Emre’nin son cümlesini duyduğumda nefes alamıyordum.

“Birkaç gün daha sabret. Yıldönümünden sonra gerisini de halledeceğim.”

Telefon kapandı.

Kapının önünde donup kalmıştım. Elimde onun için aldığım saat, artık ağır bir taş gibi geliyordu. Kalbim öyle hızlı çarpıyordu ki duyacağını sandım. Sessizce evden çıktım, arabaya bindim ama kontağı bile çeviremedim.

Aklımda tek bir soru vardı.

Hangi tuzak?

Yıllardır bana söylediği bütün güzel sözler, bana baktığı her sevgi dolu bakış bir anda anlamını yitirmişti.

O gece eve geç döndüm. Hiçbir şey olmamış gibi davrandım.

Emre beni görünce gülümsedi.

“Bugün seni çok özledim.”

Eskiden olsa boynuna sarılırdım.

Bu kez sadece tebessüm ettim.

İçimde fırtınalar koparken onun gözlerinin içine bakıp yalan söylemesini izledim.

O gece uyuyormuş gibi yaptım.

Sabaha karşı telefonunu sessizce aldım.

Parolasını biliyordum.

Mesajları karıştırmaya başladım.

Beklediğim gibi sevgilisi ya da gizli hesaplar yoktu.

Tam vazgeçecekken “Murat” isimli eski bir arkadaşımızla yaptığı uzun yazışmaları gördüm.

Mesajlardan biri dikkatimi çekti.

“Planın son aşamasına geldin.”

Ellerim titremeye başladı.

Konuşmalar yıllar öncesine kadar uzanıyordu.

Fakat eski mesajların çoğu silinmişti.

Sadece birkaç tanesi kalmıştı.

“Buna yıllarca inanması inanılmaz.”

“Gerçek ortaya çıkınca çok şaşıracak.”

“Sabırlı ol.”

Bunları okudukça beynim durmuş gibiydi.

Ertesi gün iş yerine gitmek yerine eski lise arkadaşlarımızdan Selin’i aradım.

Selin, Emre ve Murat’la aynı sınıftaydı.

Ona hiçbir ayrıntı vermeden lise yıllarında tuhaf bir şey yaşanıp yaşanmadığını sordum.

Telefondaki sessizlik uzayınca içim daha da sıkıştı.

Sonunda derin bir nefes aldı.

“Aslında bunu sana yıllar önce söylemek istemiştim.”

Kalbim yeniden hızlandı.

“Ne demek istiyorsun?”

“Lisede sana deli gibi âşık olan biri daha vardı.”

“Kim?”

“Emre’nin kuzeni Barış.”

Bu ismi yıllardır duymamıştım.

Selin devam etti.

“Barış sana açılmaya hazırlanıyordu. Hatta mektup bile yazmıştı.”

Şaşkınlıkla dinliyordum.

“Sonra?”

“Emre o mektubu sana hiç vermedi.”

Bir an gözlerimi kapattım.

“Aksine Barış’a, senin onunla dalga geçtiğini söyledi.”

“Neden böyle bir şey yapsın?”

“Bilmiyorum. Sonra Barış okul değiştirdi.”

Eve dönerken duyduklarımı anlamaya çalışıyordum