Kapıdan içeri girdiğimde ilk dikkatimi çeken şey, kızım Selin’in kolundaki askı oldu. İkinci dikkatimi çeken ise tek kolunu kullanmasına rağmen misafirlere yemek servis etmeye çalışırken yüzünden eksik etmediği zoraki gülümsemeydi.

“Anne, erken geldin.” dedi.

Sesindeki titreme bana bir şeylerin yolunda gitmediğini hissettirdi. Tam o sırada gömleğinin yakasının altında morarmış bir iz gördüm.

Masanın başında oturan damadım Kerem, hiçbir şey olmamış gibi yemeğini kesiyor, annesi Meryem ise Selin’in zorlanmasını sessizce izliyordu.

“Sağlam kolunu kullansın.” dedi Meryem alaycı bir ifadeyle.

Selin gözlerini yere indirdi.

Yıllarca savcı olarak görev yapmış biri olarak bu sessizliği çok iyi tanıyordum. Korkunun nasıl saklandığını, insanların nasıl susturulduğunu defalarca görmüştüm.

Sakinliğimi koruyarak masaya oturdum.

“Koluna ne oldu?” diye sordum.

Selin cevap vermeden önce eşine baktı.

O tek bakış bile bana gerçeği anlatmaya yetmişti.

Meryem gülümseyerek araya girdi.

“Biraz söz dinlemeyi öğrendi.”

Kerem ise gururla arkasına yaslandı.

“Artık daha uslu davranıyor.”

O an öfkelenmek yerine sabırlı olmayı seçtim.

Masanın altında telefonumu çıkararak eski bir dostuma kısa bir mesaj gönderdim.

Ardından güvendiğim bir doktora ve şirket yönetim kurulundan birkaç kişiye ulaşmalarını rica ettim.

Kimse ne yaptığımı fark etmedi.

Kerem konuşmaya devam ediyordu.

Selin’in son zamanlarda dengesiz davrandığını, sürekli hesap sorduğunu ve iş hayatını olumsuz etkilediğini söylüyordu.

Selin ise gözyaşlarını tutmaya çalışarak sessizce konuştu.

“Bazı belgeler buldum.”

Kerem’in yüzü bir anda değişti.

Meğer çalıştığı aile şirketinde sahte faturalar ve gerçekte var olmayan firmalar üzerinden milyonlarca liralık usulsüz işlemler yapılıyormuş.

Selin bunları tesadüfen fark etmiş ve bilgisayardaki dosyaları silmesi istenmişti.

Ancak o, belgeleri gizlice bir USB belleğe kaydetmişti.

USB belleğin yerini yalnızca o biliyordu.

Konuşmalar sırasında gözleri sürekli ekmek sepetine kayıyordu.

Şüphelenince sepetin altındaki örtüyü kaldırdım.

Gerçekten de küçük siyah bir bellek oraya bantlanmıştı.