“Anne… bunu gördükten sonra Elira’nın bu gece Arben’le aynı arabaya binmesine izin vermek istemeyeceksin.”

Dren telefonun ekranını bana çevirdi.

İlk anda neye baktığımı anlayamadım.

Ekranda eski tarihli bazı mesajların görüntüleri vardı. Arben’in adı görünüyordu ama karşı taraftaki kişinin kim olduğu belli değildi.

Mesajlardan birinde şöyle yazıyordu:

“Düğünden sonra her şey daha kolay olacak.”

Bir diğerinde:

“Elira’nın üzerine geçen mallar işimizi çözer.”

Kalbim göğsümde öyle sert atmaya başladı ki Dren’in söylediklerini birkaç saniye duyamadım.

— Bunlar ne?

— Arben’in eski telefonundan alınmış ekran görüntüleri, dedi oğlum.

— Nereden buldun?

Dren dudaklarını birbirine bastırdı.

— Bugün bana biri gönderdi.

— Kim?

— Arben’in eski eşi.

Başımı hızla kaldırdım.

— Eski eşi mi?

— Evet. Aylardır bana ulaşmaya çalışıyormuş. Mesajlarını görmemişim. Bugün düğün fotoğraflarını sosyal medyada görünce tekrar yazdı.

Telefonu elime aldım.

Mesajları tekrar tekrar okudum.

Arben, kızımın parasından, dedesinden kalan hisselerden ve kısa süre önce sattığı daireden söz ediyordu.

Ben bile kızımın maddi durumunun ayrıntılarını bilmiyordum.

Ama Arben biliyordu.

— Elira bunların hepsini ona anlatmış olmalı, dedim.

Dren başını salladı.

— Mesele sadece para değil anne.

İçimdeki kötü his daha da büyüdü.

— Başka ne var?

Dren ekranda başka bir fotoğraf açtı.

Bir evlilik belgesiydi.

Arben’in adı açıkça yazıyordu.

Tarih ise benim onunla evlenmemden yalnızca dört ay öncesine aitti.

— Bu olamaz, dedim.

— Belge gerçek gibi görünüyor.

— Arben bana boşandığını söylemişti.

Dren gözlerimin içine baktı.

— O tarihte resmen boşanmamış.

Düğün salonundan müzik sesi geliyordu.

İnsanların kahkahaları otoparka kadar taşıyordu.

Kızım içeride hayatının en mutlu gecesini yaşadığını sanıyordu.

Ben ise birkaç metre ötede onun evlendiği adamın geçmişinde ne sakladığını öğreniyordum.

— Elira’ya söylemeliyiz.

Dren kolumu tuttu.

— Hemen değil.

— Neden?

— Şimdi içeri girip bunları anlatırsak Arben her şeyi inkâr eder. Elira da öfkelenip yine onun tarafını tutabilir.

Haklıydı.

Kızım bir yıl boyunca herkese karşı Arben’i savunmuştu.

Onu doğrudan suçlarsam, bunu ilişkisine yapılan yeni bir saldırı olarak görebilirdi.

— Peki ne yapacağız?

Dren bir an düşündü.

— Arben’i dışarı çıkaracağız.

Beş dakika sonra oğlum salona döndü.

Ben otoparkta bekledim.

Çok geçmeden Arben kapıdan çıktı.

Üzerinde hâlâ damatlığı vardı.

Beni görünce kaşlarını çattı.

— Ne oluyor?

Telefonu kaldırdım.

— Bunu sen anlatacaksın.

Ekranı gördüğü anda yüzünün rengi değişti.

Sadece bir saniyeliğine.

Sonra kendini toparladı.

— Bunları nereden buldunuz?

— Demek gerçek.

— Ben öyle demedim.

— Arben, benimle evliyken başka biriyle resmen evli miydin?

Çenesini sıktı.

— O evlilik zaten bitmişti.

— Kâğıt üzerinde bitmemişti.

— Evrak işleri uzadı.

— Bana neden söylemedin?

Cevap vermedi.

Dren bir adım öne çıktı.

— Peki Elira’nın parasını konuştuğun mesajlar?

Arben sertçe ona baktı.

— Sen benim özel hayatımı mı araştırıyorsun?

Dren hiç geri çekilmedi.

— Kardeşimin hayatını araştırıyorum.