20 Milyonluk İkramiyeyi Oğluna Vermeye Giderken Duyduğu Tek Cümle Hayatını Değiştirdi

DOLAR

Alış: 47.47

Satış: 47.66

EURO

Alış: 54.79

Satış: 55.01

GBP

Alış: 63.79

Satış: 64.26

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 23.07.2026

20 Milyonluk İkramiyeyi Oğluna Vermeye Giderken Duyduğu Tek Cümle Hayatını Değiştirdi

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: “Annem ölmek üzere olduğumu düşünürse elindeki son kuruşa kadar bana verir.” Altmış yaşındaki Ayşe Yalçın, Samsun’daki bir devlet hastanesinin 12 numaralı odasının önünde bu cümleyi duyduğunda olduğu yerde donup kaldı. Çantasının içinde, tam 20 milyon lira kazandıran bir piyango bileti vardı. Tek oğlu Serkan’ın hayatını değiştirmek ve bütün borçlarını kapatmak için hastaneye gelmişti. Ancak kapı aralıktı ve Serkan telefonda bir kadınla konuşuyordu. Kadın, “Vicdanın hiç rahatsız olmuyor mu?” diye sordu. Serkan kısa bir kahkaha attı. “Bazen oluyor. Ama annem kendisini vazgeçilmez hissetmeyi seviyor. Biraz endişeli olduğumu söylemem yeterli. Gerisini zaten o hallediyor.” Ayşe’nin elleri titremeye başladı. Aylardır oğlunun tedavisi için takılarını satmış, annesinden kalan dikiş makinesini rehin bırakmış ve bankalardan kredi çekmişti. Serkan’ın hastane masraflarını, ilaçlarını ve iş yerinin borçlarını ödemek için kendi hayatından vazgeçmişti. Şimdi ise oğlu, henüz varlığından haberdar olmadığı büyük ikramiyeyi nasıl harcayacağını anlatıyordu. “Hastaneden çıkınca matbaa dükkânını kurtarmam gerektiğini söylerim,” dedi Serkan. “Kiramı, kredi kartlarımı ve çalışanların maaşlarını yine annem öder.” Telefondaki kadın, “Ya annenin güzel haberinin seninle ilgisi yoksa?” diye sordu. Serkan güldü. “Annemin hayatındaki her şey eninde sonunda benimle ilgili olur.” Ayşe odaya girmedi. Hastaneden ayrıldı, telefonunu kapattı ve yıllar sonra ilk kez oğlu çağırdığı hâlde onun yanına koşmadı. Evine ulaştığında kazanan bileti masanın üzerine koydu. Eski Ayşe olsa duyduklarını görmezden gelir, ikramiyenin büyük bölümünü oğluna verirdi. Fakat hastane kapısının arkasında içinde bir şey kırılmıştı. O gece telefonuna bilinmeyen bir numaradan mesaj geldi. “Serkan’a ikramiyeyi söylemeyin. Bilmeniz gereken çok daha önemli şeyler var.” Mesajın altında Nazlı adı yazıyordu. Ertesi sabah Ayşe, Nazlı ile sakin bir kafede buluştu. Nazlı, Serkan’ın matbaa işletmesinde muhasebe sorumlusu olarak çalışmıştı. Yanında banka kayıtları, kredi başvuruları ve resmi belgeler bulunan kalın bir dosya getirmişti. Belgelerde Ayşe’nin imzası kullanılarak toplam 680 bin liralık borç alınmıştı. İmzalar sahteydi. Nazlı, Serkan’ın annesine ait kimlik fotokopilerini kullandığını, borç verenlere de bütün ödemeleri annesinin yapacağını söylediğini anlattı. Ayşe aynı gün mal varlığı konusunda uzman avukat Levent Arslan ile görüştü. Ona piyango biletini ve sahte kredi belgelerini gösterdi. “Oğlumun tedavisi devam etsin,” dedi Ayşe. “Ama eline doğrudan para geçmesini istemiyorum.” Avukat Levent, Serkan’ın hastane, ilaç ve rehabilitasyon giderlerini doğrudan karşılayacak özel bir sağlık fonu kurulmasını önerdi. Böylece Serkan tedavisiz kalmayacak, ancak parayı kira, kredi kartı ya da başarısız iş girişimleri için kullanamayacaktı.

