Ünlü özel hastane zincirinin yöneticisi Ali Karaca, kış aylarında evsiz vatandaşlar için büyük bir bağış kampanyası düzenlemişti. Basın mensuplarıyla birlikte yardım dağıtımı yaptığı sırada köprü altında yaşayan insanlarla fotoğraf çektiriyor, yaptığı bağışlarla gündeme geliyordu. Tam ayrılmak üzereyken mavi bir çadırdan koltuk değnekleriyle yürümeye çalışan zayıf bir kadın dikkatini çekti. Kadının bir bacağı diz altından yoktu, saçları yüzünü kapatıyordu. Başını kaldırdığı anda Ali’nin dünyası durdu.

Karşısındaki kişi, yıllar önce boşandığı eski eşi Nermindi.

Bir zamanlar birlikte lüks bir villada yaşayan, davetlerin aranan çifti olan ikili şimdi tamamen farklı hayatlara sahipti. Ali pahalı takım elbisesiyle basının karşısındaydı, Nermin ise eski bir kazak ve yıpranmış koltuk değnekleriyle hayatta kalmaya çalışıyordu.

Ali şaşkınlıkla eski eşinin adını söyledi. Nermin ise korkuyla arkasını dönüp uzaklaşmak istedi. Koşmaya çalışırken değneklerinden biri kırıldı ve yere düştü. Ali yardım etmek istedi ancak Nermin öfkeyle, “Bana en büyük yardımı yıllar önce hamileyken beni kapının önüne koyarak yaptın.” diye bağırdı.

Bu sözler basın mensuplarının da dikkatini çekti.

Ali donup kaldı.

“Hamile miydin?” diye sordu.

Nermin cevap vermeden çadırına döndü.

Ali o ana kadar çocukları olduğunu hiç bilmiyordu. O gece şirketindeki özel araştırma ekibine eski eşinin boşandıktan sonraki hayatını araştırmalarını emretti.

Dört gün sonra önüne getirilen dosya hayatını altüst etti.

Dosyada bir doğum belgesi ve hemen üzerinde bir ölüm belgesi vardı.

Araştırma ekibi sessizce, “Bir oğlunuz olmuştu. Adı Mert.” dedi.

Ali ölüm tarihini gördüğünde nefesi kesildi.

Oğlu yalnızca on yaşındayken, kendi hastane grubuna ait bir inşaat alanında yaşanan iş kazasında hayatını kaybetmişti.

Daha da korkuncu, olayın üzerinin örtülmesi için gerekli evraklarda kendi annesi Fatma Karacanın imzası bulunuyordu.

Ali bütün gece belgeleri inceledi.

Boşanmadan sekiz ay sonra doğan Mert’in nüfus kayıtlarında baba hanesi boş bırakılmıştı. Nermin oğlunu tek başına büyütmüş, sabahları temizlik işlerinde çalışmış, öğleden sonraları ise geri dönüşüm toplayarak geçimini sağlamıştı.

Eski okul fotoğraflarına baktığında oğlunun yüzündeki benzerliği inkâr edemedi.

Kazayla ilgili gerçek rapor ise resmi kayıtlardan çok farklıydı. Ağır bir çelik kiriş küçük çocuğun üzerine düşmüş, Nermin oğlunu kurtarmaya çalışırken bacağını kaybetmişti.