Eşim Dört Günlük Tatile Gitti, İkiz Bebekleri Bana Bıraktı… Ama Döndüğünde Evde Her Şey Değişmişti

DOLAR

Alış: 47.06

Satış: 47.24

EURO

Alış: 53.81

Satış: 54.02

GBP

Alış: 63.26

Satış: 63.73

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 19.07.2026

Eşim Dört Günlük Tatile Gitti, İkiz Bebekleri Bana Bıraktı… Ama Döndüğünde Evde Her Şey Değişmişti

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: İkiz bebek sahibi olduktan sonra hayatımın en zor dönemini yaşadığımı sanıyordum. Altı aylık kızlarım Defne ve Duru, diş çıkarma dönemindeydi. Geceleri neredeyse hiç uyuyamıyor, gündüz ise birini sakinleştirirken diğeri ağlamaya başlıyordu. Buna rağmen elimden geldiğince güçlü olmaya çalışıyordum. Fakat bir akşam eşim Murat, elinde hazırladığı spor çantasıyla eve geldiğinde asıl sınavımın yeni başladığını anladım. Mutfak dağınıktı, biberonlar yığılmıştı, tenceredeki yemek taşmak üzereydi ve ben sabah kahvaltısından beri doğru dürüst bir lokma bile yememiştim. Murat içeri girer girmez çocukların ağlama sesinden şikâyet etti. Ondan sadece birkaç biberonu yıkamasını istedim. Bana verdiği cevap ise soğuktu: “Ben işten geldim, yoruldum.” Ben ise sabahın erken saatlerinden beri iki bebeğe tek başıma bakıyordum. Birkaç dakika sonra kapının yanında duran büyük çantayı fark ettim. Nereye gideceğini sorduğumda arkadaşlarıyla dört günlük balık avına çıkacağını söyledi. Üstelik bunu günler öncesinden planlamış, bana tek kelime bile etmemişti. “Benim de dinlenmeye ihtiyacım var.” dedi. “Benim de var.” diye cevap verdim. Ancak onun gözünde evde çocuk bakmak dinlenmekten farksızdı. Bana, “Bebekleri besle, altlarını değiştir, uyut. Bu kadar basit.” diyerek çıkıp gitmeye hazırlandı. Son sözleri ise içimi paramparça etti: “Anne olmak isteyen sendin. O zaman annelik yap.” O an artık onu durdurmaya çalışmadım. Sessizce, “Git. Zaten seçimini yaptın.” dedim. O gece saat üçte çocuk odasının zemininde iki bebeğim yanımda uyumaya çalışırken elimde yarım kalan bir tahıllı barla oturuyordum. Murat ise tek bir kez bile arayıp çocuklarını sormadı. Ertesi sabah sosyal medya hesabında göl kenarında çekilmiş bir fotoğraf paylaştı. Altına da, “Sonunda hak ettiğim huzuru buldum.” diye yazmıştı. O paylaşımın ekran görüntüsünü aldım. Çünkü o an ilk kez gerçeği inkâr etmeyi bıraktım. Paylaşımı gören kız kardeşim Elif hemen beni aradı. Durumu öğrenince yarım saat içinde alışveriş poşetleriyle kapımdaydı. Evin hâlini görünce beni suçlamak yerine sadece, “Önce neye ihtiyacın var?” diye sordu. Biberonları yıkadı, bebeklerden biriyle ilgilendi ve bana sıcak bir yemek hazırladı. İlk kez birisi bana da iyi olup olmadığımı sormuştu. Sohbet sırasında Murat’ın aslında çocuklarla neredeyse hiç ilgilenmediğini itiraf ettim. Çevremdekilere hep onun iyi bir baba olduğunu söylemiş, eksiklerini gizlemiştim. Elif bana, “Neden onu koruyorsun?” diye sordu. Cevabım basitti: Evliliğimiz zarar görmesin diye. Ama gerçeği saklamak sadece yükü tek başıma taşımama neden olmuştu. Bir süre sonra kayınvalidem Fatma Hanım aradı. Bu kez ona da gerçekleri anlattım. Son kaç saat kesintisiz uyuduğumu sorduğunda cevap veremedim. Doktor kontrolümü bile Murat’ın işi nedeniyle iptal ettiğimi öğrenince çok üzüldü. Hemen mama ve bez almamı söyledi.

