Yeni doğmuş ikizlerimi altlarını değiştirmek için kadınlar tuvaletine götürdüm – kendini beğenmiş bir kadın beni yetkililere şikayet etti

DOLAR

Alış: 46.41

Satış: 46.60

EURO

Alış: 52.89

Satış: 53.10

GBP

Alış: 61.22

Satış: 61.68

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 28.06.2026

Yeni doğmuş ikizlerimi altlarını değiştirmek için kadınlar tuvaletine götürdüm – kendini beğenmiş bir kadın beni yetkililere şikayet etti

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Eşim öldükten üç hafta sonra, yeni doğmuş ikizlerimizi onun istediği sarı tulumları almak için alışveriş merkezine götürdüm. İki bebeğin de altı değiştirilmesi gerektiğinde, yapabileceğim tek şeyi yaptım. Sonra bir kadın, en zor günümü hiç beklemediği bir kamuoyu dersine dönüştürdü. O sabah, Ivy ve Lily bebek arabalarında uyurken, ben de alışveriş merkezinin önünde arabamda oturuyordum. Telefonumdan Claire’in sesi çalıyordu. Doğumdan önce kaydettiği eski bir ses kaydıydı. “Mason, lütfen daha fazla fermuarlı terlik almayı unutma.” Kaydedilen seste güldüm. “Düğmeli olanlarda ne sorun var ki?” “Sabah saat üçte düğmelere basmak yok,” dedi Claire. “İnan bana. Bebeklerden önce sen ağlayacaksın.” Başparmağımı evlilik yüzüğüme bastırdım. “Pekala,” dedi kayıtlı sesim. “Fermuarlı pantolonlar.” “Ve sarı,” diye ekledi. “Herkes pembe alıyor, oysa bunlar bebek, kek değil.” Arabada güldüm, sonra kahkaham başka bir şeye dönüşünce ağzımı kapattım. Claire üç haftadır yoktu. Hâlâ ona bir şeyler anlatmak için ona döndüğümü fark ediyordum. İnsanlar her şeyi tek başıma yaptığım için cesur olduğumu söyleyip durdular. Hayır, değildim. Bitkin ve korkmuş haldeydim ve her şeyi deneme yanılma yoluyla öğreniyordum. Ama Claire sarı renkli traversler istemişti, bu yüzden arabadan indim. “Tamam kızlar,” diye fısıldadım, bebek arabasının sapını kaldırırken. “Bunu annemiz için yapıyoruz.” — Alışveriş merkezi çok parlak ve kalabalık, hepsi bir arada gibi görünen ailelerle doluydu. Bebek ürünleri mağazasına ulaşana kadar gözlerimi aşağıda tuttum. Sarı traversleri bulmak kolaydı. “Annen haklıymış,” dedim Lily’ye. “Düğmeler bir tuzak.” Sepete iki takım yerleştirdim. Ardından Ivy çığlık atmaya başladı. Lily yarım saniye sonra onu takip etti. “Seni duyuyorum,” dedim, zaten hareket halindeydim. “Baban seni koruyor.” Bebek arabasını duvara yaklaştırdım ve önce Ivy’yi kontrol ettim. Uyku tulumu sırılsıklam ıslanmıştı. “Ah, böcek,” diye fısıldadım. “Bu büyük bir durum.” Lily tekmeledi ve inledi, minik yüzü kıpkırmızı oldu. “Biliyorum. Sen de. Gidiyoruz.” Bebek bakım çantasını kaptım ve tuvalet tabelasına doğru ilerledim. Erkekler tuvaleti neredeyse boştu. Her köşeyi kontrol ettim. Bebek alt değiştirme masası yoktu. Ellerini kurulayan bir adam bana yorgun bir bakış attı. “Masa yok. Geçen ay da aynı sorunla karşılaştım.” Midem alt üst oldu. “Aile tuvaletinin nerede olduğunu biliyor musun?” “Sanırım alışveriş merkezinin diğer tarafında.” İki kız da daha yüksek sesle ağladı. Koridora doğru geri geri gittim ve rehberin yakınında bir güvenlik görevlisi gördüm. “Affedersiniz,” dedim. “Yardıma ihtiyacım var.” Bebek arabasına baktı. “Evet, efendim?” “En yakın aile tuvaleti nerede? Kızlarımın hemen kıyafetlerini değiştirmeleri gerekiyor.” Yüzü gerildi. “Üzgünüm. Bu kanattaki oda tadilat nedeniyle kapalı.” “Peki ya erkekler tuvaleti?” “Geçen hafta masayı kaldırdılar. Bakım sorunuymuş.” “Yani, aile odası kapalı ve erkekler tuvaletinde bebek alt değiştirme masası yok mu?” “Biliyorum.” Yutkundum. “Özür dilerim.” Ivy o kadar şiddetli çığlık attı ki minik elleri titredi. Güvenlik görevlisi koridorun ucunu işaret etti. “Doğu kanadında, Crocs mağazasının yanında başka bir aile tuvaleti daha var.” “Ne kadar uzaklıkta?” “15 dakika. Kalabalıkla birlikte belki 20 dakika.” Üç haftalıklardı. Bir alışveriş merkezinin kötü planlaması yüzünden yirmi dakika bile bekleyemezlerdi. Yanımızdan geçen bir kadın kadınlar tuvaletinde bebek değiştirme masası olduğunu söyledi, sonra ben kapıya doğru baktığımda kaskatı kesildi. “Oraya giremezsin. Sen bir erkeksin.” “Biliyorum. Ama erkekler tuvaletinde hiçbir şey yok ve aile tuvaleti de kapalı.” “Bu benim sorunum değil,” dedi ve uzaklaştı.

