İlişkimizin ilk zamanlarında her şey oldukça sıradandı. Birlikte vakit geçiriyor, uzun uzun konuşuyor, gelecek planları kuruyorduk. Ancak zamanla sevgilimin benden istediği bir şey dikkatimi çekmeye başladı.

Her gece, istisnasız şekilde bana aynı mesajı gönderiyordu:

“Bugünkü fotoğrafını atar mısın?”

İlk başta bunu tatlı bir alışkanlık olarak gördüm. Sonuçta birbirimizi seviyorduk ve gün içinde her an birlikte olamıyorduk. Ben de bazen işten çıkarken, bazen evde otururken çektiğim sıradan fotoğrafları gönderiyordum.

Fakat haftalar geçtikçe ilginç bir durum fark ettim.

Sevgilim özel pozlar ya da kusursuz fotoğraflar istemiyordu.

Tam tersine…

“Bugün güldüğün bir an olsun.”

“Kitap okurken çekilmiş bir kare gönder.”

“Kahveni içerken çek.”

“Pencereden dışarı bakarken bir fotoğraf at.”

Bu istekler bana biraz garip gelmeye başlamıştı.

Bir akşam dayanamadım.

“Neden sürekli fotoğraf istiyorsun?” diye sordum.

Mesajıma kısa bir cevap verdi:

“Hoşuma gidiyor.”

Ama bunun gerçek neden olmadığını hissediyordum.

Aradan birkaç hafta daha geçti.

Bir gün yoğunluktan dolayı fotoğraf göndermeyi unuttum.

Gece telefonuma gelen mesaj dikkatimi çekti.

“Bugün hiç fotoğraf gelmedi.”

Mesajın sonunda üzgün bir emoji vardı.

O an merakım daha da arttı.

Ertesi hafta buluştuğumuzda konuyu yeniden açtım.

“Gerçekten neden bu kadar önemsiyorsun?”

Bu kez gülümsemedi.

Bir süre sessiz kaldı.

Sonra çantasından küçük bir klasör çıkardı.

Masaya bıraktığında ne olduğunu anlayamadım.

Klasörü açınca şaşkınlıkla ona baktım.