-
- O akşam İstanbul Kadıköy’deki evimize girdiğimde elimde akşam yemeği için aldığım taze etler vardı. Yedi yıllık kocam Erdem, gözlerimin önünde annem Neriman Hanım’a iki el ateş gibi tokat attı ve gözlerinde katıksız bir öfkeyle bana dönüp bağırdı: “Ya bu kadın bu gece bu evden gider ya da bu evlilik biter!” Ne bağırdım ne de tek bir damla gözyaşı döktüm. Elimdeki poşetleri masaya bırakıp içimden sadece beşe kadar saydım. O beş saniyede yedi yıllık evliliğim gözlerimin önünden bir film şeridi gibi geçti. Babamı kaybettikten sonra küçük evini satıp yanımıza taşınan annem, o gün masanın üzerindeki el yapımı seramik vazonun kırıkları arasında titriyordu. Erdem ise çalışma odasındaki çekmeceden çalındığını iddia ettiği 350 bin lira yüzünden annemi hırsızlıkla suçluyordu. Annem “Yemin ederim ben dokunmadım kızım,” diye ağlarken, Erdem onu evden kovmak için bahaneler sıralıyordu. Oysa ben bu adam ve ailesi için neleri feda etmemiştim ki? Erkek kardeşi Yavuz evlenirken birikimimden büyük bir miktar vermiş, annesi Berna ameliyat olacağında işten üç hafta izin alıp ona bakmış, diğer kardeşi Turgut’un kiralarını aylarca ödemiştim. Erdem bana tekrar parmağını sallayıp “Annen mi, evliliğin mi?” diye tehdit savurduğunda gözlerinin içine bakıp gülümsedim. “Bana 7 yıllık evliliğimizin değerini gösterdiğin için teşekkür ederim Erdem,” dedim. Evin anahtarını konsolun üzerine bıraktım, annemin koluna girdim ve o evden çıktım.
-
- O gece yakındaki bir otele yerleştik. Avukat dostum Pınar hemen yanımıza geldi. Annemin yüzündeki darp izlerini doktor raporuyla belgeleyip polise resmi şikâyette bulunduk. Ertesi sabah saat 08.17’de Pınar aradı: “Selin, hemen internet bankacılığına gir ve ortak hesabınıza bak!” Uygulamayı açtığımda gözlerime inanamadım. Geleceğimiz için yıllardır biriktirdiğimiz 5 milyon liradan geriye sadece 35 bin lira kalmıştı! Paranın neredeyse tamamı buharlaşmıştı. Erdem’in anneme attığı iftira ve şiddet, meğer çok daha büyük ve planlı bir finansal vurgunun kılıfıymış…Banka dökümlerini detaylıca incelediğimizde korkunç bir gerçekle yüzleştik. Erdem, son sekiz ay boyunca ortak hesabımızdaki birikimi sistemli bir şekilde kardeşleri Yavuz ve Turgut ile annesi Berna’nın hesaplarına aktarmıştı. Daha da acısı; paraların transfer edildiği tarihler, benim geceler boyu fazla mesaiye kaldığım, sırf tasarruf edelim diye anneme yeni bir işitme cihazı almayı ertelediğim dönemlere denk gelıyordu. Ben ailemiz için yıpranırken, Erdem benim maaşımla kardeşine emlak şirketi kurdurmuş, annesinin hesabına yatan paralarla akrabalarını beslemişti. Üstelik aile grubundaki mesajlaşmalar her şeyi kanıtlıyordu. Kayınvalidem Berna’nın Erdem’e attığı bir mesajda şu yazıyordu: “Selin zaten senden çok kazanıyor, aldığın parayı nasılsa yeniden biriktirir. Aile her zaman önce gelir.” Gerçekler ortaya çıkınca Erdem panikledi. Önce telefonda itiraz etti, sonra “İş stresim vardı” dedi, en sonunda da “O bizim ortak paramızdı, aileme yardım etme hakkım var” diyerek kendini savunmaya çalıştı. Ancak bu ifadeler, avukatım Pınar’ın eline en büyük hukuki kozı verdi. Mahkemeye sunulan banka dökümleri, mesajlaşma kayıtları ve darp raporu karşısında Erdem’in kaçacak tek bir yeri bile kalmadı. Açtığımız ceza ve boşanma davası sonucunda, adalet tecelli etti. Erdem ve ailesi, usulsüzce aktarılan tüm parayı yasal faiziyle birlikte hesabıma geri ödemek zorunda kaldı. Kardeşinin üzerine yapılan yatırım evi mahkeme kararıyla satılarak borç kapatıldı. Ayrıca anneme uyguladığı fiziksel şiddet ve tehdit sebebiyle Erdem hakkında adli yaptırımlar uygulandı. O zorlu geceden bir yıl sonra, annemle birlikte kendi birikimimle aldığımız huzurlu evimizin balkonunda çayımızı yudumluyoruz. Yıllarımı yanlış bir insana harcamış olsam da, o gece geri adım atmayarak hem kendi gururumu hem de ailemin geleceğini kurtarmanın huzurunu yaşıyorum.