ama leyla’ya ne diyeceğiz dedim, önce ben giderim sende bikacgun arkadaşında kalacagini söylersin gelirsin köydeki eve dedi, bu plan aklıma yatmisti tamam dedim. Planımızı uyguladık 1 gün sonra damadim gitti bende bikac saat sonra arkadaşıma gidiyorum diye çıktım. Hemen bir taksiye bindim köyün dışındaki eve gittim.

: Köy yolunda ilerlerken, içimde bir garip his vardı. Hem damadımla bu kadar samimi bir plan yapmış olmanın verdiği heyecan hem de kızım Leyla’ya bir şey saklıyor olmanın yarattığı hafif bir suçluluk duygusu… Ama sonra düşündüm; damadım Murat, sadece biraz baş dinlemek istiyordu. Hem onunla sohbet etmek, güldüğümüz o anları paylaşmak bana da iyi gelmişti. Köyün dışındaki eve vardığımda, Murat beni güler yüzle karşıladı. “Nermin anne, hoş geldin! Yolculuğun rahat geçti mi?” diye sordu. Evin huzurlu, sakin atmosferi hemen dikkatimi çekmişti. Şehir yaşamının karmaşasından uzak, doğanın kucağında bir yer… Bu değişiklik gerçekten bana iyi gelecekti. Oturduk, çay yaptık ve keyifle sohbet etmeye başladık. Murat, iş yerinde yaşadığı zorluklardan bahseder iken, ben de eşimi kaybettikten sonra hissettiğim boşluktan söz ettim. Onunla bu kadar açık bir şekilde konuşabileceğimi hiç düşünmemiştim. O da bana saygıyla dinliyor, vakit vakit espriler yaparak bölgeı yumuşatıyordu. Gülmek gerçekten iyi geliyordu, o anda yaşam sürdüğümüz her şey çok doğal ve masumdu. Ama sonra, akşam üzeri hava kararmaya başladığında içime bir huzursuzluk çöktü. Kızım Leyla aklımdan çıkmıyordu. Belki de bana kızacağını, bu durumu yanlış anlayacağını düşünerek mi bu kadar tedirgindim bilmiyorum. Damadım, bakışlarımı fark etmiş olmalı ki “Nermin anne, bir şey mi düşündün? Keyfin mi kaçtı?” diye sordu. “Yok Murat, sadece Leyla’yı düşünüyorum. Bize kızar mı diye endişelendim,” dedim hafif bir gülümsemeyle. “Üzülme Nermin anne, Leyla’ya biraz vakit tanı. O her şeyi kontrol etmeyi seven biri, ama vakit suretiylede daha rahat olur, eminim,” dedi. Bu sözleri beni biraz rahatlattı. Murat’la her vakitte gibi sohbet ettik, güldük, anılarımızdan bahsettik. Gece ilerledikçe, içimde garip bir his büyüyordu. Sanki burada olmam bir şeyleri değiştirecek gibiydi. Dışarıda yel hafif hafif esiyordu, içerideki huzurlu bölge ise her şeyi daha da garip kılıyordu. O an, Murat’ın gözlerinde bir parıltı gördüm. Önce bir şey söylemedi, ama sonra derin bir nefes aldı ve gözlerime baktı. “Nermin anne, sana bir şey itiraf etmem gerek,” dedi usulca. İçimdeki huzursuzluk birdenbire daha da büyüdü. “Ne oldu Murat, ne diyeceksin?” diye sordum endişeyle. Bir an duraksadı, sonra gözlerini kaçırdı. “Son vakitlarda hissettiklerim… bilmiyorum, garip şeyler hissediyorum,” dedi. Kalbim hızla atmaya başlamıştı. Ne demek istediğini anlamaya çalışıyordum, ama söylemekten çekiniyordu. “Ne demek istiyorsun Murat?” diye sordum, biraz sert bir tonda. Gözlerimdeki kararlılığı fark etmiş olmalı ki, daha çok saklayamayacağını anlamıştı. “Seninle konuşmak, vakit geçirmek bana o kadar iyi geliyor ki… Ama sanırım bu hisler sadece basit bir sohbetten ibaret değil,” dedi. Bir an suretiyle ne diyeceğimi bilemedim. O an her şeyin durduğunu hissettim. Damadımın bu tür bir itirafta bulunması, tüm dengemi alt üst etmişti. İçimde büyük bir öfke ve hayal kırıklığı yükselmeye başladı. “Murat, sen ne diyorsun? Bu yaptığın… bu söylediklerin kabul edilemez!” dedim titreyen bir sesle. O ise panikledi. “Nermin anne, beni yanlış anlama, sadece hislerim karıştı. Leyla ile olan ilişkimde bazı sorunlar var, ama bu sorunlar seni üzmemeli, aramızdaki samimiyet bana karışık hisler yaşattı, belki de yanlış hissettim…” diye açıklamaya çalıştı. Ayağa kalktım, içimden hızla uzaklaşmak geldi. “Bu evden hemen çıkmalıyım” dedim kendime. “Leyla’ya bunları anlatmam mümkün değil, ama Murat’la bir daha bu şekilde karşı karşıya gelmemeliyim.” Murat’ın şaşkın bakışları altında kapıya doğru yürüdüm. “Nermin anne, lütfen! Ben sadece biraz karıştım, seni üzmek istememiştim!” diye arkamdan seslendi. Kapıyı açtım ve hiç geri dönüp bakmadan dışarı çıktım. Soğuk hava yüzüme çarparken, içimde kopan fırtına dışarıdaki yeldan daha büyüktü. Leyla’yı düşündüm. Ona her şeyin yolunda olduğunu söylemek zorundaydım. Ama bir şeyler değişmişti bundan sonra, bunu biliyordum. Dışarıda sabaha kadar oturup düşündüm. Tekrar eve dönmeli miydim? Leyla’ya ne diyecektim? Ama bir şey kesindi: Damadımla aramda bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olamazdı.

Haberin Devamı

Tek Evladımız olan Kızımdı

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Yaşamaz Denilen Yedizler Büyüdü