Serdar 48 yaşındaydı

DOLAR

Alış: 48.67

Satış: 48.87

EURO

Alış: 55.88

Satış: 56.10

GBP

Alış: 65.03

Satış: 65.52

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 10.03.2026

Serdar 48 yaşındaydı

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Çıkmaya başladık ve babam Serdar’ın damadı olacağı fikrine çok sevindi. İlişkimizin sadece altı ayında evlenme teklif etti ve mütevazı ama içten bir düğün planladık. Her zaman giymeyi hayal ettiğim beyaz elbiseyi giydim ve gerçekten çok mutluydum. Törenin ardından Serdar’ın büyüleyici evine gittik. Makyajımı çıkarmak ve elbiseyi çıkarmak için banyoya çekildim. Yatak odamıza döndüğümde tamamen şaşkına döndüm……

: 39 yaşındaydım. Uzun süren ilişkilerim olmuştu ama hiçbiri “işte bu” dedirtmemişti. Aşka karşı mesafeliydim; güvenmek, teslim olmak bana göre değildi artık. Tam da böyle bir dönemde, babamın eski dostu Serdar yıllar sonra kapımızı çaldı. 48 yaşındaydı. Babamla aynı masada oturup çay içen, çocukluğumdan silik hatıraları olan bir isim… Ama o gün göz göze geldiğimizde, tuhaf bir tanıdıklık hissettim. Sanki yıllardır konuşuyormuşuz gibi rahat, sanki kalbimdeki şüpheyi sessizce yatıştıran bir sıcaklık vardı. Serdar ağırbaşlı, sabırlı ve ölçülüydü. Beni dinlerdi. Uzun uzun konuşur, hayatı, kaygıları, hayal kırıklıklarını masaya yatırırdık. Babam onun dürüstlüğünü överdi; “Sözünün eri adamdır” derdi. Bu cümle, içimdeki tereddütleri törpüledi. Aylar içinde aramızdaki bağ güçlendi. Evlilik teklif ettiğinde şaşırmadım; korktum ama geri adım atmadım. “Belki de doğru zaman budur” dedim. Nikâhımız sade oldu. Gürültü patırtı yoktu; ben, o ve iki imza. O akşam yeni evimize girdiğimizde kalbim hızlı atıyordu. Evliliğin ilk gecesi… Yıllarca duyduğum klişeler, fısıltılar, beklentiler zihnimde dolaşıyordu. Serdar kapıyı kapattı, anahtarı masaya bıraktı. Yüzünde tanıdık o sakin ifade vardı. Ama sonra… Davranışları beklediğim gibi olmadı. Bir an durdu, derin bir nefes aldı ve bana dönüp, “Konuşmamız gereken bir şey var” dedi. O cümle, içimde bir düğüm attı. İlk gecede “konuşmamız gereken şey” ne olabilirdi? Oturduk. Ellerini dizlerinin üzerinde birleştirdi. Gözleri kaçmıyordu ama alıştığım güven tonunun altında başka bir ciddiyet vardı. “Ben kontrolü severim,” dedi. “Düzeni, kuralları, netliği…” Sözleri sert değildi ama belirgindi. “Hayatımda belirsizlik istemem. Evde her şey planlı olacak. Harcamalar, ziyaretler, hatta günün akışı…” Şaşırdım. Bu kadar ayrıntılı bir “çerçeve” beklemiyordum. “Yani?” dedim. “Yani,” dedi, “biz bir takımız. Ama takımın kuralları olur. Benim için sadakat kadar disiplin de önemli.” O an anladım ki şokum, korkudan değil; hayalimde kurduğum romantik tabloyla karşımdaki gerçekliğin çarpışmasındandı. İlk gece çiçekler, sürprizler, duygusal anlar beklerken; bir sözleşme ciddiyetiyle karşılaşmıştım. Fakat konuşma ilerledikçe başka bir şey daha fark ettim: Serdar tehdit etmiyor, sınır çiziyordu. Kendi hayat tarzını saklamamıştı. “Bunu baştan bilmeni istedim,” dedi. “Sonra kırılmayalım.” İçimde iki ses vardı. Biri, “Bu fazla katı,” diyordu. Diğeri ise, “En azından dürüst,” diye fısıldıyordu. Çünkü geçmişimdeki hayal kırıklıkları genellikle söylenmeyenlerden doğmuştu. O gece uzun uzun konuştuk. Ben de sınırlarımı söyledim. “Ben eşim olurum, astın değil,” dedim. Gülümsedi. “Zaten eş istedim,” diye karşılık verdi. Şokum yerini temkinli bir farkındalığa bıraktı. Evlilik sadece romantik bir başlangıç değil, iki karakterin açık müzakeresiydi. İlk gecemiz, filmlerdeki gibi değildi; ama belki de daha gerçekti. Şimdi dönüp baktığımda, asıl mesele Serdar’ın davranışları değilmiş. Asıl mesele, benim neye razı olduğum ve neyi kabul etmediğimmiş. Çünkü aşk bazen kalbi hızlandırır; ama evlilik, aklı da masaya davet eder. Ve o gece, ikisi de aynı odadaydı.

Haberin Devamı

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Evime temizliğe gelen ve yıllarca “Ablam” diyerek soframa oturttuğum o kendi halindeki sessiz kadının vefatından sonra eşyalarını toplamasına yardım ediyordum