Merhaba sevgili dostlar.
Bu yazımda her hatırladığımda gülümseten ve hayatımda dönüm noktası olan bir anımı paylaşarak başlamak istiyorum.
Henüz 6 yaşındaydım ve ilkokula başlamıştım. Okulun ilk günleri hızla geçmeye başladı ve öğretmenimiz tarafından okumayı öğrenen her öğrencinin yakasına kırmızı kurdele takılmaya başladı. Yakasında kırmızı kurdele olan öğrenci okuma- yazmayı öğrenmiş ve başarılı demekti. Her öğrencinin olduğu gibi benimde en büyük isteğim o kırmızı kurdelenin yakama takılması.

Bende kendimce çalışma yapmaya başladım ve çok komik bir yol seçerek her gün okula giderken yarım veya bir metre kırmızı kurdele alarak okula götürmeye başladım 🙂
Mütemadiyen her gün alıyordum, ama takılmıyordu bir türlü. Bir yerde bir hata vardı!
Nihayet anladım kurdelesini yakama takılması için her gün kurdele almaktan vazgeçip okumayı öğrenmem gerekiyordu. En başında yapmam gereken şeyi yaparak daha fazla çalışmaya başladım çünkü istiyordum o kırmızı kurdelesini!

Çok çalıştım ve nihayet kırmızı kurdele yakama takıldı.

Bunu size neden anlattım dostlar?

Ben 6 yaşında şunu anladım, bir şeyi istiyorsam onun için, teşvik edilene, söylenen sözlere, verilen tavsiyelere değil hedefe odaklanmam ve başarmak için izleyeceğim yolu doğru tayin etmek oldu.

Gelelim bugüne;

Doğal gaza yapılan zamlar karşısında dereceyi düşürün, gıdaya gelen zamlar içinde porsiyonlarınızı küçültün diye akıl (!) veren zihniyete ben sonuç ben asıl hedefe ulaşmak istiyorum diyorum.
Yaşamımı idare etmem adına zorunlu olan şeylerde komik alternatifler duymak istemiyorum.
Doğal gazı, gıdayı, barınmayı, elektriği, suyu ve bir çok yaşamsal ihtiyacımı astronomik rakamlarla kullanmak istemiyorum.
Hele hele kolunda milyarlık çantalar, ayaklarında milyarlık ayakkabılar olan kişilerden nasihat almayı hiç istemiyorum.
Yapılan her zam sonrasında her evde 3-4 telefon en az 1 araba var diyerek zamları masum göstererek çöken ekonomiyi ört bas etmeye çalışanları dinlemek istemiyorum.
Gelirimden fazla giderimin olduğu, hayatın koşturmacası ve çalışma hayatı çok zor iken bir de faturalarımı, kiramı nasıl ödeyeceğim nasıl besleneceğim diye düşünmek istemiyorum.
Sosyal hayatımın da olacağı, kendime ve sevdiklerime maddiyatı düşünmeden zaman ayırmak, vakit geçirmek istiyorum.
İnsan gibi, insana yakışır şekilde yaşamak istiyorum. İstediğim her şeyi hepimizin adına hepimiz için istiyorum.

Ne dersiniz dostlar?
Bunu başardığımızda hepimiz takarız yakamıza kırmızı kurdeleyi değil mi?
Haydi takalım o zaman!

Kendine iyi bak, sağlıkla kal yurdum insanı….