“Ben aslında ailesini değil, en çok onu sınadım,” dedi annem.

“Çünkü evleneceğin adamın nasıl biri olduğunu anlamak için, sana nasıl davrandığına bakmak yetmez. Kendisinden daha güçsüz gördüğü birine nasıl davrandığına bakacaksın.”

Boğazım düğümlendi.

“Peki Sarp ne yaptı?”

Annem birkaç saniye sustu.

Sonra kulağıma eğilip, bütün gece benim fark etmediğim şeyi anlattı.

“Sarp, annesinin bana her laf soktuğunda rahatsız oldu,” dedi. “Ama tek kelime etmedi. Önce bunun çekingenlik olduğunu düşündüm. Sonra garsona nasıl davrandığını gördüm.”

Kaşlarımı çattım.

“Garsona mı?”

Annem başını salladı.

“Sen lavaboya gitmeden önce genç garson yanlışlıkla Sarp’ın babasının bardağına birkaç damla su döktü. Babası çocuğa ters ters baktı. Annesi de ‘Buralara artık kimi işe alıyorlar anlamıyorum’ dedi.”

Bunu duymamıştım.

Annem devam etti.

“Sarp çocuğun yüzüne baktı. Bir şey söyleyecek sandım. Ama söylemedi. Sadece peçetesini aldı ve masayı sildi.”

“Belki olay büyümesin istemiştir.”

Annem gözlerimin içine baktı.

“Ben de öyle düşündüm. O yüzden bekledim.”

Kalbim hızlandı.

“Sonra?”

“Sonra senin kayınvaliden bana o restoranlara alışık olup olmadığımı sordu. Sarp yine sustu. Babası, benim oturduğum semti öğrenince ‘Oralar hâlâ çok kalabalık mı?’ diye küçümseyen bir sesle sordu. Sarp yine sustu.”

Bir anda savunmaya geçtim.

“Ama Sarp böyle biri değil.”

Annem elimi tuttu.

“Bunu ben de öğrenmek istiyorum zaten. O yüzden şimdi masaya dönelim.”

Bu cümle beni daha da tedirgin etti.

“Ne yapacağız?”

“Hiçbir şey. Sadece izleyeceğiz.”

Masaya döndüğümüzde herkes tatlı siparişi veriyordu.

Sarp beni görünce gülümsedi.

“Her şey yolunda mı?”

“Evet,” dedim.

Ama sesim bile bana ait değilmiş gibi çıktı.

Annem yerine oturdu.

Tam o sırada biraz önce sözünü ettiği genç garson yanımıza geldi.

Elinde tabaklar vardı.

Masaya servis yaparken eli hafifçe titredi.

Gülay Hanım dudaklarını büzdü.

“Biraz dikkatli olabilir misiniz?”

“Özür dilerim efendim.”

Çocuğun yüzü kızarmıştı.

Sarp’ın babası Suat Bey saatiyle oynarken mırıldandı.

“Bu seviyedeki bir restoranda insan daha profesyonel personel bekliyor.”

Garson başını eğdi.

Tam uzaklaşacaktı ki annem ona seslendi