: Omuzuma batan bebek çantasıyla, ağlayan iki bebekle orada öylece duruyordum ve Claire’in sesi kafamda yankılanıyordu. “Onlarla konuş Mason. Kendini aptal gibi hissetse bile. Sesini tanıyacaklar.” Bebek arabasının yanına çömeldim. “Kızlar,” dedim sesimi titretmemeye çalışarak, “hızlı olacağız. Saygılı olacağız. Ve babanız sizi koruyacak.” Ivy’yi göğsüme yasladığım askılı bebek arabasına yerleştirdim ve Lily’yi de bebek arabasında tuttum. Kadınlar tuvaletinin kapısında durdum. Önümdeki seçeneği hiç sevmedim ama Ivy ve Lily’yi, yargılanmaktan korktuğumdan daha çok sevdim. Ben de kapıyı iterek açtım. İçeri girmeden önce, “Özür dilerim,” diye seslendim. “Yeni doğmuş ikizlerim var. Erkekler tuvaletinde alt değiştirme masası yok ve aile tuvaleti kapalı. İki dakika içinde geleceğim.” Kimse cevap vermedi. Alt değiştirme masasına geçtim ve önce Ivy’yi yatırdım. “Biliyorum, tatlım,” diye fısıldadım alnından öperken. “Babam acele ediyor.” Sanki ona şahsen hakaret etmişim gibi tekmeledi ve bağırdı. “Haklısın,” dedim. “Islak kıyafetler kabalıktır.” Sonra kapı açıldı. Topuklar fayans zemine vurdu. Ses keskin, hızlı ve öfkeliydi. Döndüm. Krem rengi bir ceket giymiş bir kadın lavaboların yanında duruyordu. İsim etiketinde “Patricia” yazıyordu. “Gitmen gerekiyor,” diye çıkıştı. “Özür dilerim,” dedim aceleyle. “Bir dakika içinde bitireceğim. Kızlarımın…” “Umurumda değil. Burası kadınlar tuvaleti.” “Anlıyorum. Erkekler tuvaletinde bebek alt değiştirme masası yoktu.” “Yapacağım. Ama şu anda bebeğim yarı yarıya değişti.” Yaklaştı. “Erkeklerin her zaman bir bahanesi vardır.” Aşağıya, sonunda temiz bir bez takılmış olan Ivy’ye baktım. “Hanımefendi, kendimi tanıttım. Önce kontrol ettim. Kimseyi rahatsız etmeye çalışmıyorum.” “Öyleyse gidin.” Lily bebek arabasında ağladı. Ivy de ona katıldı. Kadının gözleri, yumuşamak yerine sinirlenerek, ikisi arasında gidip geldi. “Onları susturmak bile mümkün değil,” dedi. “Bebeklerin annelere ihtiyacı var, ne yaptığını bilmeyen beceriksiz erkeklere değil.” Zihnimin içinde oda birdenbire sessizliğe büründü. Claire’in, “Çok iyi bir baba olacaksın,” dediğini duydum. Sonra doktorun şu sözlerini duydum: “Üzgünüz.” Ellerim Ivy’nin fermuarında donup kaldı. Sonra Ivy’nin parmakları benimkileri kavradı. Bu beni geri çekti. Kadına baktım. “Anneleri onları buraya getirirken öldü. Lütfen onun yokluğunu onlara karşı kullanmayın.” Yüzünde bir anlık bir ifade belirdi. Utanç verici olmalıydı. Yeterli değildi. “Bu size kadınların özel alanlarına girme