: Ayşe teklifi kabul etti. Ertesi gün hastaneye giderek Serkan’a sağlık giderlerinin karşılanacağını söyledi. Serkan hemen itiraz etti. “Parayı bana versen olmaz mı? Dükkânı da kurtarırım.” Ayşe sakin bir şekilde, “Elindeki imkânları yönetemedin. Sağlığın korunacak ama bundan sonra borçlarını kendin ödeyeceksin,” dedi. Serkan öfkelenerek annesini kendisini cezalandırmakla suçladı. Ayşe çantasından mavi dosyayı çıkarıp yatağın üzerine bıraktı. “Sahte imzaları biliyorum.” Serkan’ın yüzü bir anda soldu. Borçları annesinden habersiz aldığını kabul etti. Tam o sırada telefonuna Garip Kaya adlı bir avukattan mesaj geldi. Mesajda, “İkramiyeyi doğruladım. Parayı teslim almadan önce annenin imzasını almalıyız,” yazıyordu. Ayşe mesajı gördü. Yapılan incelemede Garip Kaya’nın, Ayşe’yi zihinsel olarak karar veremez durumda gösterecek sahte bir sağlık raporu hazırlamayı planladığı ortaya çıktı. Serkan böylece annesinin mal varlığını vekâlet yoluyla yönetebilecekti. Ayşe büyük bir hayal kırıklığı yaşasa da geri adım atmadı. Telefon kayıtlarını polise teslim etti ve resmi şikâyette bulundu. Soruşturma sonucunda Garip Kaya’nın benzer yöntemlerle başka ailelerin mallarına da el koymaya çalıştığı belirlendi. Serkan da sahte belgeler düzenlediğini ve annesinin güvenini kötüye kullandığını kabul etti. Suçunu itiraf etmesi ve soruşturmaya yardımcı olması nedeniyle denetimli serbestlik, kamu hizmeti, terapi ve düzenli borç ödeme yükümlülüğü aldı. Ayşe, oğlunun 680 bin liralık borcunun tek kuruşunu bile ödemedi. Fakat sağlık fonu sayesinde Serkan’ın tedavisi eksiksiz sürdü. Serkan önce annesine kızdı. Ancak matbaa dükkânını kapatmak, lüks aracını iade etmek ve küçük bir eve taşınmak zorunda kalınca hayatıyla ilk kez kendi başına yüzleşti. Toplu taşımayla işe gidip geldi, evden küçük tasarım işleri yapmaya başladı ve kazandığı parayla borçlarını düzenli olarak ödemeye başladı. Ayşe de terapi desteği aldı. Eşini kaybettikten sonra oğlunun her sorununu kendi sorunu hâline getirdiğini fark etti. Psikoloğu ona, “Serkan’ın ilk başarısızlığında onu kurtarmasaydınız ne olurdu?” diye sordu. Ayşe başını eğdi. “Belki kendi ayakları üzerinde durmayı daha erken öğrenirdi.” Ayşe ikramiyeyi aldı, kendi borçlarını kapattı, evini onardı ve annesinden kalan dikiş makinesini geri satın aldı. Paranın büyük bölümünü profesyonel bir yönetim fonuna aktardı. Serkan ana paraya erişemeyecekti. Aylar sonra Serkan annesinin kapısına bir begonvil fidanı ve ilk düzenli borç ödeme makbuzuyla geldi. “Bu, kendi emeğimle yaptığım ilk tam ödeme,” dedi. Ayşe gülümsedi. “Miktarı küçük olabilir ama anlamı çok büyük.” Serkan gözleri dolarak, “Beni hâlâ seviyor musun?” diye sordu. Ayşe oğlunun gözlerine baktı. “Seni sevmeyi hiç bırakmadım. Sadece bana zarar vermene izin vermeyi bıraktım.” Bir yıl sonra Serkan küçük ama düzenli çalışan bir tasarım işi kurmuştu. Borçlarının önemli bölümünü ödemiş, harcamalarını kontrol etmeyi öğrenmişti. Ayşe ise ikramiyenin bir kısmıyla hastanelerde yakınlarına bakmak zorunda kalan ailelere destek sağlayan bir yardım programı kurdu. Program ulaşım, yiyecek, konaklama ve ilaç giderlerini doğrudan karşılıyordu. Programın adı “Yanında Ol, Kendini Unutma” oldu. Ayşe bir röportajında şöyle dedi: “Birini sevmek, onun bütün hatalarını finanse etmek değildir. Gerçek yardım, insanın hayatını onun yerine yaşamak değil, kendi ayakları üzerinde durabilmesi için doğru desteği vermektir.” Serkan hiçbir zaman annesinin kazandığı paradan karşılıksız bir pay almadı. Fakat zamanla para istemeden annesini aramayı, sorumluluk almayı ve yaptığı yanlışların sonuçlarıyla yüzleşmeyi öğrendi. Ayşe sonunda en önemli gerçeği anlamıştı: Sınır koymak sevgisizlik değildir. Bazen bir annenin verebileceği en değerli destek, çocuğunu her düşüşte kurtarmak yerine kendi başına ayağa kalkmasına izin vermektir. SON

Haberin Devamı

20 Milyonluk İkramiyeyi Oğluna Vermeye Giderken Duyduğu Tek Cümle Hayatını Değiştirdi

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Beyaz Saray’dan açıklama geldi