Kamyon şoförü Gökhan Arslan, planlanan yük taşımacılığı iptal edilince Gaziantep’ten Ankara’ya üç gün erken döndü. Saat gece on bire yaklaşıyordu. Ev tamamen karanlıktı; yalnızca çamaşır odasından gelen makine sesi duyuluyordu.

Koridora ilerlediğinde on altı yaşındaki oğlu Luka’yı, soğuk su dolu plastik bir kovada kıyafet yıkarken gördü. Çocuğun elleri kıpkırmızı olmuştu. Çamaşır makinesi ise üvey annesi Cansu’nun ve ailesinin kıyafetleriyle doluydu.

Gökhan, Cansu’nun nerede olduğunu sorduğunda Luka, onun annesi Neriman, kız kardeşi Vildan ve kuzeni Umut’la birlikte Antalya’ya tatile gittiğini söyledi. Kendisine ise evde kalıp tüm temizliği bitirmesi emredilmişti.

Luka, kendi kıyafetlerini makinede yıkamasına izin verilmediğini açıkladı. Cansu, onun için su ve elektrik harcamanın gereksiz olduğunu söylüyordu.

Gökhan oğlunun kollarını saklamaya çalıştığını fark etti. Kollarında farklı zamanlarda oluşmuş morluklar ve çizikler vardı. Ancak öfkesine teslim olmadı. Oğluna sıcak bir duş almasını ve dinlenmesini söyledi. Kalan işleri kendisi tamamladı ve sabaha kadar mutfakta oturdu.

Sabah, yıllar önce hastalık nedeniyle hayatını kaybeden ilk eşi Sevda’nın yaptığı gibi yulaflı pankek hazırladı. Luka masaya oturduğunda ona yaşananları tek tek anlatmasını istedi.

Çocuk; bazı günler kahvaltı verilmediğini, sabaha kadar süren temizlik cezalarını, kuzeni Umut’un davranışlarını, telefonunun saklandığını ve okuldan gelen aramaların Cansu tarafından engellendiğini anlattı. En acısı ise kendi doğum gününde, kendi pastası ve davetlileriyle Umut için kutlama yapılmasıydı. Luka o gün pencerenin dışında durmuş, içerideki eğlenceyi izlemişti.

Ardından annesinden kalan gümüş hatıranın Cansu’nun çekmecesinde saklandığını söyledi.

Gökhan yatak odasındaki dolabı açtığında gümüş eşyayı buldu. Altında rehin dükkânı makbuzları, başkalarının adına çıkarılmış kartlar ve üzerinde “Dullar” yazan kalın bir dosya vardı.

Dosyanın içinde Ankara, Konya ve Kayseri’de hayatını kaybetmiş kişilere ait ilanlar bulunuyordu. Yanlarında “evi var”, “yakını yok”, “birikimi yüksek”, “kolay etkilenebilir” gibi notlar yazılmıştı.