Sadece benim payımı sattım.”

İkisi de donup kaldı.

“Nasıl yani?”

“Evlilikten önce aldığım mirasla bu evin yarısını ben satın almıştım. O payımı yatırım yapan genç bir doktora sattım.”

Kemal’in gözleri büyüdü.

“Yani…”

“Evet. Bir ay içinde yeni ortak buraya taşınacak. Ya onunla yaşayacaksın ya da kendi payını da satıp çıkacaksın.”

Neriman öfkeyle bağırdı.

“Sen bizi sokağa mı atıyorsun?”

Ben ilk kez sesimi yükselttim.

“Hayır! Beni ve kızımı yıllarca hiçe sayan sizdiniz.”

Sessizlik yeniden çöktü.

Tam o sırada kapı tekrar çaldı.

Gelen kişi bankadan tanıdığım müdürdü.

Elinde bir zarf vardı.

Şirin’e uzattı.

“Kızım, bunu aç.”

Şirin şaşkınlıkla zarfı açtı.

İçinden üniversite kabul mektubu çıktı.

Bir vakıf üniversitesi, başarı puanları ve öğretmenlerinin referansları sayesinde ona tam burs vermişti.

Üstelik yurt ve kitap desteği de sağlanıyordu.

Şirin’in gözleri doldu.

“Anne… Gerçek mi bu?”

Onu sımsıkı sarıldım.

“Evet.”

Kemal şaşkınlıkla mektuba baktı.

“Ama üniversite parası…”

“Artık gerekmeyecek.”

Bankacı gülümsedi.

“Başarısı sayesinde tüm eğitim masrafları karşılanıyor.”

Şirin mutluluktan ağlarken ben çantamdan küçük bir dosya daha çıkardım.

“Bir şey daha var.”

İçindeki banka dekontlarını masaya bıraktım.

“Tatildeyken ikinci bir işte çalıştım. Arabamı sattım. Birkaç değerli eşyamdan da vazgeçtim.”

Kemal anlamaya çalışıyordu.

“Niye?”

“Kızımın yeniden bir başlangıcı olsun diye.”

Dosyanın en üstünde yeni açılmış eğitim yatırım hesabının dekontu duruyordu.

İlk yatırılan para, eskisinden bile fazlaydı.

Şirin şaşkınlıkla bana baktı.

“Anne… Bunları ne zaman yaptın?”

“Sen uyurken.”

Kızım hıçkırarak boynuma sarıldı.

“Ben senin kadar güçlü olamam.”

Gülümsedim.

“Olacaksın. Çünkü güç, hiç düşmemek değildir. Düştüğünde yeniden ayağa kalkabilmektir.”

Kemal sessizce ağlıyordu.

İlk kez yaptığı hatanın büyüklüğünü anlamıştı.

“Affedin.”

Şirin başını iki yana salladı.

“Bazı özürler söylenince değil, yıllar sonra davranışlarla anlam kazanır.”

O gün ne ben ne de kızım arkamıza baktık.

Boşanma süreci kısa sürdü. Mahkeme, üniversite fonunun tamamının faiziyle birlikte bana ödenmesine karar verdi. Kemal yıllarca borcunu ödemek zorunda kaldı. Neriman ise oğlunun yanına taşınmak zorunda kaldı ve eski rahat hayatını tamamen kaybetti.

Aradan dört yıl geçti.

Şirin, hayalini kurduğu üniversiteden bölüm birincisi olarak mezun oldu.

Diplomasını almak için sahneye çıktığında binlerce kişi alkışlıyordu.

Kalabalığın en arkasında, kimseye görünmeden ayakta duran bir adam vardı.

Kemal…

Elinde yıllar önce çaldığı paranın tamamını ve faiziyle geri ödediğini gösteren son makbuz bulunuyordu.

Ama o gün ikimiz de çok iyi biliyorduk ki, bir insanın çaldığı para geri ödenebilirdi.

Fakat çocuğunun gözlerindeki güven bir kez kaybolduğunda, onu geri satın alabilecek hiçbir servet dünyada yoktu.