Bir daha Ceyda’ya dokunursan, yemin ederim seni öldürürüm!”

Kocamın elindeki bıçak bedenime saplanmadan hemen önce duyduğum son sözler bunlardı. Üç yıllık evliliğim boyunca Nihat’ın beni koruyacağını ve seveceğini sanmıştım. Ancak o öğleden sonra, ilk aşkı Ceyda kapımıza gelip kolundaki küçük bir çiziği göstererek bana iftira attığında, Nihat gözünü bile kırpmadan kontrolünü kaybetti. Beni ağır şekilde yaralayıp yere seren kocama baktığımda, çoktan Ceyda’nın omuzlarına ceketini örtüp ona şefkatle sarıldığını gördüm.

Üç gün sonra hastanenin yoğun bakım ünitesinde gözlerimi açtım. Sorumlu Hekim Doktor Erdem, başımda bekleyen Nihat’a acı gerçeği açıkladı: Saldırı anında sekiz haftalık ikiz bebeklerime hamileydim ve ikisini de kaybetmiştim. Nihat elindeki gülleri düşürüp gözyaşlarına boğulurken, ben sadece boşanmak istediğimi söyledim. Ancak yaşadığım dehşet, sadece gözü dönmüş bir kıskançlık krizinden ibaret değildi.

Bilincimi kaybetmeden hemen önce elimde sıkıca tuttuğum kanlı ses kayıt cihazı her şeyi değiştirdi. Cihazdaki kaydı dinlediğimizde Ceyda’nın soğukkanlı sesi odada yankılandı: “Bebekler artık engel değil… Ameliyatı yapacak Doktor Mert’e para ödendi, operasyon sırasında komplikasyon süsü verecek.”

Hastanenin Başhekim Yardımcısı Mert, beni ameliyat masasında tamamen ortadan kaldırmak için rüşvet almıştı! Gerçeği öğrendikten sonra ilk hamlemi Nihat’ın dedesinin İstanbul’daki görkemli doğum günü davetinde yaptım. Dev ekranda ultrason görüntülerimi ve Doktor Mert’in suçunu itiraf ettiği videoyu yayınlattım. Salon buz kesti.