Dördüncü sayfada Gökhan’ın adı vardı:

“Dul. Uzun yol şoförü. Güçlü mal varlığı. Kolay yönlendirilebilecek genç oğlu.”

Cansu’nun hayatına tesadüfen girmediği ortaya çıkmıştı. Mezarlıkta karşılaşmaları, marketteki rastlantılar ve destek bahanesiyle eve getirdiği yemekler planlı bir yaklaşımın parçalarıydı.

Gökhan, odadaki her belgeyi telefonuyla kaydetti. Dolapta hazırlanmış valizler ve büyük miktarda nakit para buldu. Luka’nın kayıp telefonu da havluların arasına gizlenmişti. Telefonda öğretmenlerden ve arkadaşlardan gelen onlarca mesaj ile Gökhan’ın cevapsız aramaları vardı.

Ayrıca Umut’un Luka’nın bisikletine zarar verdiğini gösteren bir video bulundu. Dosyanın adı, “Babası için deneme” şeklindeydi.

Gökhan önce oğlunu hastaneye götürdü. Doktorlar eski yaralanmaları ve yetersiz beslenme belirtilerini kayıt altına aldı. Ardından bankaya giderek hesap hareketlerini inceledi. Cansu’nun ek kartlarla yıllardır annesi ve kardeşine para aktardığı, toplam kaybın milyonlarca liraya ulaştığı belirlendi.

Komşuları Faruk ve Gonca da önemli kanıtlar sundu. Kuş fotoğrafçılığı yapan Faruk’un güçlü objektifi, Luka’nın sabaha karşı çöp taşıdığını, dışarıda tek başına yemek yediğini ve kendi doğum günü kutlamasını uzaktan izlediğini görüntülemişti.

Gökhan, sürücü arkadaşı Murat ve Avukat Vildan Erdem’in yardımıyla hesapları dondurdu, çocuk koruma birimine ve savcılığa başvurdu.

Avukat, dosyada “tamamlandı” olarak işaretlenen yaşlı bir kadına ulaştı. Terziye Hanım, Neriman’ı hemen tanıdı. Neriman bir dönem onun bakıcısı olarak çalışmış, güvenini kazandıktan sonra hesaplarına erişmiş ve bütün birikimini almıştı.

Cansu ve ailesi tatilden döndüğünde evin önünde polis, avukat ve belgelerle karşılaştı. Neriman dosyayı görünce paniğe kapıldı. Tam o sırada Terziye Hanım da polislerle birlikte geldi ve kendisini mağdur eden kişinin Neriman olduğunu açıkladı.

Sorgulama ilerledikçe asıl plan ortaya çıktı.

Neriman, Luka’yı Gökhan’ın hayatından uzaklaştırmak istiyordu. Amaç, çocuğu sorunlu ve saldırgan gösterip yatılı okula gönderilmesini sağlamaktı. Böylece Cansu, Gökhan’dan geniş yetkili vekâletname alabilecek ve evle şirket varlıklarını kontrol edebilecekti.

Umut da babaannesinin kendisini kışkırttığını, yalnızca Luka karşılık verdiğinde video çekmesini istediğini itiraf etti. Vildan, para transferlerini kendisinin yaptığını ve bütün organizasyonun Neriman tarafından yönetildiğini anlattı.

Polis, Cansu ve Neriman’ı gözaltına aldı. Vildan iş birliği karşılığında ifade verdi. Umut ise biyolojik babasının yanına gönderildi.

Luka eve döndüğünde hâlâ kapıdan içeri girmek için izin bekler gibiydi.

“Hepsi gitti mi?” diye sordu.

“Evet,” dedi Gökhan. “Bir daha bu eve dönemeyecekler.”

Ancak Gökhan, yalnızca tehlikeyi ortadan kaldırmanın oğlunun yaşadıklarını iyileştirmeye yetmeyeceğini biliyordu. O gece Luka’nın odasının önüne yatak serdi. Çünkü oğlu, sabah yeniden yola çıkıp çıkmayacağını defalarca sormuştu.

Gökhan tüm seferlerini iptal etti.

Ertesi sabah oğluna annesinin bıraktığı gümüş hatırayı verdi. Üzerinde şu cümle yazıyordu:

“Sevgili oğlumuza… Bu evdeki yerinden asla şüphe etme.”

Luka, yaşananları daha önce anlatmaya çalıştığını fakat babasının her defasında Cansu’nun sakin açıklamalarına inandığını söyledi.

Gökhan başını eğdi.

“Sen anlatamadığın için değil, ben doğru dinlemediğim için bunlar oldu,” dedi. “Bir gecede bana güvenmeni istemeyeceğim. Bunu sana her gün davranışlarımla göstereceğim.”

Takip eden aylarda Luka terapi desteği aldı. Gökhan uzun yol seferlerini azalttı ve bir kamyonunu sattı. Artık maddi ihtiyaçları karşılamanın, çocuğunun yanında olmakla aynı şey olmadığını anlamıştı.

Mahkemede Cansu, çocuklara kötü muamele, mali dolandırıcılık ve ortak suç planından mahkûm edildi. Neriman, sistemi yönettiği için daha ağır ceza aldı. Gökhan’ın evliliği, ilişkinin baştan itibaren maddi çıkar amacıyla kurulduğu gerekçesiyle iptal edildi.

Bir yıl sonra Luka’nın doğum günü yeniden kutlandı. Bu kez masanın en güzel sandalyesi ona ayrılmıştı. Komşular, öğretmeni, avukat ve babasının dostları evdeydi.

Gökhan oğluna, “Yemek soğumadan yerine otur,” dedi.

Luka gülümsedi ve ilk kez tereddüt etmeden masaya geçti.

O gün ikisi de gerçek bir ailenin ne olduğunu yeniden öğrendi.

Bir çocuk, evinde yemek yemek, konuşmak ya da sevilmek için hiçbir zaman kendini kanıtlamak zorunda değildi.

Çünkü gerçek aile sevgisi, çocuğa masadaki yerini kazandırmaz.

O yerin zaten ona ait olduğunu hissettirir.

SON