: Ortak banka hesabımıza baktığımda ise büyük bir şok yaşadım. Murat, acil durum için biriktirdiğimiz paradan yaklaşık iki bin dolara denk gelen tüm birikimi çekmişti. Otel, tekne, yakıt ve tatil masraflarını bu hesaptan ödemişti. Oysa daha bir hafta önce çocuk bakıcısı tutacak paramız olmadığını söylemişti. Fatma Hanım hiç tereddüt etmeden bana tüm banka hareketlerinin ekran görüntüsünü almamı söyledi. Ardından yanıma geldi. Oğlunu savunmak yerine torunlarını kucağına aldı, bana dinlenme fırsatı verdi. Elif ile birlikte ilk kez altı saat kesintisiz uyuyabildim. Uyandığımda artık kararımı vermiştim. Bir liste hazırladım. Bu liste suçlamalardan değil, değişmesi gerekenlerden oluşuyordu. Evlilik terapisi, düzenli çocuk bakım planı, harcanan acil durum parasının geri ödenmesi ve sorumlulukların eşit paylaşılması artık benim şartlarımdı. Bu sırada Murat’ın tatili de planladığı gibi gitmiyordu. Kayınvalidesi sosyal medya paylaşımının altına, “Defne ile Duru’ya kim bakıyor?” diye yorum yazmıştı. İlk kez dürüst davrandım ve “Murat bizi evde bırakıp tatile gitti.” diye cevap verdim. Arkadaşları gerçeği öğrenince şaşırdı. Murat onlara benim yanımda zaten birilerinin olduğunu söylemişti. İçlerinden biri, “Sen onların babasısın.” diyerek onu sert şekilde uyardı. Dört gün sonra Murat eve döndüğünde mutfak masasının üzerinde sosyal medya paylaşımı, banka hesap dökümleri ve bebeklerin bakım çizelgesi duruyordu. Yanında ise hazırladığım şartlar listesi vardı. Kayınvalidem ve kız kardeşim de yanımdaydı. Murat önce özür diledi. Ancak artık özrün yeterli olmadığını söyledim. Çünkü sorun yalnızca dört günlük tatil değildi. Sorun, altı aydır tüm yükü tek başıma taşımamdı. Hazırladığım listeyi önüne koydum. “Evlilik terapisine gideceğiz. Çocuk bakımında sorumluluk paylaşacağız. Acil durum parasını yerine koyacaksın. Ve artık kimseye yapmadığın şeyleri yapıyormuş gibi göstermeyeceğiz.” Bunları duyunca öfkelendi. Ben ise sakince, “Bu utanç değil, sorumluluk.” dedim. Bir süre annesinde kalmasını istedim. Çantasını eline verirken sadece şunu söyledim: “Bu çantayı aileni geride bırakmak için hazırlamıştın. Şimdi ise nasıl bir baba olmak istediğine karar vermek için taşı.” İlk kez itiraz etmeden çıktı. Sonraki haftalarda terapiye başladı. Hazırladığımız programa uymaya çalıştı. Bir gün ikizlerle bütün günü tek başına geçirdikten sonra bana dönüp, “Bu kadar zor olduğunu bilmiyordum.” dedi. Ben ise yalnızca şu cevabı verdim: “Bilmek istemedin.” O gün anladım ki annelik gerçekten zordu ama bir evliliği tek başına ayakta tutmaya çalışmak çok daha ağırdı. Aylar sonra ilişkimizin tamamen düzelip düzelmeyeceğini hâlâ bilmiyordum. Bunun cevabını sözler değil, davranışlar verecekti. Fakat bir konuda emindim. Kızlarım büyüdüğünde sevgiyi fedakârlıkla karıştırmayacak, hiçbir zaman bir kadının kendi hayatından vazgeçmek zorunda olduğu bir ilişkiyi normal sanmayacaklardı. Çünkü gerçek aile, yükü tek kişinin omuzlarına bırakmak değil; zorlukları birlikte omuzlayabilmektir. Ve bazen bir evliliği kurtarmanın ilk adımı, gerçeği artık saklamamaktan geçer.

Haberin Devamı

Eşim Dört Günlük Tatile Gitti, İkiz Bebekleri Bana Bıraktı… Ama Döndüğünde Evde Her Şey Değişmişti

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Maden ocağı