“Peki ne?”

Kadının yüzü bembeyaz oldu.

Birkaç saniye boyunca hiçbir şey söylemedi.

Sonra mezar taşına baktı.

“Leon’un babasının on yıl boyunca neden ortaya çıkamadığı.”

Elimde tuttuğum zarfı farkında olmadan daha sıkı kavradım.

“Sen kimsin?” diye sordum tekrar. “Ve kızımla ne ilgilin vardı?”

Kadın derin bir nefes aldı.

“Benim adım Selina. Mirela’nın son yılında onunla aynı yerde çalışıyordum. Bir kafede.”

Kızımın o dönemde yarı zamanlı çalıştığını biliyordum.

Ama Selina adını ondan hiç duymamıştım.

“Bu zarfı sana neden verdi?”

Selina cevap vermek üzereydi ki uzaktan Leon’un sesini duydum.

“Anneanne!”

İkimiz de aynı anda döndük.

Leon elinde hazırladığı kartla bize doğru geliyordu.

Selina’nın yüzündeki korku daha da belirginleşti.

“Bunu onun yanında konuşmayalım,” dedi.

“Benim torunumun hayatıyla ilgili bir şeyse konuşacağız.”

“Konuşacağız. Ama önce mektubu okuyun.”

Leon yanımıza geldiğinde Selina birkaç adım geri çekildi.

“Bu kim?” diye sordu.

“Annenin eski bir arkadaşı,” dedim.

Leon hemen gülümsedi.

“Annemi gerçekten tanıyor muydunuz?”

Selina’nın gözleri doldu.

“Evet,” dedi. “Hem de düşündüğünden daha iyi.”

Leon kartı annesinin mezarına bıraktı.

Sonra Selina’ya dönüp çocukça bir doğrudanlıkla,

“Babamı tanıyor muydunuz?” diye sordu.

Kalbim sıkıştı.

Selina bir an bana baktı.

“Evet,” dedi.

Leon’un yüzündeki ifade değişti.

Benimse ayaklarımın altından toprak çekilmiş gibiydi.

“Kimdi?” dedim.

Selina başını iki yana salladı.

“Bunu ben söylemeyeceğim. Mirela’nın anlatmasını istediği şekilde öğreneceksiniz.”

Eve döndüğümüzde Leon’a biraz dinlenmesini söyledim.

Ben mutfağa geçtim.

Selina da benimle geldi.

Zarfı masanın üzerine bıraktım.

On yıl boyunca kızımın sesini sadece eski videolardan duymuştum.

Şimdi önümde, ölümünden önce bana yazdığı bir mektup vardı.

Parmaklarım o kadar titriyordu ki zarfı açmakta zorlandım.

İçinden üç sayfa çıktı.

İlk satırı okuduğum anda boğazım düğümlendi.

“Anne, bunu okuyorsan büyük ihtimalle sana her şeyi kendim anlatma fırsatını bulamadım. Bana kızacağını biliyorum. Ama sustuğum için değil, seni korumaya çalıştığım için bana kız.”

Gözlerim doldu.

Selina sessizce karşıma oturdu.

Okumaya devam ettim.

Mirela, bebeğinin babasıyla çalıştığı kafede tanışmıştı.

Adı Adriandı.

Kendisinden sadece iki yaş büyüktü.

Bir üniversitede okuyordu ve ailesi şehrin en tanınmış ailelerinden biriydi.

İlk başta bunu Mirela da bilmiyormuş.

Aylarca sıradan iki genç gibi görüşmüşler.

Sonra Mirela hamile olduğunu öğrenmiş.

Adrian’a söylediğinde, genç adam kaçmamış.

Tam tersine onunla birlikte çocuklarını büyütmek istemiş.

Buraya kadar okuduğumda kafamı kaldırdım.

“Öyleyse neden gelmedi?” dedim.

Selina ellerini birbirine kenetledi.

“Mektubun devamını okuyun.”

Okudum.

Adrian’ın ailesi hamileliği öğrenmişti.

Özellikle babası buna şiddetle karşı çıkmıştı.

Oğlunun geleceğinin mahvolacağını düşünüyor, Mirela’nın da para için ona yaklaştığını iddia ediyordu