hakkı vermez.” “Hiçbir yere izinsiz girmiyorum. Bebek bezi değiştiriyorum.” “Gidiyorsun.” “HAYIR.” Kendi sesim beni şaşırttı. Patricia göz kırptı. “Hayır mı?” Ivy’yi temiz bir uyku tulumuna giydirdim ve omzuma yasladım. “Bir babanın görevini yapmasından rahatsız olduğun için Lily’yi ıslak bırakmayacağım.” “Bu senin kararın değil.” “O benim kızım olduğunda öyledir.” Lily’yi alt değiştirme minderine yatırdım. Patricia telefonunu kaldırdı. “O zaman ben de güvenlik görevlilerini arıyorum.” “Onları çağırın,” dedim, yeni bir bebek bezi açarken. “Ama çok yaklaşmayın.” Lily’nin adını sürekli değiştiriyordum. “Evet,” dedi Patricia telefona, koridorun duyabileceği kadar yüksek sesle. “Bebek mağazasının yanındaki kadınlar tuvaletine güvenlik görevlisi gelsin. İçeride çıkmayı reddeden bir adam var.” Lily’nin ayaklarını düzelttim, sonra da uyku tulumuna uzandım. “Kadınlar tuvaletinde bir adam var!” diye bağırdı Patricia kapı aralığından. Lily feryat etti. “Neredeyse bitirdim,” diye fısıldadım. Patricia bana doğru yaklaştı. “Seni dışarı sürüklemeden önce eşyalarını topla.” Ivy’yi biraz daha yukarıya çektim. “Lütfen biraz geri çekilin. Bir yenidoğanı tutuyorum, diğerinin altını değiştiriyorum.” Lily’nin fermuarını yarıya kadar çektim, onu güvenle yanıma yerleştirdim, bebek çantasını kaptım ve bebek arabasını kalçamla iterek koridora doğru sürdüm. Küçük bir kalabalık oluşmuştu. Patricia başını yukarı kaldırarak sordu: “Kimle konuştuğunu anlıyor musun?” Çenemi kullanarak Lily’nin battaniyesini düzelttim. “Benim adım Patricia. Bu şehirdeki en büyük kiralama yönetim şirketinde çalışıyorum. Buradaki apartmanların yarısının başvurularıyla ilgileniyorum. Şimdi vaktimi boşa harcıyorsunuz. Kızımın yanında olmalıyım.” Midem alt üst oldu. Cenazeden sonra, Claire’in annesine daha yakın, daha küçük daireler için başvuruda bulundum. Patricia yüzümdeki değişimi görünce gülümsedi. “Tek bir telefonla,” dedi, “bu şehirde bir daha asla yaşayacak yer bulamayacaksınız. Sadece adınıza ihtiyacım var, her şey biter.” “Bu yasa dışı.” “Sizin gibiler her zaman kuralların geçerli olmadığını düşünür.” “Bebeklerimi değiştirdiğim için konut sorununu tehdit edemezsiniz.” “Toplumumu istikrarsız insanlardan koruyabilirim.” Ivy ve Lily’ye baktım. Sonra ona tekrar baktım. “İstediğiniz kişiyi arayabilirsiniz, ama beni kızlarımı hayal kırıklığına uğratacak şekilde utandıramazsınız.” O sırada hamile bir kadın dışarıda durdu, bir eli karnının üzerindeydi. Yanında uzun boylu bir adam duruyordu. “Anne. Dur.” İkisini