Gece saat ikiyi biraz geçmişti. Murat, İstanbul’da yaşayan, sanayi tesislerinde çalışan dürüst bir elektrik ustasıydı. Dört yıl önce kanser nedeniyle eşini kaybetmiş, o günden beri on yaşındaki kızı Elif’i tek başına büyütüyordu. Telefonunun gece çalmasına alışkındı; çünkü geçmişte yaşadığı acılar onu her sese karşı hassas hâle getirmişti.

O gece gelen arama ise hayatını tamamen değiştirdi.

Telefondaki genç kadın ağlayarak, “Mert… lütfen hastanedeyim, yalnız kalmak istemiyorum.” dedi. Murat yanlış numara olduğunu söylese de kadının korku dolu sesi onu derinden etkiledi. Eşinin hastalık günlerini hatırlayan Murat, hiç tanımadığı bu kadını yalnız bırakmaya gönlü razı olmadı ve hastaneye gitmeye karar verdi.

Hastanede tanıştığı kişinin adı Zeynep idi. Türkiye’nin en büyük teknoloji ve uydu haberleşme şirketlerinden birinin sahibi olan merhum iş insanı Ahmet Demir’in tek kızıydı. Ağır bir kemik iliği hastalığıyla mücadele ediyor, aynı zamanda şirketinin yönetimini elinden almaya çalışan yöneticilerle uğraşıyordu. Hastalığını öğrendikten kısa süre sonra erkek arkadaşı onu terk etmişti. Kendisini tamamen yalnız hissediyordu.