“Asıl soru, İdil üç gün boyunca annesini uyandırmaya çalışırken o evde onlardan başka kimin olduğuydu…”

Paramedik, anahtarı kilide sokmadan önce arkasındaki iki ekip arkadaşına baktı.

Kimse konuşmadı.

İçeriden gelen o hafif ses bir kez daha duyuldu.

Bu kez daha belirgindi.

Sanki ahşap zeminin üzerinde bir şey sürüklenmişti.

Paramedik anahtarı çevirdi.

Kapı açılır açılmaz ağır ve havasız bir koku yüzlerine çarptı.

Salon karanlıktı.

Perdeler kapalıydı.

Yerde oyuncaklar, birkaç boş mama kutusu ve çocuk kıyafetleri vardı.

“Sağlık ekibi!” diye seslendi paramedik.

“Evde biri var mı?”

Cevap gelmedi.

Ama koridorun sonundaki odadan yine bir ses duyuldu.

Ekip ikiye ayrıldı.

Bir paramedik doğruca yatak odasına giderken diğerleri sesin geldiği bölüme yöneldi.

Yatak odasının kapısı yarı açıktı.

Sevil yatağın üzerinde hareketsiz yatıyordu.

Yüzü solgundu.

Nefesi çok zayıftı.

Paramedik boynuna dokundu.

“Nabız var!”

O anda evin içindeki herkes harekete geçti.

Oksijen çantası açıldı.

Sedye hazırlandı.

Sevil’in kan şekeri ölçüldü ve sonuç ekrandaki görevliyi bile şaşırttı.

Değer tehlikeli derecede düşüktü.

Üstelik ciddi şekilde susuz kalmıştı.

Yeni doğum yaptığı için vücudu zaten zayıftı.

Bir sağlık çalışanı odanın köşesindeki ilaç kutularına bakarken diğer paramedik, “Hemen hastaneye götürmeliyiz,” dedi.

Fakat koridorun öteki ucundan gelen ses hâlâ açıklanamamıştı.

İki görevli mutfağa doğru ilerledi.

Arka kapının yanında yere düşmüş metal bir kase gördüler.

Sesin nedeni oydu.

Ama kase kendiliğinden düşmemişti.

Tezgâhın altında, korkudan titreyen yaşlı bir adam oturuyordu.

Üzerinde kirli bir ceket vardı.

Saçları dağınıktı.

Adam ellerini kaldırdı.

“Ben bir şey yapmadım,” dedi.

Paramediklerden biri hemen geri çekildi.

“Sen kimsin?”

Adam cevap vermedi.

Sadece Sevil’in bulunduğu yatak odasına baktı.

Ekip polis çağırdı.

Dakikalar sonra eve gelen jandarma, adamı dışarı çıkardı.

Adının Saim olduğu öğrenildi.

Sevil’in yaşadığı köyün birkaç sokak ötesinde oturuyordu.

İlk bakışta herkes aynı şeyi düşündü.

İdil’in annesi üç gündür baygın yatarken bu adam neden evdeydi?