BÖLÜM 2:
İsim Elias’ı beklediğinden daha sert vurdu.
Camila Montgomery sıradan bir kadın değildi. Amerika’daki en etkili iş liderlerinden biriydi, milyarlar değerinde bir ulaşım imparatorluğunun CEO’su. Yüzü sürekli olarak finans haber programlarında, dergi kapaklarında ve politikacıların, ünlülerin ve kurumsal elitlerin katıldığı hayırsever galalarında belirdi.
Yıllar önce, Elias onu gerçekten televizyonda komşu restoranında kahvaltı ederken görmüştü. Birkaç saniyeliğine ekrana baktığını hatırladı, neden olduğunu anlamadan kızın tanıdık geldiğini hissetti. O sırada, Seattle’da pervasız bir geceden sonra onunla ucuz bir motel odasını paylaşan kadına haberlerdeki parlak yöneticiyi asla bağlamadı.
SUV’ye binmeden hemen önce, merkezinde duran kız omzunun üzerinden geriye baktı. Gözleri grinin canlı bir tonuydu.
Camila’nınkiyle aynı unutulmaz gri.
O akşam, Elias başka hiçbir şeye odaklanmadan Brooklyn’deki küçük dairesine döndü. Altı yaşındaki oğlu Leo, çoktan yan odada yıpranmış bir dinozorun yanına kıvrılarak uyuyakalmıştı.
Elias akşam yemeği yapmak yerine eski dizüstü bilgisayarını açtı ve bir cümleyi aradı.
Camila Montgomery üçlü çocukları.
Yüzlerce sonuç bir anda ortaya çıktı.
Kurumsal etkinliklerde, yardım bağış kampanyalarında, hissedar toplantılarında ve uluslararası konferanslarda Camila’nın fotoğrafları vardı. Pek çok kişi onu parktaki çocuklara benzeyen üç özdeş kız ile gösterdi.
Regina’yı. Lucy. Merhaba. Valerie. Merhaba.
Makale üstüne makale Camila’nın başarısı, zenginliği ve etkisi ele alındı. Ama hiçbiri bir kocadan bahsetmedi. Hiçbiri kızların babasını teşhis edemedi.
İhmal garip geldi.
Elias ne kadar derin araştırırsa o kadar huzursuz oldu. Sonra iki yıl önce kırmızı halı bağış toplama etkinliğinde çekilmiş bir fotoğraf buldu. Camila şık bir sırtı açık gece elbisesi giyiyordu. Kalbi neredeyse durmuştu. Sol kürek kemiğinde görülen bir dövmeydi.
Kırık bir pusula.
Sekiz yıl önce birlikte tasarladıkları kırık pusula.
Elias birkaç saniye boyunca ekrana baktı, hareket edemedi. Sonra aniden dizüstü bilgisayarı kapattı. Rakamları görmezden gelmek imkansızdı.
Kızlar yedi yaşında gibi görünüyor. Zamanlama, Camila ile Seattle’da geçirdiği geceyle mükemmel bir şekilde örtüştü. Gün doğmadan önce bir telefon numarası, adres ya da açıklama bırakmadan ortadan kayboldu.
Sekiz yıl boyunca onun sadece onu unutmak istediğini düşündü. Şimdi o kadar emin değildi. Çünkü ya bu onun hayatının en inanılmaz tesadüfüydü…
Ya da o üç küçük kız farkında olmadan Central Park’ta babalarına rastlamışlardı.
Ertesi sabah, Elias şafaktan önce aklında tek bir düşünceyle uyandı.