Babam bir iş yerinde nerdeyse karın tokluğuna çalışıyordu. Esasında çalıştığı iş yerinin patronu çok bonkör bir insandı. Ama işçisine az veren fabrika servis şeflerinden haberi yoktu… Ay sonuna doğru paramız kalmazdı. Anneciğim evin geçimini dayanıklıak amacıyla dört bir taraftan kısmaya başlardı…Bir gün eş güdümlü piyasaya gittik. Cebindeki 12 lira vardı. Bir tezgâhtan domates alacaktık. Bir ya da 2 kilo domates… Zaten et alamıyorduk… Kıyma derseniz ayda yarım kilo aldığımızda evde bayram ediyorduk. Maaş aldığı gün alıyordu babam. Maaş günü de bize bayram günü gibi geliyordu… Neyse annem piyasacıya iyilerinden olsun diye tembih etmişti.. Detaylar haberin devamındadır..