Bu anlar, birbirimizi daha yakından tanımamıza da vesile oldu. Ayşe’nin seyahat etmeyi ne kadar sevdiğini ve bir gün mutlaka Bali’yi ziyaret etmek istediğini öğrendim. Ben de ona çocukluğumdan beri görmek istediğim İtalya’dan bahsettim.
Kahvaltıdan sonra, alış veriş merkezine doğru yola çıktık. Şehrin en büyük alış veriş merkezlerinden birine gitmeye karar verdik çünkü orada her şeyi bulabileceğimizi biliyorduk. İlk durağımız, yeni sezon ürünlerinin sergilendiği büyük bir giysi mağazasıydı. Ayşe’nin gözü hemen vitrinlerdeki rengârenk elbiselere takıldı. İkimiz de farklı kıyafetler denemek suretiyle kabinlere girdik. Kabinlerden çıkar çıkmaz birbirimize danışıp, hangi kıyafetin daha çok yakıştığını tartıştık. Ayşe, kendisine çok yakışan mavi bir elbise buldu ve ben de uzun vakittir aradığım rahat bir kot pantolon aldım.
Bir ileri durağımız, elektronik mağazası oldu. Ayşe, uzun vakittir iyi bir kulaklık arıyordu. Teknoloji hususu ile alakalı biraz bilgi sahibi olduğum suretiyle, ona birkaç model önerdim. Mağazada belirleme edilen farklı kulaklıkları denedi, ses kalitesini test etti ve neticesinde kararını verdi. Bu arada ben de cep telefonum suretiyle bir kılıf ve ekran koruyucu aldım.
Alışveriş merkezinde dolaşırken, gözümüze bir kitapçı takıldı. Kitapçının büyüleyici atmosferi bizi içeri çekti. İkimiz de kitap okumayı çok seviyorduk, bu yüzden burada biraz daha çok vakit geçirdik. Ayşe, uzun vakittir okumak istediği bir Romanı buldu, ben de kendime birkaç kişisel gelişim kitabı seçtim. Kitaplarla dolu rafların arasında dolanırken, okuduğumuz kitaplar ile alakalı uzun uzun sohbet ettik.
Alışverişten iyice yorulmuş ve biraz acıkmıştık. Yemek alanına gidip, sevdiğimiz yemekleri aldık. Ben bir dilim pizza tercih ederken, Ayşe tavuklu bir salata aldı. Yemek yerken, günün yorgunluğunu atarken, aynı vakitte iş yerindeki durumlar ile alakalı da sohbet ettik. Ortak arkadaşlarımızın komik hikayelerinden, ofiste yaşam sürdüğümüz zorluklara kadar her şeyi konuştuk. Bu sohbetler, iş dışında da ne kadar iyi anlaştığımızı bir kez daha gösterdi.
Yemekten sonra, bundan sonra alış verişimizi tamamladığımız suretiyle dönüş yoluna geçmeye karar verdik. Otobüs durağına doğru yürürken, ikimiz de aldıklarımızdan ve geçirdiğimiz güzel günden son derece memnunduk. Otobüse bindiğimizde, biraz kalabalık olduğunu fark ettik ama sohbetimiz o kadar keyifliydi ki, yolculuğun nasıl geçtiğini fark etmedik bile.
Eve döndüğümüzde, Ayşe’yle vedalaşıp bir dahaki buluşmamızı planladık. Bu alış veriş günü, hem ihtiyaçlarımızı karşılayıp güzel vakit geçirdiğimiz hem de arkadaşlığımızı daha da pekiştirdiğimiz bir gün olarak hafızamda yer etti. Alışverişin sadece bir ihtiyaçtan ibaret olmadığını, aynı vakitte sevdiklerimizle paylaşabileceğimiz keyifli anlar yaratabileceğini bir kez daha anladım.