Fedor, o sabah fırtınanın çatıya savurduğu kuru dalları temizlemek konusunda inat etmişti. Karısı Zinaida’nın “Hafta sonunu bekle, komşudan sağlam bir merdiven isteriz” uyarılarını her zamanki gibi duymazdan geldi. Eski, çatlak ve dengesiz tahta merdiveni çamurlu yere dayadı. Yardımı zayıflık olarak gören yaşlı adam, söylenerek basamakları tırmanmaya başladı; tek derdi o sinir bozucu tırmalama sesini kesmekti.

Evin huysuz ama zeki atı Buyan, olan biteni sessizce izliyordu. Buyan’ın garip bir huyu vardı: Ne zaman birinin yerden yükseldiğini görse huzursuzlanır, etrafta dönmeye başlardı. Fedor yukarı uzanmaya çalışırken Buyan yanına sokulup burnuyla bacağını dürttü. Yaşlı adam, “Çekil git başımdan, aptal hayvan!” diye bağırıp atı kovmaya çalışınca, Buyan son çare olarak dişlerini Fedor’un pantolonuna geçirdi ve var gücüyle aşağı asıldı.