Tabutu Kapatmayın, O Hâlâ Nefes Alıyor: Bir Büyükannenin Torununu Hayata Döndüren Cesareti

DOLAR

Alış: 49.42

Satış: 49.62

EURO

Alış: 55.42

Satış: 55.65

GBP

Alış: 65.75

Satış: 66.24

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 28.07.2026

Tabutu Kapatmayın, O Hâlâ Nefes Alıyor: Bir Büyükannenin Torununu Hayata Döndüren Cesareti

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Gece saat on bire yaklaşırken Raziye Hanım, Ankara’nın sakin bir mahallesinde bulunan oğlunun evinde, altı yaşındaki torunu Sevda’ya son kez veda etmek için tabutun yanına yürüdü. Salon beyaz çiçekler, mumlar ve taziye çelenkleriyle doluydu. Sevda’nın anne ve babası Gökhan ile Pırıl, iki gündür uyumadıklarını söyleyerek üst kata çıkmıştı. Raziye Hanım ağır kapağı kaldırdığında hayatını değiştiren bir şey gördü. Sevda’nın gözleri hafifçe hareket etti. Dudakları titredi ve göğsü yavaşça yükseldi. Küçük kız hâlâ yaşıyordu. Ateşi çok yüksekti ve bilekleri tabutun iç kısmına bağlanmış metal düzeneklerle sabitlenmişti. “Büyükanne…” diye fısıldadı Sevda. “Uslu durdum, hiç ses çıkarmadım.” Raziye Hanım büyük bir şaşkınlık yaşasa da paniğe kapılmadı. Tabutun kumaş kaplamasını dikkatlice kontrol etti ve gizlenmiş küçük bir anahtar buldu. Kilitleri açarak torununu dışarı çıkardı. Sevda korkuyla büyükannesine sarıldı ve babasının, uyanırsa her şeyi mahvedeceğini söylediğini anlattı.

