Uzun bir uçuş sırasında, ağlayan bir çocuk tüm yolcuları rahatsız ederken, bitkin düşmüş annesi çaresizce çırpınıyordu

DOLAR

Alış: 47.23

Satış: 47.42

EURO

Alış: 53.83

Satış: 54.05

GBP

Alış: 62.86

Satış: 63.33

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 30.05.2026

Uzun bir uçuş sırasında, ağlayan bir çocuk tüm yolcuları rahatsız ederken, bitkin düşmüş annesi çaresizce çırpınıyordu

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Uçağın kabininde, uzun bir uçuşun tanıdık uğultusu havayı dolduruyordu. İnsanlar bitkin düşmüştü; kimisi uyumaya çalışıyor, kimisi önlerindeki ekranlara sessizce bakıyor, kimisi ise artık rahatsızlıklarını gizlemeye çalışmıyordu. Bütün bunların tek bir sebebi vardı: tek bir dakika bile susmayan ağlayan çocuk. Bebek bir saatten fazla süredir ağlıyordu. Yüksek sesle. Çaresiz. Sanki sadece rahatsız olmakla kalmamış, gerçekten de dehşete kapılmıştı. Minik yüzü kıpkırmızı olmuştu, gözleri yaşlarla dolup taşmıştı ve küçük elleri sıkıca yumruk olmuştu. Ağlamasının sesi etrafındaki herkesi yavaş yavaş yıpratıyordu. Yolcular birbirlerine bıkkın bakışlar attılar. Bazıları derin bir iç çekti. Diğerleri ise sinirle başlarını salladı. Birkaç kişi de kendi aralarında fısıltıyla şikayetlerini dile getirdi. Bir kadın gürültüyü engellemek için kulaklık takarken, koridorun karşısındaki bir adam da sinirli bir şekilde kolçaklara vuruyordu. Kabin içindeki gerilim giderek artıyordu. Bebeğin annesi, etrafındaki yolculardan bile daha bitkin görünüyordu. Saçları dağınık, gözleri şişmiş ve gözyaşlarından kızarmıştı. Oğlunu sıkıca kollarında tutuyor ve nazikçe sallıyordu. Ona usulca fısıldıyor, göğsüne bastırıyor, pozisyon değiştiriyordu ama hiçbir şey fayda etmiyordu. Etrafındaki insanlara birkaç kez bakıp, neredeyse fısıltıyla, sessizce özür diledi: — Özür dilerim… bu onun ilk uçuşu… korkuyor… lütfen beni affedin… Sesi titriyordu. Bir noktada, kendi gözyaşlarını daha fazla tutamadı. Gözyaşları yanaklarından aşağı süzülürken, çocuğu tüm dünyadan korumaya çalışır gibi daha da sıkıca kucakladı. — Biz… biz sadece babamın yanına uçuyoruz… babası vefat ettikten sonra… — diye ekledi ve bu sözlerde öyle bir acı vardı ki, sinirli yolcular bile bir an sessizliğe büründüler. Ama bebek ağlamaya devam etti. Yanlarında, pencerenin yanında, geleneksel beyaz kıyafetler giymiş bir adam oturuyordu; varlıklı bir ailenin varisi olan genç bir şeyh. Duruşu dik, bakışları sakin, ancak ifadesi ciddi ve biraz da hoşnutsuzdu. Uçuşun başından beri herkes gibi ağlama seslerini dinliyordu ve yüz ifadesine bakılırsa, bu durum onu da rahatsız ediyordu. Hiçbir zaman sözümü kesmedi. Hiçbir zaman şikayet etmedi. O sadece izledi. Zaman sonsuza dek uzayıp gitti. Ancak sonunda şeyh artık bunu görmezden gelemedi ve aniden tüm uçağı şaşkına çeviren bir şey yaptı… Bir an hafifçe öne eğildi. Şeyh kadına, sonra da çocuğa baktı ve sessizce sordu: – İzin verirseniz? Kadın, adamın ne demek istediğini hemen anlamayarak, şaşkınlıkla ona baktı. Ellerini nazikçe bebeğe doğru uzattı. Anne sadece bir saniye tereddüt etti… ve sonra, neredeyse çaresizlikten, çocuğu onun kollarına verdi. Kabin gözle görülür şekilde sessizleşti. Yolcular arkalarına dönüp izlediler. Şeyh çocuğu güvenle ama büyük bir özenle kucağına aldı. Onu kendine yaklaştırdı, nazikçe salladı ve yumuşak bir sesle şarkı söylemeye başladı. Arapça, sakin ve yumuşak bir melodiydi. Sesi alçak, istikrarlı, neredeyse yatıştırıcıydı. Seste, nesilden nesile aktarılan eski bir ninni gibi, sıcak ve tanıdık bir şey vardı. Çocuk önce ağlamaya devam etti. Sonra ağlama sesi yavaş yavaş azaldı. Bir dakika daha geçti ve bebek sadece adama bakıp sesini dinledi. Ve daha sonra… Ağlamayı kesti. Kabinin içine, kimsenin duymayı beklemediği türden bir sessizlik yayıldı. Şeyh, aynı melodiyi söylerken bebeği nazikçe sallamaya devam etti. Çocuk yavaş yavaş rahatladı. Nefes alışverişi sakin ve düzenli hale geldi ve gözleri yavaşça kapandı. Anne, olanlara inanamayarak izledi. — Nasıl… bunu nasıl yaptın?.. — diye fısıldadı. Adam hafifçe sallanmaya devam ederken belli belirsiz gülümsedi.

: — Annem küçükken bize bu şarkıyı söylerdi, — diye yanıtladı sakin bir şekilde. — Bizi her zaman sakinleştirirdi. Adam kadına baktı ve usulca ekledi: — Onu biraz daha tutacağım. Sen biraz dinlenmeye çalışsan iyi olur. Kadın, tekrar ağlamamak için eliyle ağzını kapattı. Ama gözyaşları yine de aktı; bu sefer farklıydılar. Ve kabindeki hiç kimse artık şikayet etmiyordu.

Haberin Devamı

Uzun bir uçuş sırasında, ağlayan bir çocuk tüm yolcuları rahatsız ederken, bitkin düşmüş annesi çaresizce çırpınıyordu

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Askerden Dönen Adam, Eşini Karlar İçinde Baygın Bulunca Ailesinin Yıllardır Sakladığı Gerçek Ortaya Çıktı