“Harabe üstüne konduğunda ne dersin?” “Burada yaşayanlar nerededir? derim.” “Ya binaların üzerinden geçerken ne dersin?” “Yazık bu insanlara ki önünde nice güçlükler varken rahat uyumaktadır, derim.” “Gündüzleri neden çıkmazsın?” “İnsanların kendilerine ettiği zulümlerin çokluğundan…” “Öterken ne dersin?” “Ey gâfil, âhiret yolculuğun amacıyla azık hazırla! derim. Ve ‘Subhane Hâliku’n-Nur’ diye zikrederim” Bu konuşma üstüne Süleyman (a.s) şu şekilde buyurdu: “Kuşlar içersinde insanoğluna bu kadar güzel öğüt eden ve bundan daha şefkatli olanı yoktur. Cahillerin ondan nefret etmeleri, onu uğursuz saymaları ne garip şeydir.” Bir gün Süleyman (a.s)’ın huzuruna bir baykuş geldi. Hz. Süleyman ile baykuş arasında şu konuşma geçti: ‘ey baykuş ben biliyorum ki arpa, buğday vb. hububat yemezsin, acaba neden?’ ‘ya nebiyyallah, adem ile havva o hububatı yedikleri amacıyla dünyaya sürüldüler. ben de onun amacıyla yemem.’ ben biliyorum ki, sen su da içmiyorsun, neden acaba?’ ‘ey allah’ın peygamberi, nuh (a.s)’ın kavmi suda boğuldu. Ben de suya tövbe ettim.’ ‘Peki neden mamur yerlerde değil de harap yerlerde yaşarsın.’ ‘harap yerler Allah’ın mirasıdır, sahipsizdir. Ben insanların sahip bulunduğu binaya konmam.’ Harabelerde neden ötersin?’ ‘Ey dünya nimetlerine aldananlar, bulunduğum harabeyi görüyor musunuz? Siz de bir gün bunun gibi harap olacaksınız, demek isterim ‘Peki evlerin üstünden uçarken ne diye ötersin? ne demek istersin bununla insanlara?’‘Ey ademoğlu yazıklar olsun sana. Arkanda bu kadar başkaldırı ve günah, önünde de bu kadar keder ve bela varken nasıl dünya nimetlerinden lezzet alıp neşelendiğinize şaşarım.’ Namacıyla gündüz uyur da gece uyumazsın?’ ‘Ey Allah’ın nebisi, gündüz ademoğullarının nefislerine uyup zulümlerinin çoğaldığı zamandır. Onlardan kaçarım ki zulümleri bana erişmesin. Gündüz uyurum ki, onların yaptıklarını gözlerim görmesin.’ ‘ya sabaha kadar ne zikredersin?’ ‘Ey insanlar, uykunuzu ve gafleti bırakın artık. Ahiret amacıyla tedarik görüp, azık hazırlayın.’ Sonra beni yaratan allahü azimüşşanı noksan sıfatlardan tenzih ederim.’ ‘Ey baykuş, insanlar seni uğursuz sayarlar. Halbuki senin kadar insana acıma eden ve öğütte tespit edilen yokmuş.’