de henüz tanımıyordum ama Patricia’nın onları tanıdığı açıktı. “Paige,” dedi Patricia. “Karışma. Sen de Lucas.” Adam Patricia’ya baktı. “Benim dahil olmamın sebebi onun kocası olmam.” Paige yaklaştı, yüzü solgundu. “Seni duydum anne. İkimiz de duyduk.” “Bu adam kadınlar tuvaletindeydi,” dedi Patricia. “Herkese nedenini anlattı,” diye yanıtladı Paige. “İçeri girmeden önce özür dilediğini duydum.” Patricia’nın çenesi kasıldı. “Bebeğiniz olduğunda anlayacaksınız. Bir çocuğun annesine ihtiyacı var.” Paige önce bana, sonra Ivy ve Lily’ye baktı. “Hayır,” dedi. “Hamile olmam, senin ne kadar acımasız davrandığını anlamamın tam da sebebi.” Lucas sakin ama kararlı bir şekilde onun yanına geçti. “Çocuğumuzun ikimize de ihtiyacı olacak,” dedi. Patricia bir kez güldü. “Tabii ki. Ama anneler farklıdır.” “Hayır,” dedi Lucas. “Bu burada sona eriyor.” Kalabalık sessizleşti. “Paige’in anne olarak ilk yılını her şeyi tek başına üstlenmesi gerektiği söylenerek geçirmesine izin vermeyeceğim,” dedi. “Ve çocuğumuzun babaların isteğe bağlı olduğunu duyarak büyümesine de izin vermeyeceğim.” Patricia’nın yüzü kızardı. “Yani, beni torunumdan uzak tutuyorsunuz?” Lucas, “Sınırın nerede olduğunu size söylüyorum,” dedi. “Her iki ebeveyne de saygı gösterin ya da bu tavrı evimize getirmeyin. Bu adamın evini tehdit ettiniz, Patricia. Bunun ne kadar yanlış olduğunu görüyor musunuz?” Paige yanağını sildi. “Anne, bana bir şey olsa, Lucas’ın bebeğimiz için bu kadar çok mücadele etmiş olmasını dilerdim.” “Öyle deme.” “Neden olmasın?” diye sordu Paige. “Karısını kaybetti. Bunu biliyordun ve bunu ona karşı kullandın.” Patricia beni işaret ederek, “Hiç hakkı yoktu,” dedi. “Başka iyi bir seçeneğim yoktu,” dedim. “İkisi arasında fark var.” Güvenlik görevlisi, alışveriş merkezi müdürüyle birlikte geldi. Patricia çenesini kaldırdı. “Bu adam kadınlar tuvaletine girdi.” Lily’yi biraz daha yukarıya taşıdım. “Erkekler tuvaletinde masa olmadığı için, bu kanattaki aile tuvaleti kapalıydı ve Doğu Kanadı 15 dakika uzaklıktaydı. Kendimi tanıttım, özür diledim ve mevcut tek temiz yüzeyi kullandım.” Muhafız başını salladı. “Önce bana sordu. Ona Doğu Kanadı’nın 15 dakika uzaklıkta olduğunu söyledim.” Kapının yanındaki bir kadın, “Kimseye rahatsızlık vermiyordu. Bağıran oydu,” dedi. Yaşlı bir kadın kollarını kavuşturdu. “Bebeklerin altını değiştiriyordu, banka soymuyordu.” Lucas müdürün karşısına geçti. “Şikayette bulunmak istiyorum.” “Ona karşı mı?” diye çıkıştı Patricia. “Hayır,” dedi