Milyonerle Evlendi Hayatının Hatasını Yapmış Oldu

DOLAR

Alış: 48.39

Satış: 48.59

EURO

Alış: 56.13

Satış: 56.36

GBP

Alış: 65.27

Satış: 65.76

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 11.09.2026

Milyonerle Evlendi Hayatının Hatasını Yapmış Oldu

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Hayatım boyunca unutamayacağım bir geceydi. Ama asıl şaşırtıcı olan, ertesi sabah uyandığımda gördüğüm şeydi.”Benim adım Leyla. Otuz iki yaşındaydım ve hayatım boyunca zenginlikten çok huzurun peşinden koşmuştum. Küçük bir sahil kasabasında büyümüş, annemi genç yaşta kaybetmiş, babamın emekli maaşıyla üniversiteyi bitirmiştim. Büyük hayallerim yoktu. Sıcak bir ev, güvenebileceğim bir insan ve akşamları birlikte çay içebileceğim bir eş bana yeterdi. Sonra bir gün hayatıma Emir girdi. Emir, Körfez ülkelerinden birinde yaşayan, ailesinin büyük yatırımlarını yöneten kırk yaşında bir milyonerdi. Onu ilk gördüğümde servetinden habersizdim. Bir otelin terasında tek başına oturuyor, önündeki kahveye dalmış düşünüyordu. Yanından geçerken çantamın askısı sandalyeye takıldı ve elimdeki kahve doğrudan onun gömleğine döküldü. Yüzüm kıpkırmızı olmuştu. “Çok özür dilerim. Gerçekten bilerek yapmadım.” Emir önce gömleğine baktı, sonra yüzüme. Ve gülümsedi.Belli oluyor. Çünkü bunu bilerek yapan biri bu kadar korkmazdı.” O günden sonra tesadüfler peşimizi bırakmadı. Birkaç kez aynı restoranda karşılaştık. Sonra yürüyüşlerde denk geldik. Sohbetlerimiz uzadıkça Emir’in dışarıdan görünen ihtişamının altında son derece yalnız bir adam olduğunu fark ettim. Bana ailesinden, yıllar önce kaybettiği kardeşinden ve hayatındaki insanların çoğunun onu yalnızca parası için sevdiğinden bahsetti. Bir gece bana doğrudan sordu: “Leyla, benim param olmasaydı yine benimle konuşur muydun?” Hiç düşünmeden cevap verdim. “Muhtemelen. Çünkü paran hakkında hiçbir şey bilmiyordum.” Başını eğip uzun süre sustu.

