Kiralanan özel uçağın ağır kapıları üzerimize kapandığında içimi derin bir huzursuzluk kapladı. Yöneticiler lüks koltuklarına kurulmuş, seyahatin heyecanını paylaşıyordu. Ancak topuklu ayakkabılarımın sesi halıda yankılandığı an, kabindeki tüm fısıltılar bir anda kesildi. Herkes trajik bir oyunun ilk sahnesini bekler gibi bana bakıyordu.

Yıllardır kocam Burak’ın yanında, birinci sıra pencere kenarında otururdum. Dört yıllık evliliğimiz boyunca onun her krizinde yanında olmuş, şirket raporlarını kontrol etmiş, sadık bir eş olarak hareket etmiştim. Fakat bugün koltuğumda başkası oturuyordu.

Şirkete altı ay önce alınan stajyer Melis, iddialı yeşil elbisesiyle Burak’ın dibine sokulmuştu. Elindeki portakal dilimini Burak’ın dudaklarına doğru uzatıyordu. Burak ise o soğuk ve mesafeli tavrıyla arkasına yaslanmış, bu samimiyete engel olmuyordu. Koridorda durduğumda ortam buz kesti.