En yakın arkadaşıma veda etmek için Denver Uluslararası Havalimanı’ndaydım; bir elimde kahve, diğer elimde telefonumla akşam yemeği planlarımı düşünüyordum. Sonra Brian’ı B12 kapısının yakınında dururken gördüm ve bir an için zihnim gözlerimin açıkça gördüğü şeyi kabul etmeyi reddetti.

Brian yalnız değildi, çünkü krem ​​rengi bir palto giymiş uzun boylu, esmer bir kadını kucağında tutuyordu ve kadının parmakları sanki oraya aitmiş gibi sorgusuz sualsiz ceketinin üzerinde duruyordu. Kadın yüzünü kaldırdı ve Brian onu sakin ve tanıdık bir şekilde öptü; bu da midemi anında alt üst etti.

Yaklaştım ve şarj istasyonlarının yakınındaki bir sütunun arkasında durdum, nefes almaya çalışırken nabzım etrafımdaki havaalanı anonslarından daha yüksek çıkıyordu. Brian’ın sesini net bir şekilde duydum, “Her şey hazır ve o aptal her şeyini kaybetmek üzere.” dedi.

Kadın hafifçe güldü ve “Bunun geleceğini hiç tahmin edemeyecek,” diye yanıtladı. Yutkundum çünkü hemen anladım ki asıl aptal bendim ve her şey basit bir ayrılıktan ziyade para ve belgelerle ilgiliymiş gibi geliyordu.