“Hanımefendi, eşinizle ilgili bilmeniz gereken bir şey var. Size bugün söylenenler gerçeğin tamamı değil…”

Doktorun bu sözleriyle olduğum yerde donup kaldım.

Az önce on bir yıldır evli olduğum adam, uğruna geceler boyu çalıştığım, hastane koridorlarında sabahladığım, kusarken sırtını sıvazladığım, ateşi yükseldiğinde başında beklediğim kocam bana boşanmak istediğini söylemişti.

Şimdi ise doktoru karşıma geçmiş, sanki yaşadığım şok yetmezmiş gibi başka bir gerçeğin daha kapısını aralıyordu.

“Ne demek istiyorsunuz?” diye sordum.

Sesim o kadar kısık çıkmıştı ki kendim bile zor duydum.

Doktor Levent Bey, çevresine bakındı. Koridorda birkaç hasta yakını vardı. Beni odasına götürdü ve kapıyı kapattı.

“Önce şunu bilmenizi isterim,” dedi. “Eşinizin sağlık durumuyla ilgili size söyleyebileceğim şeylerin sınırı var. Fakat az önce yaşadığınız durumdan sonra bazı şeyleri tamamen bilmeden buradan ayrılmanızın doğru olmayacağını düşünüyorum.”

Kalbim daha hızlı atmaya başladı.

“Bora gerçekten iyileşmedi mi?”

Doktor hemen başını iki yana salladı.

“Hayır. Kontrolleri gerçekten temiz. Şu an için hastalığa dair aktif bir bulgu yok.”

Derin bir nefes aldım ama rahatlayamadım.

“Öyleyse mesele ne?”

Levent Bey masanın kenarına yaslandı.

“Bora yaklaşık üç ay önce benden bazı şeyleri sizden saklamamı istedi.”

Sanki biri göğsümün ortasına yumruk atmıştı.