KOCAM VAZEKTOMİ OLMUŞTU, AMA İKİ AY SONRA HAMİLE OLDUĞUMU ÖĞRENDİM. BENİ İHANETLE SUÇLADI, BAŞKA BİR KADIN İÇİN TERK ETTİ… AMA ULTRASON ODASINDA ONU BEKLEYEN ASIL ŞOKTAN HABERİ YOKTU.

Gebelik testinde iki pembe çizginin belirdiğini gördüğüm anda gözyaşlarına boğuldum.

Korktuğum için değil.

Mutluluktan ağlıyordum.

Bunun bir mucize olduğuna inanmıştım.

Ellerim titreyerek testi tuttum ve kocam Tunca’yı bulmak için aşağı, mutfağa koştum. Masada oturmuş kahvesini içiyor, sanki dünyada hiçbir şey onun sakinliğini bozamazmış gibi davranıyordu.

“Hamileyim,” dedim, sesim heyecandan titreyerek.

Tunca gülümsemedi.

Bana sarılmadı.

İyi olup olmadığımı bile sormadı.

Kahve fincanını yavaşça masaya bıraktı ve bana, kendi evinde iğrenç bir şey yakalamış gibi buz gibi gözlerle baktı.

“Bu imkânsız.”

Boğazım düğümlendi.

“Ne demek istiyorsun?”

Tunca küçümseyerek güldü.

“İki ay önce vazektomi oldum, Aydan. Ben aptal değilim.”

Bu söz yüzüme atılmış bir tokat gibiydi.

Aptal değilmiş.

Sekiz yıldır aynı hayatı paylaştığım, bir zamanlar karşılaşacağımız her zorluğu birlikte aşacağımıza söz veren adam şimdi benimle böyle aşağılayıcı bir şekilde konuşuyordu.

Ona doktorun söylediklerini anlatmaya çalıştım. Vazektomi yapıldıktan sonra işlemin başarılı olduğunun kontrollerle doğrulanması gerektiğini, belirli bir süre korunmaya devam edilmesinin önemli olduğunu söylemişlerdi. Ameliyat olduğu anda bir anda çocuk sahibi olma ihtimalinin tamamen ortadan kalkmadığını söyledim.

Ama Tunca beni dinlemiyordu.

Onun zihninde hakkımdaki karar çoktan verilmişti.

“Kim o?” diye sordu.

Donup kaldım.

“Ne?”

“Çocuğun babası kim? Söyle.”

Midem bulandı.

Hamilelikten