75 yaşındaki bir adam her gün 14 damacana su sipariş ediyordu.

DOLAR

Alış: 46.41

Satış: 46.60

EURO

Alış: 52.89

Satış: 53.10

GBP

Alış: 61.22

Satış: 61.68

ANKARA

°C

Diğer İller

ADANA ADIYAMAN AFYON AĞRI AKSARAY AMASYA ANKARA ANTALYA ARDAHAN ARTVİN AYDIN BALIKESİR BARTIN BATMAN BAYBURT BİLECİK BİNGÖL BİTLİS BOLU BURDUR BURSA ÇANAKKALE ÇANKIRI ÇORUM DENİZLİ DİYARBAKIR DÜZCE EDİRNE ELAZIĞ ERZİNCAN ERZURUM ESKİŞEHİR GAZİANTEP GİRESUN GÜMÜŞHANE HAKKARİ HATAY IĞDIR ISPARTA İSTANBUL İZMİR KAHRAMANMARAŞ KARABÜK KARAMAN KARS KASTAMONU KAYSERİ KIRIKKALE KIRKLARELİ KIRŞEHİR KİLİS KOCAELİ KONYA KÜTAHYA MALATYA MANİSA MARDİN MERSİN MUĞLA MUŞ NEVŞEHİR NİĞDE ORDU OSMANİYE RİZE SAKARYA SAMSUN SİİRT SİNOP SİVAS ŞANLIURFA ŞIRNAK TEKİRDAĞ TOKAT TRABZON TUNCELİ UŞAK VAN YALOVA YOZGAT ZONGULDAK

Ana Sayfa Foto Galeri 8.05.2026

75 yaşındaki bir adam her gün 14 damacana su sipariş ediyordu.

İleri

Foto Galeri Haberin Devamı

: Benim adım Mehmet. İstanbul’da sakin bir mahallede küçük bir damacana su dağıtım firmasında çalışıyorum. İş yorucu ama geçimimizi sağlıyor. Müşterilerim arasında 75 yaşında bir adam vardı ve hayatımda derin bir iz bıraktı. O adam her gün 19 litrelik 14 damacana su sipariş ediyordu—tek bir gün bile aksatmadan. İlk başta bunun bir pansiyon ya da küçük bir işletme olduğunu düşündüm. Belki de mahalleye su dağıtıyordu. Ama evine gittiğimde, dar ve sessiz bir sokağın sonunda yer alan eski bir apartman dairesinde tek başına yaşadığını gördüm. En garip yanı şuydu: Beni asla içeri almıyordu. Kapıyı sadece azıcık aralıyor, parayı bir zarfa koyuyor ve damacanaları dışarı bırakmamı işaret ediyordu. Ben de her gün 14 damacanayı kapının önüne bırakıp geri çekiliyordum. Evden hiçbir ses gelmiyordu. İçimde hep aynı soru vardı: “Tek başına bir insan bu kadar suyu nasıl tüketebilir?” İki hafta geçtikten sonra şüphem daha da arttı. Normalde bir aile bile haftada birkaç damacanayla idare ederken, o her gün 14 damacanayı bitiriyordu. Bir gün dayanamayıp yavaşça sordum: — “Amca, her gün bu kadar suyu ne yapıyorsunuz?” Sadece hafifçe gülümsedi. Hiçbir şey söylemedi. Sessizce kapıyı kapattı. O gülümseme içimde tuhaf bir huzursuzluk bıraktı. Kafamda binlerce soru vardı: “Acaba biri onu kandırıyor mu?” “Yoksa evde bir şey mi saklanıyor?” Bir süre sonra endişem büyüdü ve 112’yi arayıp durumu polise bildirdim. Ertesi gün polislerle birlikte eve gittik. Kapıyı çaldık. Yaşlı adam sakin bir şekilde dışarı çıktı. Polis içeri bakmak isteyince bir an durdu… sonra yavaşça başını salladı. Kapı aralandı… Ve içeride gördüğümüz manzara hepimizi şoke etti. Ama korkulacak hiçbir şey yoktu. Evin içinde onlarca büyük damacana düzenli şekilde sıralanmıştı. Hepsi temiz içme suyu ile doluydu. Her damacananın üzerinde etiketler vardı: — “Mahalle çocukları için” — “İlkokul öğrencileri için” — “Aile sağlığı merkezi için” — “Muhtarlık aracılığıyla ihtiyaç sahipleri için” — “Mahalle camisi için” Hepimiz bir an sessiz kaldık. Yaşlı adam hafifçe gülümsedi ve konuştu: — “Oğlum… ben yaşlandım, eskisi gibi gücüm yok. Ama bu mahallede hâlâ temiz suya ulaşamayan insanlar var. Ben de kendi maaşımla su alıyorum, çocuklar dağıtıyor.” Sözleri boğazıma düğümlendi. Bir polis memuru duygulanarak sordu: — “Bunu neden kimseye anlatmadınız?”

: Yaşlı adam mahcup bir şekilde gülümsedi: — “Ben övgü istemiyorum. İnsanlar su içebiliyorsa bu bana yeter.” Sonradan öğrendik ki o, emekli bir askerdi. Hayatı boyunca hem zorluk görmüş hem de suyun değerini çok iyi öğrenmişti. Emekli maaşının bir kısmıyla her gün su alıyor, mahalledeki ihtiyaç sahiplerine sessizce ulaştırıyordu. O gün hepimiz çok etkilendik. O incecik görünen ama kalbi çok büyük adam artık sadece bir müşteri değildi. Ben de bundan sonra sadece su taşıyan biri olmadım; onun bu yardım işine destek olmaya başladım. Okullara, sağlık merkezlerine ve ihtiyaç sahiplerine birlikte su ulaştırdık. Zamanla mahalle onun hikâyesini öğrendi. İnsanlar yardım etmeye başladı, bazıları maddi destek verdi, bazıları su dağıtımına katıldı. Bir ay sonra tekrar gittiğimde o ev bambaşkaydı. Bahçede çocuklar gülerek damacana taşıyor, oyun oynuyordu. Yaşlı adam ise onları izliyor, gözlerinde huzurlu bir ışık parlıyordu. O an anladım: Bazen şüpheli görünen şeylerin arkasında en saf iyilik gizlidir. Eğer o gün endişelenip polisi aramasaydım, o kapının ardındaki bu büyük iyiliği asla göremeyecektim. Bugün hâlâ o 75 yaşındaki adamı düşündüğümde içim umutla doluyor. Bu hızlı dünyada, hâlâ sessizce iyilik yapan insanlar var… ve onlar dünyayı gerçekten daha yaşanabilir bir yer hâline getiriyor. 💧❤️

Haberin Devamı

75 yaşındaki bir adam her gün 14 damacana su sipariş ediyordu.

Benzer Galeriler

İlginizi çekebilir

Hoca Diyarbakırlıydı Ramazan Hoca