: Sonra elimi tuttu. “İşte bu yüzden sana âşık oldum.” Her şey çok hızlı gelişti. Birkaç hafta sonra evlenme teklif etti. Benim için pahalı hediyeler, büyük davetler ya da gösterişli mücevherler önemli değildi. Onun gözlerindeki samimiyet beni ikna etmişti. Düğünümüz masal gibiydi. Emir’in ailesi kalabalıktı. Farklı ülkelerden gelen misafirler, müzik, çiçekler ve ışıklar arasında kendimi bir rüyanın içinde gibi hissediyordum. Gece bittiğinde Emir beni yeni evimize götürdü. O ev, evden çok bir saraydı. Mermer merdivenler, yüksek tavanlar, devasa pencereler… Ama bütün o ihtişamın içinde benim aklımdaki tek şey, artık Emir’in karısı olduğumdu. Gece yarısı bana yaklaşıp alnımdan öptü. “Yarın sana bir şey göstereceğim.” “Ne?” “Sabret.” Ertesi sabah gözlerimi açtığımda Emir yatağın yanında değildi. Önce banyoya gittiğini düşündüm. Sonra kapının altından gelen ayak seslerini duydum. Kapı açıldı. Emir içeri girdi. Ama yanında iki yabancı kadın vardı. Kadınlardan biri yaşlıydı. Diğeri ise yirmili yaşlarının başında, yüzü solgun bir genç kızdı. Emir’in yüzündeki ifade ciddiydi. “Leyla, bugün sana hayatımın en önemli sırrını anlatacağım.” Kalbim hızla çarpmaya başladı. Genç kız bana baktı. Gözlerinde öyle büyük bir korku vardı ki, içim ürperdi. Emir onun yanına gidip omzuna elini koydu. “Bu kızın adı Meryem. Onu yıllar önce sokakta bulduğumda henüz çocuktu.”Meryem başını öne eğdi. “Onun ailesini yıllarca aradım. Sonunda annesini bulduk. Ama annesi ağır hastaydı ve kızına kavuşamadan hayatını kaybetti.” Şaşkınlıkla Emir’e baktım. “Peki bunun benimle ne ilgisi var?” Emir gözlerimin içine baktı. “Çünkü Meryem’in hayatını değiştirmek için sadece para yetmiyor. Bir aileye ihtiyacı var.” Bir an ne diyeceğimi bilemedim. Sonra genç kızın gözlerinden süzülen yaşları gördüm. Emir devam etti: “Ben ona yıllardır maddi destek sağladım. Eğitimini tamamladı. Ama artık kendi ayakları üzerinde durmak istiyor. Dün gece evlenirken sana tek bir şey sormadım.” “Neyi?” “Hayatımın geri kalanını benimle paylaşır mısın diye sordum. Ama şimdi sana başka bir soru soruyorum. Hayatı boyunca yalnız kalmış bir insanın yanında olur musun?” Gözlerim doldu. Meryem sessizce ağlıyordu. Yanına gidip ellerini tuttum. “Artık yalnız değilsin.” O anda Meryem bana sarıldı. Ve ben, bir gün önce milyoner bir adamla evlendiğimi düşünürken aslında çok daha büyük bir şeyin içine girdiğimi anladım. O gün Emir bana başka bir şey daha gösterdi. Şehrin dışında, denize bakan büyük bir ev. “Burası senin için.” “Benim mi?” “Hayır,” dedi gülümseyerek. “Bizim.” Ama evin içinde başka odalar da vardı. Bir kütüphane. Bir müzik odası. Ve çocuklar için hazırlanmış büyük bir oyun alanı. Şaşkınlıkla ona baktım. “Bunların hepsini ne zaman yaptın?” “Seninle tanışmadan önce.” “Nasıl yani?” Emir pencerenin önüne geçti…. Çünkü zengin olmak bana hiçbir zaman mutluluk vermedi. Bir gün kendi ailemi kurduğumda, o evin sadece zengin görünmesini istemedim. İçinde insanların birbirine ihtiyaç duymadan değil, birbirini sevdiği için kalmasını istedim.” O an ona yeniden âşık oldum. Çünkü ilk kez servetinin arkasındaki adamı gördüm. Yıllar geçti. Meryem eğitimini tamamladı, kendi işini kurdu ve hayatını kendi kararlarıyla yaşamaya başladı. Ben ve Emir’in de iki çocuğumuz oldu. Bazen insanlar bana hâlâ aynı soruyu soruyordu: “Bir milyonerle evlenince hayatın değişti mi?” Gülümsüyordum. “Evet,” diyordum. “Ama sandığınız gibi değil.” Çünkü Emir bana lüks arabalar, mücevherler ya da büyük bir ev vermemişti sadece. Bana güven vermişti. Ben de ona parayla satın alınamayacak tek şeyi vermiştim: Gerçek bir aile. Yıllar sonra bir akşam deniz kenarında yan yana otururken Emir elimi tuttu. “Beni hâlâ seviyor musun?” diye sordu. Gülerek başımı omzuna yasladım. “İlk günkü gibi.” “İlk gün beni zengin sanmıyordun.” “Şimdi de zengin olduğunu düşünmüyorum.” Kaşlarını kaldırdı. “Neden?” “Çünkü senin en büyük servetin para değil.” “Ne?” Elini sıktım. “Sevdiğin insanların hâlâ yanında olması.” Emir sustu. Sonra alnımdan öptü. O gece gökyüzünde yıldızlar vardı. Ben ise şunu düşündüm: İnsan bazen hayatının aşkını bir sarayda bulur, bazen küçük bir kafede… Ama gerçek zenginlik, sahip olduğun şeylerin büyüklüğünde değil, kalbinde yer verdiğin insanların hayatını güzelleştirebilme gücündedir.

Haberin Devamı

Milyonerle Evlendi Hayatının Hatasını Yapmış Oldu

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Kardeşim Babamın Cenazesinde Kasa Anahtarını İstedi… Kasa Açıldığında Miras Değil, Aylarca Saklanan Gerçekler Ortaya Çıktı