DOLAR
Alış: 50.34
Satış: 50.54
EURO
Alış: 55.31
Satış: 55.54
GBP
Alış: 66.10
Satış: 66.60
ANKARA
ADANA
ADIYAMAN
AFYON
AĞRI
AKSARAY
AMASYA
ANKARA
ANTALYA
ARDAHAN
ARTVİN
AYDIN
BALIKESİR
BARTIN
BATMAN
BAYBURT
BİLECİK
BİNGÖL
BİTLİS
BOLU
BURDUR
BURSA
ÇANAKKALE
ÇANKIRI
ÇORUM
DENİZLİ
DİYARBAKIR
DÜZCE
EDİRNE
ELAZIĞ
ERZİNCAN
ERZURUM
ESKİŞEHİR
GAZİANTEP
GİRESUN
GÜMÜŞHANE
HAKKARİ
HATAY
IĞDIR
ISPARTA
İSTANBUL
İZMİR
KAHRAMANMARAŞ
KARABÜK
KARAMAN
KARS
KASTAMONU
KAYSERİ
KIRIKKALE
KIRKLARELİ
KIRŞEHİR
KİLİS
KOCAELİ
KONYA
KÜTAHYA
MALATYA
MANİSA
MARDİN
MERSİN
MUĞLA
MUŞ
NEVŞEHİR
NİĞDE
ORDU
OSMANİYE
RİZE
SAKARYA
SAMSUN
SİİRT
SİNOP
SİVAS
ŞANLIURFA
ŞIRNAK
TEKİRDAĞ
TOKAT
TRABZON
TUNCELİ
UŞAK
VAN
YALOVA
YOZGAT
ZONGULDAK
Ana Sayfa
Foto Galeri
19.11.2026
Çeyiz Sandığındaki Üç Burma Bilezik: On Beş Yıllık Suskunluğun Ardındaki Gerçek
- Kutuyu kapattım. Düğün yarındı. Yerde yuvarlanan domateslere baktım. Biri sandığın ayağına çarpıp durmuştu. Annem Meryem, yetmiş iki yıllık ömrünün bütün yorgunluğuyla yatağın kenarında öylece oturuyordu. Ne bir af diledi ne de kendini savunmaya kalktı. Çünkü bir anne, evladının canını kurtarmak için kendi torunundan vazgeçtiğinde, kelimelerin hiçbir anlamı kalmazdı. “Bana neden söylemedin anne?” dedim. Sesim çıkmadı, sadece dudaklarım kıpırdadı. “On beş yıl boyunca kızımın gözünde para için evladını satan bir anne oldum. Neden susup izledin?” Annem başını kaldırdı. Gözlerinin feri sönmüştü ama bakışları hâlâ dimdikti. “Söyleseydim ne yapacaktın Nazan?” dedi. “Gidip Kenan’ın kapısına dayanacaktın. O adam seni bir kere öldürmeye kalktı, ikincisinde yarım bırakmazdı. Kızın zaten annesiz kalacaktı, bari sen hayatta kal istedim. Benim günahım boynuma olsun dedim, sustum.” Elimdeki kadife kutuyu sıkıca kavradım. İçindeki o üç burma bilezik, on beş yıl boyunca annemin kilitli sandığında, kızımın bebeklik battaniyesine sarılı halde soğuk bir demir gibi yatmıştı. Kenan’ın o gün kapıda anneme uzattığı şey aslında bir satın alma bedeli değil, benim hayatımın fidyesiydi. Ve o cani adam, yıllarca kızıma “Annen seni üç bileziğe sattı” yalanını anlatarak, kendi işlediği suçu benim boynuma asmıştı. O gece uyumadım. Oteldeki işime gitmedim, ilk kez izin aldım. Sabaha kadar masanın başında oturdum. Önümde o pembe bebeklik battaniyesi, kadife kutu ve kenarları altın yaldızlı o düğün davetiyesi duruyordu.
