İnci, dört günlük iş seyahatinden planlanandan erken dönmüştü. Tek amacı, yedi yaşındaki oğlu Berat’a sürpriz yapmaktı. Berat, annesinin iş nedeniyle şehir dışına çıkmasına hiçbir zaman kolay alışamamıştı. Her gece onu aramış, evin pencerelerinin kontrol edilip edilmediğini sormuş ve annesinden karanlıktan korkan ejderhanın hikâyesini anlatmasını istemişti.

İnci, son toplantısının iptal edildiğini öğrenince ilk uçağa binerek İstanbul’daki evine döndü. Kimseye haber vermedi. Berat’ın onu görünce sevinçle koşacağını hayal ediyordu.

Taksi evin önünde durduğunda, kız kardeşi Leyla’nın otomobilini bahçede gördü. Leyla, seyahat boyunca Berat’la ilgilenmek için evde kalmıştı. İnci kapıyı anahtarıyla açmaya hazırlanırken Berat dışarı fırladı ve annesine sıkıca sarıldı.

İlk birkaç saniye her şey normal görünüyordu. Ancak Berat’ın yüzündeki sevinç kısa sürede korkuya dönüştü.

“Lütfen odama girme.” dedi titreyen bir sesle.

İnci, oğlunun odasını dağıttığını düşündü. Daha önce Berat, odasının duvarını gökyüzü yapmak için maviye boyamıştı. Fakat bu defaki korkusu farklıydı. Gözleri doldu ve annesinin koluna daha sıkı tutundu.

“İçeri kimseyi sokmayacağıma söz verdim.” dedi.