İlk satırda:

“Sana söylediğim ilk yalan, seni ilk gördüğümde senden hiç hoşlanmadığımdı.”

Kocası biraz şaşırmış ama okumaya devam etmiş.

İkinci satır:

“İkinci yalanım, evlenmeden önce hiç sevgilim olmadığıydı.”

Kocası kaşlarını çatmış:

— Demek bunlar doğruymuş…

Üçüncü satıra geçmiş:

“Üçüncü yalanım, sana aldığım o pahalı saatin parasını kendi paramla ödediğimdi.”

Kocası:

— Onu da mı yalan söyledin?

diye söylenmiş.

Sonra dördüncü satırı açmış:

“Dördüncü yalanım, yıllar önce iş seyahatine çıktığını söylediğin o hafta seni hiç takip ettirmediğimdi.”

Kocası artık sinirlenmeye başlamış. Mektubu masaya bırakıp:

— Yıllarca neler saklamış benden…

demiş.

Ama son satır aklına gelmiş.

Beşinci ve son yalanı okumak için tekrar mektubu eline almış.

Mektubun sonunda sadece şu yazıyormuş:

“Beşinci yalanım ise, sana toplam 5 yalan söylediğimdi…”

Kocası şaşkınlıkla mektuba bakarken, zarfın içinden bir kâğıt daha düşmüş.

Kâğıtta:

“Asıl şaka burada. Eğer buraya kadar okuduysan, vasiyetimdeki televizyonu da sana bırakıyorum. Çünkü sen meraktan hiçbir şeyi yarım bırakmazsın.”