DOLAR
Alış: 44.66
Satış: 44.84
EURO
Alış: 52.65
Satış: 52.86
GBP
Alış: 60.30
Satış: 60.75
ANKARA
ADANA
ADIYAMAN
AFYON
AĞRI
AKSARAY
AMASYA
ANKARA
ANTALYA
ARDAHAN
ARTVİN
AYDIN
BALIKESİR
BARTIN
BATMAN
BAYBURT
BİLECİK
BİNGÖL
BİTLİS
BOLU
BURDUR
BURSA
ÇANAKKALE
ÇANKIRI
ÇORUM
DENİZLİ
DİYARBAKIR
DÜZCE
EDİRNE
ELAZIĞ
ERZİNCAN
ERZURUM
ESKİŞEHİR
GAZİANTEP
GİRESUN
GÜMÜŞHANE
HAKKARİ
HATAY
IĞDIR
ISPARTA
İSTANBUL
İZMİR
KAHRAMANMARAŞ
KARABÜK
KARAMAN
KARS
KASTAMONU
KAYSERİ
KIRIKKALE
KIRKLARELİ
KIRŞEHİR
KİLİS
KOCAELİ
KONYA
KÜTAHYA
MALATYA
MANİSA
MARDİN
MERSİN
MUĞLA
MUŞ
NEVŞEHİR
NİĞDE
ORDU
OSMANİYE
RİZE
SAKARYA
SAMSUN
SİİRT
SİNOP
SİVAS
ŞANLIURFA
ŞIRNAK
TEKİRDAĞ
TOKAT
TRABZON
TUNCELİ
UŞAK
VAN
YALOVA
YOZGAT
ZONGULDAK
Ana Sayfa
Foto Galeri
16.08.2025
Soğuk gri bir sabahın sürükleyici sessizliği mezarlığın üzerine çökmüştü
-
- Sis, mezar taşlarını ve ziyaretçilerin Aralıksız titreyen nefeslerini örter gibiydi. Herkes, hâlâ alışamamıştı — ama cenaze merasimiydi işte. Kadın, karalar içersinde değildi. Bunun yerine parlak ve canlı bir mavi palto giymişti. Omzundaki ağır kara çanta, ilgi çekici bir ağırlıkla duruyordu; bir yana bırakmayı reddettiği bir sır gibi. Yazılı kağıtlar, DNA testinin kim olduğunu onayladığını söylüyordu; yüz tanımlanamıyordu, ama netice kesindi. Yine de bayan sözcüklerin tam manasıyla “o değil” diyordu…
-
- — Bu tabutta yatan benim oğlum değil — demişti, sesi korkutucu bir sakinlikle, ikna imkânsızlığının yankısıyla. “Yas tutmak,” dediler. “Kabullenemiyorsun.” Ama o inatla direniyordu. İçinde bir his vardı, kelimelere dönüşmeyen ve senelerce yankılanacak cinsten bir his: O, orada değildi. Ve sonra merasim başladı. Rahip dualarını ağırlıktan daha ağır bir tonla okuyordu. Tabut temizlendi, çakmalar vurulacaktı ki bayan aniden irkildi. Önce kimse ne olduğunu anlayamadı. Kadının ayakları merasim alanına atıldı, yüzü buz kesildi, mavi palto parlak bir damla gibi duruyordu karanlığın içersinde. O an herkes nefesini tuttu. Kadının elleri titremiyordu — o kadar kesindi ki kas gücüyle beslendiğini anlıyordunuz. Siyah çantayı yere bıraktı, sonrasında metal bir balta çıktı. Kalın, soğuk taneciklerini bile hissedebildiğiniz şey, gömülmeyen bir hiddet gibiydi. İlk vuruş geldi: tabut kapağı çatladı. Tahta parçaları çevreye saçıldı; ikinci vuruş geldi ve tabut nerdeyse ortadan ikiye bölündü. O andaki sessizlik, bir an amacıyla vakti durdurdu. İnsanlar şoktaydı. Dua eden rahip gözlerini yere eğdi, sessiz sedasız yok olmak istercesine. Derken bir çığlık yükseldi: — Boş! Kalabalık panikle karışık bir kıpırdanmayla hareketlendi. Bazıları geriye ismim attı, bazıları ellerini ağızlarına kapadı. Kadın, baltayı hâlâ sıkı sıkı tutuyordu. Dudakları titremeden söyledi: — Size demiştim… O burada değil. İşte o anda mezarlık görevlisi kıyafetleri giymiş ince bir adam, kalabalığın arasından göz kırparak ilerledi. Titreyen sesiyle söyledi: — Ceset… geceleri taşındı. İki şahıs geldi. Belgeleri vardı. Başka bir kent morguna götürüleceğini söylediler. Ben… bu şekilde olacağını bilmiyordum… Sözcüklerin soğuk ve sarsıcı etkileri herkesi kuduran bir rüzgâr gibi delip geçti. Ceset nereye götürülmüştü? Kimdi o iki esrarengiz şahıs? Ve ne amacıyla? Polis kısa sürede geldi, sorgulamalar başladı. Ancak en kırıcı gerçek daha sonra meydana çıktı: morg kayıtlarında bu tür bir nakil yoktu. Evraklarda oğlunun adı yerine “hata nedeniyle imha” ibaresi yazılmıştı. Bu, birinin ölüm sonrasındaki varlığını bile silmeye çalıştığını gösteriyordu. Kadın, tabut kapağından kopan bir parçayı titreyen elleriyle tutuyordu. Gözlerinde bundan sonra kurtuluş yerine bir yıkım değil, kararlı bir inat vardı. Düşünüyordum o anda: Eğer o hayattaysa — onu bulacak. Eğer yoksa — ona bile huzur vermeyenleri bulacak.