: Raziye Hanım çocuğu siyah şalına sardı ve çamaşır odasındaki eski sabit telefondan acil yardım hattını aradı. Torununun hayatta olduğunu, çok ağır ilaçların etkisinde bulunduğunu ve tabutta bağlı hâlde bırakıldığını söyledi. Tam o sırada Gökhan üst kattan seslendi. Kapının kilitli olduğunu fark edince annesinden kapıyı açmasını istedi. Pırıl ise telaşla, “Onu gerçekten tabuttan çıkardın mı?” diye bağırdı. Ardından kontrolünü kaybederek Sevda’nın uyanmaması gerektiğini söyledi. Bu sözler, Raziye Hanım’ın bütün şüphelerini doğruladı. Polis ekipleri eve ulaştığında Sevda’nın bileklerinde izler, vücudunda ciddi güçsüzlük belirtileri ve yüksek ateş olduğunu gördü. Sağlık görevlileri onu hemen hastaneye götürdü. Gökhan yaklaşmaya çalıştığında küçük kız yüzünü büyükannesine sakladı. Ankara’daki uzman bir çocuk hastanesinde yapılan incelemelerde Sevda’nın susuz kaldığı, yeterince beslenmediği ve uzun süredir güçlü uyku verici maddelere maruz bırakıldığı belirlendi. Doktorun kim tarafından ilaç verildiğini sorması üzerine Sevda, iğneleri annesinin yaptığını, babasının da hareket etmemesi için kollarını tuttuğunu anlattı. Anne ve baba aynı gün gözaltına alındı. Evde yapılan aramada reçetesiz ilaçlar, kullanılmış tıbbi malzemeler ve Pırıl’ın tuttuğu ayrıntılı bir not defteri bulundu. Defterde Sevda’nın kaç saat uyuduğu ve aile ziyaretleri sırasında konuşup konuşmadığı yazıyordu. Gökhan’ın bilgisayarında ise sahte bir vefat belgesi tespit edildi. Belgede adı bulunan doktor, çocuğu hayatında hiç görmediğini açıkladı. Cenaze hizmeti veren işletmenin de gerekli sağlık kontrollerini yapmadan, yalnızca nakit ödeme karşılığında çocuğu kabul ettiği ortaya çıktı. En dikkat çekici delillerden biri Pırıl’ın telefonundaki mesajlardı. Bu mesajlarda çiftin, küçük oğulları Levent ile “kusursuz bir aile hayatı” yaşamak istedikleri, Sevda’nın hastalığının ise kendilerine engel olduğu yazıyordu. Araştırmacılar ayrıca silinmiş bir güvenlik kamerası kaydını geri getirdi. Görüntülerde Gökhan’ın bilinci kapalı olan Sevda’yı tabuta taşıdığı, Pırıl’ın ise elinde anahtarla arkasından yürüdüğü görülüyordu. Küçük kızın o sırada hâlâ nefes aldığı açıkça belliydi. Sevda hastanede üç hafta kaldı. Fiziksel durumu düzelmeye başlasa da yaşadığı korkunun etkileri uzun süre devam etti. Kapılar kapandığında ürküyor, tıbbi malzemeleri görünce ağlıyor ve yiyecekleri yastığının altına saklıyordu. Su içmek, konuşmak ve tuvalete gitmek için bile izin istiyordu. Çocuk psikoloğu, yaşananların yalnızca tabut gecesiyle sınırlı olmadığını açıkladı. Sevda uzun süredir yalnız bırakılmış, yeterince beslenmemiş, korkutulmuş ve sessiz kalmaya zorlanmıştı. Raziye Hanım, torununun geçmişteki davranışlarını düşünerek bazı işaretleri neden daha önce fark edemediğini sorguladı. Ancak kendisini suçlamak yerine Sevda için güvenli bir gelecek kurmaya karar verdi. Mahkeme sürecinde Gökhan, her şeyi Pırıl’ın planladığını iddia etti. Pırıl ise yanlış bilgilerden etkilendiğini savundu. Fakat güvenlik kayıtları, ses kayıtları, sahte belgeler, ilaç kayıtları ve Sevda’nın ifadesi gerçeği ortaya koydu. Sevda, mahkemeye ayrı bir odadan görüntülü bağlantıyla katıldı. Karanlık tabutun içinde gözlerini açtığında ne düşündüğü sorulunca, “Hayatta kaldığım için kötü bir şey yaptığımı sandım,” dedi. Bu sözler salondaki herkesi derinden etkiledi. Mahkeme, anne ve babayı çocuğun yaşamını tehlikeye atmak, özgürlüğünü kısıtlamak, sahte belge hazırlamak ve yasa dışı ilaç kullanmak gibi ağır suçlardan sorumlu buldu. Cenaze işletmesinin sahibi de gerekli kontrolleri yapmadığı için yetkisini kaybetti. Sevda daha sonra büyükannesinin Ankara’daki küçük evine yerleşti. İlk zamanlarda kapısı açık uyuyor, geceleri ışığın kapanmasını istemiyor ve yiyecek saklıyordu. Raziye Hanım her gece aynı sözleri tekrarlıyordu: “Burada güvendesin. Ben yanındayım ve hiçbir yere gitmiyorum.” Zaman içinde Sevda iyileşmeye başladı. Okula döndü, resim yapmayı sevdi ve çok sayıda açık penceresi bulunan renkli evler çizmeye başladı. Küçük kardeşi Levent de daha sonra büyükannesinin bakımına verildi. Raziye Hanım, Sevda’ya kardeşinin sorumluluğunu taşımak zorunda olmadığını, onun yalnızca sevgi dolu bir abla olduğunu hatırlattı. Yıllar geçti. Sevda on altı yaşına geldiğinde büyükannesiyle bahçede çiçek ekerken o geceyi yeniden hatırladı. “Beni sen kurtardın,” dedi. Raziye Hanım onun elini tuttu. “Ben yalnızca kapağı açtım,” diye karşılık verdi. “Asıl sen nefes almaktan hiç vazgeçmedin.” Sevda’nın gerçek zaferi mahkeme kararları ya da gazetelerde çıkan haberler değildi. Asıl zaferi; korkmadan uyuyabilmesi, yarın da yemek olacağına inanması, arkadaşlıklar kurması ve hayatta olduğu için özür dilemek zorunda olmadığını öğrenmesiydi. Onu sessizliğe mahkûm etmek isteyenler yanılmıştı. Sevda büyüdü, sesini yeniden buldu ve her çocuğun koşulsuz sevgi, güven ve korunma hakkına sahip olduğunu öğrendi. Çünkü gerçek aile, bir çocuğun korkusunu kendi rahatlığının bedeli hâline getirenlerden değil, o korkuyu sabırla iyileştirenlerden oluşur.

Haberin Devamı

Tabutu Kapatmayın, O Hâlâ Nefes Alıyor: Bir Büyükannenin Torununu Hayata Döndüren Cesareti

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Kocamın dövmesinin rastgele bir kadını temsil ettiğini sanıyordum