Lucas. “Alışveriş merkezine karşıyım. Babaların da görülmeyi hak ettiğini düşünüyorum.” Lucas bana kısa bir bakış attı, sonra tekrar müdüre döndü. “Şikayet numarasını istiyorum,” dedi. “Konuyu takip ediyorum.” Müdür ikizlere baktı. “Haklısınız. Bu asla olmamalıydı.” Patricia alaycı bir şekilde, “Kuralları çiğnedi,” dedi. “Hayır,” dedi müdür. “Tesislerin yetersizliğinden dolayı tepki verdi. Siz olayı daha üst mercilere taşıdınız.” Koridor sessizliğe büründü. Patricia benim sorun olmamı istemişti. Şimdi herkes onun sorun olduğunu görebiliyordu. Müdür bana döndü ve “Efendim, yakınlarda özel bir personel odamız var. Temiz bir masa, sandalyeler ve mahremiyet mevcut.” dedi. Boğazım düğümlendi. “Teşekkür ederim. Sadece kuru ve sakin olmaları gerekiyor.” Paige annesine doğru yaklaştı. “Ondan özür dilemelisin.” Patricia’nın ağzı açıldı. “Ona borcum mu var?” “Evet,” dedi Paige. “Acı çeken bir babaya bebeklerinin bir anneye ihtiyacı olduğunu söyledin. Evini tehdit ettin. Sonra da bez değiştirdiği için güvenlik görevlilerini çağırdın.” Patricia etrafına bakındı. “Başlangıçta karınızdan haberim yoktu,” dedi kadın sert bir şekilde. Ivy ve Lily’yi daha sıkı kucakladım. “Buna gerek kalmamalıydı.” Yüzü bembeyaz kesildi. Paige’in sesi yumuşadı. “Anne, seni seviyorum. Ama eğer Lucas’a çocuğumuzun hayatında benden daha az önemliymiş gibi davranırsan, sorun yaşarız.” “Hayır,” dedi Paige. “Çocuğumu babaların yedek ebeveyn olduğunu düşünen birinden korurdum.” Patricia’nın söyleyecek başka bir şeyi kalmamıştı. Patricia, o tuvalete girdiğinden beri ilk kez küçük görünüyordu. Bunun sebebi kimsenin daha yüksek sesle bağırması değil, herkesin sonunda onu net bir şekilde duymasıydı. — Personel odasında Lily’nin tulumunun fermuarını kapatmayı bitirdim. Paige elinde ıslak mendillerle kapıda belirdi. “Bunlar düştü.” “Annem için üzgünüm.” “Sen yapmadın.” Lucas onun yanında durdu. “Şikayetin dikkate alınmasını sağlayacağım.” “Benim adımı da yazın,” dedim kızlarıma bakarak. “Benim gibi o koridorda başka bir babanın durmasını istemiyorum.” — Daha sonra sarı traversleri satın aldım. Eve geldiğimde onları beşiklerine yatırdım. Evlilik yüzüğümü öptüm. “Bugünü atlattık, Claire,” diye fısıldadım. Sonra kızlarıma baktım. Cenazeden beri ilk defa başarabileceğimize inandım.

Haberin Devamı

Yeni doğmuş ikizlerimi altlarını değiştirmek için kadınlar tuvaletine götürdüm – kendini beğenmiş bir kadın beni yetkililere şikayet etti

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Günlük yaşamımızda