“Benim sana veremediğim erkek ve kız evladı Seda vererek bana hayatımın hediyesini sundu,” dedi Kaan, boşanma protokolünün son sayfasını imzaladığım gün telefonda. İstanbul’daki dairemde yalnız başıma otururken ekrandan bir bildirim düştü. Kaan, üniversite yıllarımdan beri en yakın arkadaşım olan Seda’ya sarılmıştı; Seda ise kucağında pembe ve mavi battaniyelere sarılı ikiz bebekleri tutuyordu.

Yıllarca beni kariyer odaklı, soğuk bir kadın olmakla suçlamıştı. Ancak Kaan’ın unuttuğu bir şey vardı: Şirketi Vektör Teknoloji’yi iflastan kurtaran, dev yatırımcıları ikna eden ve finansal mimarisini kuran tam da benim o beğenmediği “soğuk” analitik zekamdı. Ertesi sabah mal paylaşımı için avukatıyla karşıma çıktığında, şirket hisselerinin büyük kısmının benim şahsi sermayemle alındığını belgeleyen evrakları önüne koydum. Masada çaresizce bükülürken bana “Yalnız bir kadın olarak o paralar ne işine yarayacak? Bak benim gerçek bir ailem var,” diye bağırdı.