- Ertesi gün, Manavgat nehrinin kenarındaki o görkemli düğün salonunun kapısına vardığımda akşamüstüydü. Üzerimde temiz, sade lacivert bir elbise vardı. Çantamda ise sadece iki şey taşıyordum: Sude’nin bebeklik battaniyesi ve o kadife kutu. Salonun girişi kalabalıktı. Davul zurna sesleri nehrin uğultusuna karışıyordu. İçeri adım attığımda, en öndeki masada oturan Kenan’ı gördüm. Saçlarına ak düşmüş ama o kibirli, sert bakışı hiç değişmemişti. Yanında Filiz oturuyordu. Az ileride ise bembeyaz gelinliğiyle kızım Sude, damadın yanında duruyordu. Beni ilk gören Filiz oldu. Göz göze geldik. Dün gece kına gecesinde bana sessizce bakan o kadının gözlerinde bu kez garip bir tereddüt vardı. Ben doğrudan gelin masasına doğru yürüdüm. Müzik bir anlığına kesilmedi ama etraftaki fısıltılar dalga dalga yayılmaya başladı. Kenan beni fark edince kaşlarını çatarak ayağa fırladı. “Senin ne işin var burada?” diye tısladı, kolumdan yakalamaya çalışarak. Elini sertçe ittim. On beş yıl önce hastanede uyanan o korkak kadın değildim artık. “Kızıma düğün hediyesini vermeye geldim Kenan,” dedim, sesim salonun uğultusunu bastıracak kadar netti. Sude beni görünce yüzünü buruşturdu. “Yine mi sen? Dün gece söylediklerim yetmedi mi?” Cevap vermedim. Çantamdan önce köşesinde “S” harfi işli o pembe bebeklik battaniyesini çıkardım, masanın üzerine bıraktım. Sude’nin bakışları bir anlığına battaniyeye kaydı, kaşları hafifçe gevşedi. Ardından kadife kutuyu çıkardım, kapağını açtım ve kızımın önüne koydum. “İşte senin hayatının bedeli kızım,” dedim. Gözlerim dolmuştu ama tek bir damla akmasına izin vermedim. “On beş yıl boyunca annenin seni sattığını sandığın o üç bilezik. Hiç takılmadı. Hiç bozdurulmadı. Çünkü onlar benim kızımı sattığım para değil; babanın beni öldürmemesi için anneannenin kabul etmek zorunda kaldığı can fidyesiydi.” Kenan’ın yüzü bembeyaz oldu. “Yalan söylüyor! Saçmalıyor bu kadın!” diye bağırdı ama sesi titriyordu. O sırada hiç beklemediğim bir şey oldu. Yanında duran Filiz ayağa kalktı. Kırk beş yaşlarındaki o sakin yüzlü kadın, masadaki kutuya, kapağın içindeki o eğri büğrü tarihe ve sonra Kenan’a baktı. “Yalan söylemiyor Kenan,” dedi Filiz, sesi buz gibiydi. “Senin o eski hastane raporlarını ve ilk eşine yaptıklarını geçen ay evrakların arasında bulmuştum. Sude’ye anlattığın o masalın yalan olduğunu biliyordum ama bu kadarını ben bile tahmin etmemiştim.” Salonda çıt çıkmıyordu. Sude, masanın üzerindeki kutuya baktı. Parmakları titreyerek kutunun kapağındaki yazıya dokundu. On beş yıl önce hastaneden çıktığım günün bir gün öncesine ait o tarihe… Sonra başını kaldırıp bana baktı. O buz gibi bakışlar, saniyeler içinde paramparça oldu. “Anne…” dedi Sude. Sesi, on yaşındaki o küçük kız çocuğunun sesiydi. Gelinliğinin eteklerini toplayıp masanın etrafından dolaştı ve boynuma sarıldı. Gözyaşları omzumu ıslatırken, on beş yıllık bütün o hasret, bütün o acı ve yanlış anlaşılmalar o tek sarılışta eriyip gitti. “Özür dilerim anne,” diye hıçkırdı. “Bilmiyordum… Bana hep böyle anlattılar, özür dilerim…” Saçlarını okşadım, yıllardır kurduğum o tek hayalin gerçek oluşunu içime çektim. “Geçti kızım,” diye fısıldadım. “Artık gerçekleri biliyorsun, bu bana yeter.” Kenan öfkeyle salonu terk ederken, ben kızımın elini tuttum ve onu damadın yanına, kendi mutluluğuna doğru uğurladım. Masada duran kadife kutuyu çantama koymadım; onu orada, geçmişin kirli gölgeleriyle birlikte bıraktım. Çünkü ben kızımı o gün geri kazanmıştım ve hiçbir altın, evladımın bana yeniden “Anne” deyişinden daha değerli değildi.
Benzer Galeriler
-
Beni istemeye gelen ailenin önünde ağabeyim kahvesini bırakıp ‘Kardeşim sara hastası, sonra duymadık demeyin’ dedi
-
Kilitli Kilerdeki Sessizlik Neydi
-
Çeyiz Sandığındaki Üç Burma Bilezik: On Beş Yıllık Suskunluğun Ardındaki Gerçek
-
Kayısı Bahçesinde Kırılan Zincirler: Yürüyen Adamın Sırrı
-
Kocam bir gece eve genç bir kadın getirdi, ona yatak odamızı verdi; beni misafir odasına yolladı ve sabah onun kahvaltısını hazırlamamı istedi. Bütün apartman ‘metres’ dedi.
-
Ekmek Çalan Çocuk ve Dünyaya Ders Veren Hakim


