Seçeneğim yoktu. Kabul ettim. Gerçek bir düğün olmadı. Sadece imzalar, soğuk bakışlar ve garip bir sessizlik.

Ve daha ilk gece büyük bir hata yaptığımı anladım.

Gece yatak odasının kapısı sessizce açıldı. Bu sesi duyup uyandım. Kapı aralığında duruyordu, bana bakıyordu ve elinde küçük bir hap vardı.

— Bunu içmelisin, — dedi sakin bir şekilde. — Böylece paran babana ulaşacak.

Bir şey sormaya çalıştım ama sadece baktı. Duygusuzca.

İçtim. Birkaç dakika sonra tuhaf bir güçsüzlük hissettim ve uyudum.

Sabah hiçbir şey hatırlamıyordum. Hiçbir şey.

Ve her gece böyle devam etti. Gelirdi, hapı verirdi ve ben uyuyakaldım. Ama en garip olan şey başka bir şeydi.

Beni hiç ellemedi. Açıklanabilecek bir şey yapmadı. Gündüz neredeyse hiç görünmüyordu, az konuşuyordu, garip bakıyordu.

Ama içimde korku büyüyordu. Uyurken neler olduğunu bilmiyordum.

Ve bir gün anlaşmayı bozmak istedim. Gizli bir kamera kurdum.

Bunu yaparken ellerim titriyordu. Eğer fark ederse sonuçların korkunç olacağını biliyordum. Ama gerçeği bilmem gerekiyordu.

O gece her zamanki gibiydi. Geldi, hapı içtim ve uyudum. Ertesi gün, gittiğinde, odaya kilitlendim ve kaydı açtım.

Başta olağanüstü bir şey yoktu. Sakin bir şekilde yatıyor, uyuyordum. Birkaç dakika geçti. Kapı açıldı. İçeri girdi. Yavaşça yatağa yaklaştı. Yanıma oturdu. Ekrana bakarken donup kaldım.

Bana doğru eğildi… ve saçlarımı okşamaya başladı.

Çok dikkatli. Neredeyse nazikçe. Ama bunun yanlış bir yanı vardı. Yüzü… garip, rahatsız edici bir şekilde gülümsüyordu.

Kaydı kapatmak istedim ama yapamadım.

Yanımda oturmaya devam etti.

Ve sonra beni tamamen dehşete düşüren bir şey oldu 😨😱 Hikayenin devamını ilk yorumda bulabilirsiniz 👇👇

…telefonunu çıkarıyor ve beni çekmeye başlıyor, yavaşça yatağın etrafında dolaşıyor, açı seçiyor, sanki bu normal bir işmiş gibi, sonra kamerayı tripoda yerleştiriyor ve dizüstü bilgisayarını açıyor. Ekranda bir site beliriyor ve nefesim kesiliyor — onlarca, yüzlerce video, aynı oda, aynı ışık, aynı pozlar, sadece farklı kızlar, ve altta sürekli bir yorum ve bağış akışı var, insanlar bunun için para ödüyor, bilinçsiz bir şekilde yattığımızı izlemek için, tamamen savunmasız.

O anda anladım ki, işte böyle zengin oldu, ben ilk değilim ve muhtemelen son da değilim, ve tüm bu “şartlar” sadece beni burada tutmak için bir tuzaktı.

Ellerim titremeye başladı, ama sonuna kadar izlemeye kendimi zorladım, çünkü her şeyi, en ince ayrıntısına kadar anlamam gerekiyordu. Video bittiğinde artık bir saniye bile kalamayacağımı biliyordum.

En gerekli eşyaları hızlıca topladım, belgeleri, telefonu aldım, anlaşmayı bozabileceğimi düşünmeden, çünkü artık anlaşmanın hiçbir değeri yoktu ve kalırsam, benden önceki kızlar gibi kaybolurdum.

Evden çıkmasını bekledim, pencereden izledim, arabasının kapıların arkasında kaybolmasını izledim ve o anda içim korkudan sıkıştı, çünkü sadece bir şansım olduğunu anladım.

Sessizce evden çıktım, ses çıkarmamaya çalıştım, her hareket zor geliyordu, kalbim o kadar hızlı atıyordu ki tüm odada duyulacak gibi, ama durmadım, kapıyı açtım ve kelimenin tam anlamıyla sokağa fırladım.