Göl kenarındaki yazlıkta düzenlenen kalabalık davette herkes sohbet ederken, Aylin gelini Selin’in yaptığı hareket karşısında donup kaldı.

Selin, Aylin’in hiç dokunmadığı tabağını eline aldı ve herkesin gözleri önünde yemeği köpeğin kabına boşalttı.

Ardından küçümseyici bir gülümsemeyle:

“Ev işlerine bakanlar herkes yedikten sonra yer. Siz iskele tarafında bekleyin,” dedi.

O an masadaki konuşmalar kesildi.

Aylin üç gün boyunca bu kutlama için hazırlanmıştı. Etleri pişirmiş, anneannesinden kalan tarifle ekmek hazırlamış, uzun ahşap masayı temizlemiş ve bahçeyi ışıklarla süslemişti.

Yaklaşık yirmi altı davetli vardı.

Komşular, yatırımcılar, oğlu Murat’ın arkadaşları ve Selin’in etkilemeye çalıştığı bazı önemli kişiler masadaydı.

Selin gün boyunca Aylin’den “bakıcı” ya da “evle ilgilenen kişi” diye söz etmişti.

Aylin önce bunu görmezden geldi.

Çünkü Murat ve Selin, çevrelerine göl kenarındaki bu büyük mülkün artık kendilerine ait olduğunu anlatıyordu.

Gerçekte ise Aylin, maddi sıkıntı yaşadıkları için yalnızca misafir evinde geçici olarak kalmalarına izin vermişti.