Nazlı, bu şirketi tanımadığını söylese de belgelerde yönetici olarak onun adı bulunuyordu. Verildiği iddia edilen hizmetlerin hiçbirine dair gerçek bir çalışma kaydı da yoktu.

Böylece Mert’in şirketinin yalnızca kötü yönetim yüzünden zor durumda olmadığı ortaya çıktı. Şirketten sistemli biçimde para aktarılmıştı.

Kayınvalidesi Lale, torbaları alıp çıkmak istediğinde görevli onu durdurdu. Elif’in kişisel eşyalarının izinsiz toplanamayacağını söyledi.

Bu sırada Nazlı merdivenlere doğru kaçmaya çalıştı. Ancak Elif’in sabahlığının cebinden ağır bir eşya yere düştü.

Bu, Elif’in altı ay önce Antalya gezisinde kaybolduğunu sandığı elmas bilekliğiydi.

Mert o dönemde ona yardım ediyormuş gibi davranmış, valizleri birlikte aramış ve oteli aramasını bile izlemişti.

Bilekliğin Nazlı’nın cebinden çıkmasıyla odadaki herkes gerçeği anladı.

Ancak Mert hâlâ son bir kozu olduğunu düşünüyordu.

Evin tapusunu o sabah kendi adına devrettirdiğini söyledi.

Yeni gelen memur mühürlü zarfı avukata verdi. Emine belgeyi okuyup Mert’e acıyan bir ifadeyle baktı.

Mert’in yaptığı tapu başvurusu reddedilmişti.

Çünkü ev doğrudan Elif’in adına kayıtlı değildi. Elif’in babasının kurduğu Çınar Konut Vakfı’na aitti. Elif yalnızca yararlanıcıydı. Bu nedenle Mert, sıradan bir eş onayıyla tapuyu üzerine geçiremezdi.

Üstelik belgede kullanılan noter onayının süresi üç yıl önce dolmuştu.

Bütün bakışlar Haluk’a çevrildi.

Bir süre sonra Haluk, belgeleri kendisinin hazırladığını itiraf etti. Mert’in planından haberdardı ve evin aile içinde kalacağını düşünerek ona yardım etmişti.

O gün evdeki tüm belgeler incelemeye alındı. Mert’in şirket hesapları donduruldu. Sahte evrak, usulsüz para transferi ve mal varlığına haksız şekilde el koyma girişimi hakkında soruşturma başlatıldı.

Nazlı, elmas bilekliği aldığı ve şirket üzerinden para aktarılmasına yardımcı olduğu gerekçesiyle ifade verdi.

Boşanma davasında oğulları Can’ın geçici velayeti Elif’e bırakıldı. Mahkeme, Mert’in güvenilir davranmadığına ve çocuğu annesine karşı baskı aracı olarak kullanmaya çalıştığına hükmetti.

Aylar sonra Elif, oğluyla birlikte aynı evde yaşamaya devam etti. Mert’in şirketi satıldı ve borçların önemli bir bölümü elde edilen gelirle karşılandı.

Elif ise yaşadıklarından sonra işine daha sıkı sarıldı ve oğluna huzurlu bir hayat kurdu.

O sabah mutfağa indiğinde her şeyini kaybettiğini sanmıştı.

Aslında kaybettiği tek şey, yıllardır gerçek sandığı büyük bir yalandı.

Çünkü bazen en güçlü karşılık bağırmak değil; belgeleri, gerçekleri ve sabrı doğru anda masaya koymaktır.