Akşam güneşi denizin üzerine kızıl bir örtü gibi serilirken herkes donup kalmıştı. Nermin Hanım nefes nefese bana bakıyor, öfkesinden elleri titriyordu.

“Bunu bana nasıl yaparsın?” diye bir kez daha bağırdı.

Emre şaşkınlıkla annesine yaklaştı.

“Anne, ne oldu? Neden bahsediyorsun?”

Nermin Hanım bana dönerek, “Sen… sen benim çantama dokundun!” dedi.

Kalabalık bir anda bana çevrildi. Birkaç saat önce beni kilolarım yüzünden aşağılayan insanların bakışları şimdi de sanki hırsızmışım gibi üzerime yapışmıştı.

Sakinliğimi korudum.

“Ne eksik?” diye sordum.

“Altın bileziğim! Yıllardır taktığım aile yadigârı bileziğim yok.”

Bir anda herkes konuşmaya başladı.

“En son evde kim vardı?”

“Odalara kim girdi?”

“Nermin, emin misin?”

Nermin Hanım hiç düşünmeden beni işaret etti.

“Öğleden sonra evde tek başına kalan oydu.”

Aslında haklıydı. Başım ağrıdığı için plaja erken dönmüştüm. Ama onun odasına girmemiştim bile.

Emre bana döndü.

“Söyle… Annemin odasına girdin mi?”

Bu soru canımı, diğerlerinden daha fazla acıttı.

Bana güvenmesi gerekirken o da şüphe ediyordu.

“Girmedim.”

Nermin Hanım alaycı bir kahkaha attı.

“Elbette inkâr edecek.”

İçimde günlerdir biriken kırgınlık ilk kez yerini soğukkanlılığa bıraktı.

“Aslında bu suçlamayı yapmadan önce bir şeyi hatırlaman gerek.”

“Ne demek istiyorsun?”

“Bugün öğleden sonra odana ben değil, temizlik için gelen görevli girdi. Sen de çıkarken kapıyı açık bırakmıştın.”

Birkaç kişi bunu doğruladı.

Ama Nermin Hanım geri adım atmadı.

“O bilezik sensiz kaybolamaz.”

Tam o sırada tatil evinin güvenliğinden sorumlu görevli sahile geldi.

“Bir sorun olduğunu duydum.”

Durumu anlattılar.

Görevli sakin bir şekilde, “Evde güvenlik kameraları var. Giriş kapısını ve salonu görüyor. İsterseniz kayıtları izleyebiliriz.” dedi.

Nermin Hanım bir an duraksadı.

Sonra kendinden emin bir ifadeyle kabul etti.

“Hadi izleyelim. Gerçek ortaya çıksın.”

Hep birlikte eve döndük.

Kamera görüntülerinde ben salona giriyor, mutfaktan su alıyor, ardından odama geçiyordum.

Nermin Hanım’ın odasının bulunduğu koridora hiç gitmediğim açıkça görünüyordu