İçinden üreme sağlığı alanında tanınmış uzmanlardan biri olan Doktor Arda Vural çıktı. Üzerinde koyu renkli bir takım elbise vardı ve elinde mühürlü bir hastane zarfı taşıyordu.

Melis onu görür görmez elindeki biberonu yere düşürdü.

Süt, hastane koridorunun parlak zeminine yayıldı.

Emre kaşlarını çattı.

“Neden bu kadar korktun?” diye sordu.

Melis’in yüzü bembeyaz olmuştu.

“O burada ne arıyor?”

Arda yanıma geldi ve güven veren bir tavırla konuştu:

“Ceren gelmemi istedi.”

Arda, geçmişte uygulanan tedavilerle ilgili dosyalarımı yeniden inceleyen doktordu. Boşanma sırasında bana verilen sağlık raporlarında bazı sayfaların eksik olduğunu fark etmiştim. Bunun üzerine hastanenin arşivinden orijinal belgeler istenmişti.

Arda elindeki zarfı kaldırdı.

“Son laboratuvar sonuçları burada,” dedi.

Emre’nin yüzündeki gülümseme zayıfladı.

“Ne sonucu?”

Arda sakince cevap verdi:

“Ceren’in hiçbir zaman çocuk sahibi olamayacak durumda olmadığını kanıtlayan sonuç.”

Koridor bir anda sessizleşti.

Boşanmanın ardından ulaştığım orijinal kayıtlarda yumurtalık değerlerimin normal, genel sağlık durumumun ise çocuk sahibi olmaya uygun olduğu görülüyordu.

Tedavilerin başarısız olmasının asıl nedeni Emre’nin test sonuçlarıydı.

Uzmanlar, doğal yollarla çocuk sahibi olma ihtimalinin çok düşük olduğunu ona yıllar önce bildirmişti. Fakat Emre gerçeği kabul etmek yerine bir klinik çalışanına ödeme yaparak raporların özet bölümlerini değiştirtmişti.

Beni sorunun tamamen bende olduğuna inandırmıştı.

Böylece duygusal olarak yıpranacağımı, boşanma sırasında şirket ve vakıftaki haklarımdan kolayca vazgeçeceğimi düşünmüştü.

Melis de bu plana yardım etmişti.

Vakfın mali işler sorumlusu olarak imzamı bazı devir belgelerine kopyalamış ve yaklaşık iki milyon lirayı, Emre ile ortak kurdukları danışmanlık şirketine aktarmıştı.

Beni yalnızca aldatmamışlardı.

Yeni hayatlarını benim emeğimle finanse etmişlerdi.

Emre öfkeyle,

“Bunların hiçbirini kanıtlayamazsınız,” dedi.

Arda zarfı gösterdi.

“Hastanenin bağımsız denetim raporu bunu kanıtlıyor.”

Melis’in sesi titredi.

“Emre, kayıtların tamamen silindiğini söylemiştin.”

Emre sertçe ona döndü.

“Sus!”

Bu tek kelime, kurdukları kusursuz hayatın çoktan çatladığını gösteriyordu.

Telefonumu çıkarıp klinik çalışanının altı hafta önce itirafta bulunduğunu söyledim. Daha hafif bir ceza karşılığında değiştirilmiş kayıtları, banka transferlerini ve Emre’nin gönderdiği mesajları teslim etmişti.

Emre beni onları takip etmekle suçladı.

“Hayır,” dedim. “Ben savcılıkla iş birliği yapıyorum.”

Koridorun sonunda iki güvenlik görevlisi belirdi.

Ancak Arda’nın açıklayacağı bir sonuç daha vardı.

Emre’nin tıbbi durumu nedeniyle doğal yollarla çocuk sahibi olma ihtimalinin son derece düşük olduğunu söyledi. Mahkeme izniyle yapılan babalık testi de Melis’in kucağındaki çocuğun biyolojik babasının Emre olmadığını doğrulamıştı.

Emre, Melis’e dönerek çocuğun babasının kim olduğunu sordu.

Melis sonunda bir bağışçıdan yararlandığını itiraf etti. Emre’nin gerçeği öğrenmesi hâlinde kendisini terk edeceğinden korktuğunu söyledi.

Yıllarca babalığı beni aşağılamak için kullanan Emre, şimdi kendi hayatının da bir yalan üzerine kurulduğunu anlamıştı.

Öfkeyle Melis’e yaklaşınca güvenlik görevlileri hemen aralarına girdi. Çocuk ağlamaya başlayınca onu zarar görmemesi için kucağıma aldım.

“Yaptıklarınızın bedelini masum bir çocuğa ödetmeyin,” dedim.

Kısa süre sonra iki soruşturma görevlisi koridora geldi. Emre ve Melis hakkında sahtecilik, mali usulsüzlük, komplo ve adli süreci yanıltma suçlamalarıyla işlem başlatılmıştı.

Emre bana dönüp,

“Ne yaptın sen?” diye sordu.

“Sizden alınanları geri alıyorum,” dedim.

Üç ay sonra boşanma kararı, sahte belgeler kullanıldığı için yeniden incelendi. Şirketteki hisselerim ve vakıftaki haklarım bana iade edildi. Aktarılan paralar geri alındı.

Emre ve Melis çeşitli cezalarla karşılaştı. Ayrıca yardım kuruluşlarının mali yönetiminde görev almaları yasaklandı.

Bir yıl sonra, geri kazandığım parayla Ceren Kadın Sağlığı ve Güven Merkezi’ni açtım. Merkez, yanlış tıbbi bilgilerle yönlendirilen ve ekonomik baskı yaşayan kadınlara destek veriyordu.

Aynı dönemde doğru tedavi yöntemiyle bir kız çocuğu sahibi oldum.

Onu kucağıma aldığım gün yıllarca içimde taşıdığım bütün suçluluk sona erdi.

Vücudum beni hiçbir zaman yarı yolda bırakmamıştı.

Beni yanıltanlar, kendi çıkarları için gerçeği değiştiren insanlardı.

Emre bir zamanlar çocuk sahibi olamadığımı söyleyerek beni değersiz göstermeye çalışmıştı.

Fakat sonunda kendime bir çocuktan daha fazlasını verdim:

Gerçeğimi, ismimi ve kimsenin bir daha elimden alamayacağı bağımsız bir gelecek.