Sadece sakin bir ses tonuyla kızına bir daha kimsenin kötü söz söylememesini istedi ve telefonu kapatır kapatmaz aile hukuku konusunda uzman avukatını aradı.

Henüz gün ağarmadan evinin tüm kilitleri değiştirildi. Anne ve babasının sahip olduğu yedek anahtarlar geçersiz hale getirildi. Acil durumda aranacak kişi listelerinden aile bireylerinin isimleri silindi. Kızının okul kayıtları güncellenerek ailesinden hiç kimsenin onu teslim alamayacağı resmî olarak bildirildi.

Aynı sabah polis eşliğinde Lale güvenli şekilde evine getirildi. Komşuları olan yaşlı Emine Hanım, küçük kızı battaniyeye sarıp sevgiyle karşıladı. Lale’nin yeniden kendini güvende hissetmesi için herkes elinden geleni yaptı.

Hastaneye gelen avukat, Elif’e tüm hukuki işlemlerin tamamlandığını anlattı. Ayrıca Lale’nin yaşadığı olayın psikolojik açıdan ciddi bir travma oluşturduğunu belirterek bundan sonra aile üyelerinin çocukla doğrudan iletişim kurmasının engellenmesini tavsiye etti.

Buna rağmen Elif’in annesi çiçek alıp hastaneye geldi ve yaşananların büyütüldüğünü söyleyerek kızından kendilerini affetmesini istedi. Ancak Elif, annesinin tek bir kez bile Lale’nin nasıl olduğunu sormadığını fark etti.

Annesi sürekli “O sadece yanlış anladı.” diyordu.

Elif ise kararlıydı.

“Kızım hiçbir şeyi yanlış anlamadı. Ona korku yaşattınız.”

Annesi, “Sen bizi öz evladına tercih ediyorsun.” diye suçlayınca Elif hiç tereddüt etmeden şu cevabı verdi:

“Hayır. Ben çocuğumu onu inciten insanlara karşı koruyorum.”

Bu konuşmanın ardından annesi öfkeyle hastaneden ayrıldı.

Akşam saatlerinde Mehmet, Lale’yi hastaneye getirdi. Küçük kız kapıda çekingen şekilde duruyor, korkuyla annesine bakıyordu.

“Anne… Ben kötü bir şey mi yaptım?” diye fısıldadı.

Elif bütün acısına rağmen ona sarıldı.

“Hayır kızım. Sen hiçbir yere gitmeyeceksin. Kimse seni bizden ayıramaz. Sen bizim evladımızsın ve hep öyle kalacaksın.”

Bu sözleri duyan Lale ilk kez kendini gerçekten ait olduğu bir ailenin içinde hissetmeye başladı.

Fakat yaşadığı korku kolay kolay geçmeyecekti. Eve döndükten sonraki günlerde odasında yiyecek saklamaya başlaması, geçmişte yaşadığı güvensizlik duygusunun yeniden ortaya çıktığını gösteriyordu. Elif ile Mehmet ise kızlarının bu yaralarını sabır, sevgi ve anlayışla iyileştirmeye karar verdi.