Yedi yıldır sürdürdüğüm evliliğimde her şeyin yolunda olduğunu sanıyordum. Ta ki o salı akşamı beş yaşındaki oğlum Efe, elinde küçük kırmızı oyuncağıyla yatak odamın kapısında durup o soruyu sorana kadar: “Anne, büyükler de çirkin sırlar tutar mı?”

Sesi fısıltı gibiydi ama cümleleri göğsüme taş gibi oturdu. Efe, birkaç hafta önce ateşlendiği gün babası Selim’i ve iş arkadaşı Ceyda’yı bizim yatak odamızda öpüşürken gördüğünü söyledi. Dahası, babaannesi Cahide Hanım bu durumu kimseye söylememesi için küçük oğlumu tembihlemiş, “Annen duyarsa çok üzülür, baban da evden gider” diyerek onu korkutmuştu.